شد عرصهٔ زمین چو بساط ارم جوان
از پرتو سعادت شاه جهانستان
خاقان شرق و غرب که در شرق و غرب، اوست
صاحبقران خسرو و شاه خدایگان
خورشید ملکپرور و سلطان دادگر
دارای دادگستر و کسرای کینشان
سلطاننشان عرصهٔ اقلیم سلطنت
بالانشین مسند ایوان لامکان
اعظم جلال دولت و دین آنکه رفعتش
دارد همیشه توسن ایام زیر ران
دارای دهر شاه شجاع آفتاب ملک
خاقان کامگار و شهنشاه نوجوان
ماهی که شد به طلعتش افروخته زمین
شاهی که شد به همّتش افراخته زمان
سیمرغ وهم را نبود قوّت عروج
آنجا که بازِ همّت او سازد آشیان
گر در خیال چرخ فتد عکس تیغ او
از یکدگر جدا شود اجزای توأمان
حکمش روان چو باد در اطراف بر و بحر
مهرش نهان چو روح در اعضای انس و جان
ای صورت تو ملک جمال و جمال ملک
وی طلعت تو جان جهان و جهان جان
تخت تو رشک مسند جمشید و کیقباد
تاج تو غبن افسر دارا و اردوان
تو آفتاب ملکی و هر جا که میروی
چون سایه از قفای تو دولت بود دوان
ارکان نپرورد چو تو گوهر به هیچ قرن
گردون نیاورد چو تو اختر به صد قران
بیطلعت تو جان نگراید به کالبد
بینعمت تو مغز نبندد در استخوان
هر دانشی که در دل دفتر نیامدهست
دارد چو آب خامهٔ تو بر سر زبان
دست تو را به ابر که یارد شبیه کرد؟
چون بدره بدره این دهد و قطره قطره آن
با پایهٔ جلال تو افلاک پایمال
وز دست بحر جود تو در دهر داستان
بر چرخ علم ماهی و بر فرق ملک تاج
شرع از تو در حمایت و دین از تو در امان
ای خسرو منیع جناب رفیع قدر
وی داور عظیم مثال رفیع شان
علم از تو در حمایت و عقل از تو با شکوه
در چشم فضل نوری و در جسم ملک جان
ای آفتاب ملک که در جنب همّتت
چون ذرهٔ حقیر بود گنج شایگان
در جنب بحر جود تو از ذره کمتر است
صد گنج شایگان که ببخشی به رایگان
عصمت نهفته رخ به سراپردهات مقیم
دولت گشادهرخت بقا زیر کندلان
گردون برای خیمه خورشید فلکهات
از کوه و ابر ساخته پازیر و سایهبان
وین اطلس مقرنس زردوز زرنگار
چتری بلند بر سر خرگاه خویش دان
بعد از کیان به ملک سلیمان نداد کس
این ساز و این خزینه و این لشکر گران
بودی درون گلشن و از پردلان تو
در هند بود غلغل و در زنگ بُد فغان
در دشت روم خیمه زدی و غریو کوس
از دشت روم رفت به صحرای سیستان
تا قصر زرد تاختی و لرزه اوفتاد
در قصرهای قیصر و در خانهای خان
آن کیست کاو به مُلک کند با تو همسری؟
از مصر تا به روم و ز چین تا به قیروان؟
سال دگر ز قیصرت از روم باج سر
وز چینت آورند به درگه خراج جان
تو شاکری ز خالق و خلق از تو شاکرند
تو شادمان به دولت و ملک از تو شادمان
اینک به طرف گلشن و بستان همیروی
با بندگان، سمند سعادت به زیر ران
ای ملهمی که در صف کروبیان قدس
فیضی رسد به خاطر پاکت زمان زمان
ای آشکار پیش دلت هر چه کردگار
دارد همی به پردهٔ غیب اندرون نهان
داده فلک عنانِ ارادت به دست تو
یعنی که مرکبم به مراد خودم بران
گر کوششیت افتد، پر دادهام به تیر
ور بخششیت باید، زر دادهام به کان
خصمت کجاست؟ در کف پای خودش فکن
یار تو کیست؟ بر سر چشم منش نشان
هم کام من به خدمت تو گشته منتظم
هم نام من به مدحت تو گشته جاودان



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: حافظ در این قصیده به ستایش شاه شجاع پرداخته و او را به عنوان یک پادشاه برتر و نیکخواه توصیف میکند. شاعر شاه را نماد سعادت و عدالت میداند که در زمین به مثابه خورشید میدرخشد و سلطنتش بر کره خاکی مستدام است. او با استفاده از تصاویر زیبا و استعارههای قدرتمند، عظمت و شکوه شاه را به تصویر میکشد و تأثیر او بر علم و دین را میستاید. در نهایت، حافظ اظهار میکند که از طریق خدمت به شاه، نام و یاد او جاودانه خواهد ماند.
هوش مصنوعی: زمین بهواسطهٔ وجود و خوشبختی شاه، مانند باغ عدن برای جوانان بهشتی شده است.
هوش مصنوعی: شاه شجاع، که از جمله بزرگترین پادشاهان است، بر دو سمت شرق و غرب حکومت میکند و او را صاحب کتاب آسمانی (قران) و همچنین حاکم و فرمانروای بزرگ میدانند.
هوش مصنوعی: شاهی که سرزمین را بارور میکند و پادشاهی عادل است، دارای ویژگیهای نیکوکاری است و شایستهٔ لقب کسرای (پادشاه بزرگ) است.
هوش مصنوعی: سلطاننشان به معنای کسی که نشانههای سلطنت را دارد، در میان اوج و بلندی طاقتفرسا در تخت و قدرت حکومت قرار دارد و در دنیایی فراتر از مکانهای معمولی سلطنت میکند.
هوش مصنوعی: عظیمترین شکوه و سربلندی در دولت و دین متعلق به کسی است که همیشه جوانب زندگی و زمان زیر کنترل و اختیار اوست.
هوش مصنوعی: شاه شجاع، که در اینجا به عنوان یک نماد قدرت و موفقیت معرفی شده است، آفتاب حکومتهای بزرگ و فرمانروای جوانی است که در کشور خود کامروا و پیروز است.
هوش مصنوعی: ماهی که به خاطر زیباییاش زمین را روشن کرده، شاهی که به خاطر تلاش و کوششش زمان را بلندمرتبه کرده است.
هوش مصنوعی: سیمرغ، که نماد آرزوها و تخیل است، در جایی که اراده و تلاش او برای ساختن لانهاش وجود دارد، نمیتواند پرواز کند و به اوج برسد.
هوش مصنوعی: اگر در خیال دنیا، تصویر تیغ او بیفتد، اجزای متفاوت و جداگانهای از هم خواهند بود، یعنی قدرت او باعث میشود که چیزها از یکدیگر متمایز و دور شوند.
هوش مصنوعی: حکم و فرمان او مانند باد در همه جا جاری است و محبت او پنهان است مانند روحی که در بدن انسان و جان او وجود دارد.
هوش مصنوعی: شما ای زیبایی، نماد پادشاهی و زیبایی، و چهرهات روح جهان و جان جهان است.
هوش مصنوعی: تخت تو به قدری با شکوه است که جمشید و کیقباد (دو پادشاه افسانهای ایران) به آن حسرت میبرند و تاج تو به اندازهای با ارزش است که دارا و اردوان (دو پادشاه تاریخ ایران) را نگران میکند که چرا چنین تکهای از قدرت را در دست ندارند.
هوش مصنوعی: تو همانند آفتاب در پادشاهی و حکومت هستی و هر جا که قدم میگذاری، دولت و خوشبختی مانند سایهای از پشت سر تو به دنبال تو میآید.
هوش مصنوعی: هیچ کس مانند تو در پرورش و ایجاد سرمایههای گرانبها (گوهر) در دنیا موفق نبوده و هیچ ستارهای (اختر) در آسمان به اندازهی تو باارزش و درخشان نیست.
هوش مصنوعی: بدون وجود زیبایی و چهرهٔ پسندیدهٔ تو، جان انسان به بدن علاقهمند نمیشود و بدون نعمت و برکت تو، ذهن و فکر در بدن به درستی شکل نخواهد گرفت.
هوش مصنوعی: هر دانشی که در کتابها ثبت نشده، مانند آبی است که بر نوک قلم تو بوده و در زبان تو جاری میشود.
هوش مصنوعی: هیچکس نمیتواند دست تو را با ابر مقایسه کند، زیرا مانند ابر، تو برای هر کسی بخششی ویژه و خاص داری؛ ابرها به صورت قطرات باران میریزند، اما تو به گونهای نامحدود و بزرگتر میدهی.
هوش مصنوعی: به خاطر عظمت و شکوه تو، آسمانها به زمین نزدیک شدهاند و از صدقههای فراوان تو، در این دنیا قصهها به وجود آمده است.
هوش مصنوعی: آسمان علم در پرتو وجود تو روشن است و تاج سلطنت تحت حمایت تو قرار دارد؛ دین و شریعت نیز از خطر در امانند به خاطر پشتیبانی تو.
هوش مصنوعی: ای شاه بزرگوار و با اقتدار، که مقام بلند و ارج والایی داری و همچون داوری بزرگ و شایسته، به دور از هرگونه کمبود و عیب، در شان و مقام خود مثالزدنی هستی.
هوش مصنوعی: علم و دانش در حمایت تو از قوت و قدرت برخوردار است و عقل تو نیز با عظمت و وقار، باعث روشنی و درخشندگی فضیلتها شده است. تو همچون روحی در جسم پادشاهی، زندگی میبخشی.
هوش مصنوعی: ای خورشید پادشاهی که در کنار اراده و تلاش تو، گنجهای بزرگ و ارزشمند، به اندازه یک ذره کوچک و بیارزش به نظر میرسند.
هوش مصنوعی: میزان generosity تو آنقدر زیاد است که حتی صد گنج با ارزش هم در برابر آن به چشم نمیآید و در مقایسه با بخشش تو، همه آنها بیارزش و ناچیزند.
هوش مصنوعی: عصمت یا پاکی به طور پنهانی در چهره تو وجود دارد و در خیمهات ساکن است، و دولتی درخشان و پایدار زیر سایه تو ایجاد شده است.
هوش مصنوعی: آسمان برای خیمه خورشید تو، پایه و سایهبانش را از کوه و ابر ساخته است.
هوش مصنوعی: این چتر بلند و زیبا که مانند اطلس زربافت و با نقشهای رنگارنگ است، بر بالای خیمهاش قرار دارد و نشاندهندهی شکوه و عظمت اوست.
هوش مصنوعی: هیچکس بعد از پادشاهان کیانی (که در ایران باستان مشهورند) مانند سلیمان، اینهمه ثروت، پول و نیروی نظامی مانند این را نداشته است.
هوش مصنوعی: تو در باغ گل مشغول تماشا بودی و در هند صدای بانوان پردل به گوش میرسید، در حالی که صدای زنگ در جای دیگری به گوش میآمد.
هوش مصنوعی: تو در دشت روم، چادر بر پا کردی و صدای کوس (تشویق و بسیج نیروها) از آنجا به سرزمین سیستان رسید.
هوش مصنوعی: وقتی تو به قصر زرد حملهور شدی، باعث شد تا در قصرهای قیصر (رومیان) و در خانههای خان (ریاستها) لرزه و ترس به وجود آید.
هوش مصنوعی: این سخن دربارهٔ کسی است که لیاقت همسری با تو را دارد و در این زمینه به دنبال کسی میگردی که از سرزمینهای مهمی مثل مصر، روم، چین و قیروان (شهر بزرگی در شمال آفریقا) بیاید.
هوش مصنوعی: سال آینده از قیصر روم برای تو مالیات و از چین خراج جان به درگاه تو خواهند آورد.
هوش مصنوعی: تو به خاطر خالق شکرگزاری و مردم نیز به خاطر تو شکرگذارند. تو در خوشحالی به خاطر حکومت و سلطنت، و مردم نیز به خاطر تو خوشحالند.
هوش مصنوعی: تو اکنون به سوی گلستان و باغ پیش میروی و در کنار بندگانت سوار بر اسب خوشبختی هستی.
هوش مصنوعی: ای الهامبخش، که مانند فرشتگان در آسمان، فیض و برکت به خاطر پاک تو میرسد در هر زمانی.
هوش مصنوعی: ای آنکه هر چیزی که خداوند برای تو مقدر کرده، در دل تو روشن و نمایان است، اما آنچه در پرده غیب نهفته است، هنوز به طور کامل آشکار نیست.
هوش مصنوعی: فلک (آسمان) اختیار و فرمانبری را به دست تو داده است، یعنی من در مسیر زندگیام بر اساس خواستهها و آرزوهایم حرکت میکنم.
هوش مصنوعی: اگر تلاش و کوشش تو افزایش یابد، من قدرت و توان خود را در اختیار تو قرار دادهام. و اگر بخواهی به تو بخشش کنم، من ثروتم را در این راه هزینه کردهام.
هوش مصنوعی: قسمت تو کجا است؟ آن را در زیر پای خود بریز. دوست تو کیست؟ نشان او را بر سر چشم من بگذار.
هوش مصنوعی: در خدمت تو، دل و زندگیام به سامان آمده و نام من با ستایش تو، ابدی و مشهور شده است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
گر در میان تیر فتد عکس تیغ او
اعضای توامان شود از یکدگر جدا
همین شعر » بیت ۹
گر در خیال چرخ فتد عکس تیغ او
از یکدگر جدا شود اجزای توأمان
هان! صائم نوالهٔ این سفله میزبان
زین بی نمک ابا منه انگشت در دهان
لب تر مکن به آب، که طلقست در قدح
دست از کباب دار، که زهرست توامان
با کام خشک و با جگر تفته درگذر
[...]
گفتم نشان ده از دهن ای ترک دلستان
گفتا ز نیست، نیست نشان اندرین جهان
گفتم که ساعتی ببر من فرونشین
گفتا که باد سرد زمانی فرو نشان
گفتم که باد سرد زیان داردت همی
[...]
بگشاد مهرگان در اقبال بر جهان
فرخنده باد بر ملک شرق مهرگان
سلطان یمین دولت میر ملوک بند
محمود امین ملت شاه جهان ستان
شاهی که پشت صد ملک کامران بدید
[...]
بنگر بدین رباط و بدین صعب کاروان
تا چونکه سال و ماه دوانند هردُوان
من مر تو را نمودم اگرچه ندیده بود
با کاروان رباط کسی هر دُوان دَوان
از رفتن رباط نه نیز از شتاب خود
[...]
گویی که ماه و مشتری از جرم آسمان
تحویل کرده اند بباغ خدایگان
وز ماه و مشتری شده آن خاک پرنگار
نوری عجیب صورت و شکلی بدیع سان
نی نی ، که ماه و مشتری از وی ربوده اند
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۵ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.