به پیروزی شدی شاها که بازآیی به پیروزی
سر هرکس تو افرازی دل هرکس تو افروزی
امیران چون شب تارند و تو ماننده روزی
نگردد از تو هرگز دور بهروزی و پیروزی
به رسم خسروان باشی و کین راستان توزی
نبرد خسروان سازی و جان دشمنان سوزی
همه میران گیتی را بدانش میری آموزی
بهر کس نیکی اندازی و نام نیک اندوزی
الا تا باغ را نوروز پوشد فرش نوروزی
به پیروزیت عیدی باد و نوروزی ز نو روزی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قطعه مدحی است خطاب به پادشاهی که پیروزمندانه به سفر یا جنگ رفته است و شاعر بازگشت پیروزمندانهٔ او را آرزو میکند. شاعر او را در برابر امیران دیگر چون روز در برابر شب میداند و دادگری، دلاوری در نبرد، دانش فرمانروایی و نیکوکاریاش را میستاید. قطعه با دعای دوام پیروزی و عید و نوروز برای ممدوح پایان مییابد. همهٔ بیتها بر قافیهٔ «ـوزی» ساخته شدهاند و در بیت آخر با واژههای «نوروز» و «نو روزی» بازی لفظی شده است.
هوش مصنوعی: ای پادشاه، پیروزمندانه به سفر رفتی تا پیروزمندانه بازگردی. سربلندی و شادمانی دل هر کس از توست.
هوش مصنوعی: امیران دیگر مانند شب تاریکاند و تو مانند روز روشنی. خوشبختی و پیروزی هرگز از تو دور نمیشود.
هوش مصنوعی: تو به آیین پادشاهان رفتار میکنی و انتقام درستکاران و حقداران را میگیری. با پادشاهان میجنگی و جان دشمنان را میسوزانی.
هوش مصنوعی: با دانش خود، شیوهٔ فرمانروایی را به همهٔ امیران جهان میآموزی. به هر کس نیکی میکنی و از این راه نام نیک گرد میآوری.
هوش مصنوعی: تا زمانی که نوروز باغ را با فرش بهاری بپوشاند، دعا میکنم که پیروزی تو را عید و نوروز باشد و هر روزت روزی تازه و خجسته باشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هوس پخته ست این پروانه بهر خویشتن سوزی
بیا و خانه روشن کن ز بهر مجلس افروزی
چه آتش می زنی زینسانم، ای دور از تو چشم بد
دل و جان است آخر نی سپند است این که می سوزی
گر از بی مهری چشمت گله کردم بنامیزد
[...]
ز سودای رخ و زلفش، غمی دارم شبانروزی
مرا صبح وصال او، نمیگردد شبی روزی
نسیم صبح پیغامی به خورشیدی رسان از ما
که با یاد جمال او، شب ما میکند روزی
بجز از سایه سروش، مبادم هیچ سرسبزی!
[...]
ز کوی یار میآید نسیم باد نوروزی
از این باد ار مدد خواهی چراغ دل برافروزی
چو گل گر خردهای داری خدا را صرف عشرت کن
که قارون را غلطها داد سودای زراندوزی
ز جام گل دگر بلبل چنان مستِ میِ لعل است
[...]
وصالت عمر جاوید است و بخت سعد و فیروزی
مبارک صبح و شام آن، که شد وصل تواش روزی
بیا ای رشک ماه و خور! شبی با ما به روز آور
که داد اندیشه زلفت شبم را صورت روزی
مکن دعوت به شبخیزی و تسبیح، ای خرد ما را
[...]
زسودای رخ و زلفش غمی دارم شبانروزی
مرا صبح وصال او نمیگردد شبی روزی
قبای چارقب کورا را بر آتش بهر زرسوزی
بلای اینچنین باشد زسودای زراندوزی
تو نقشی کز اتو خواهی بخلعتهای آژیده
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.