سراپایم چمن شد بس گل حسرت دمید از من
چه رنگارنگ گلهایی توان هر روز چید از من
برون شد روشنایی از نظر تا رفت آن دلبر
تهی شد قالب از روح و روان تا پا کشید از من
قدم خم شد چو ابرو تا ز دل برگشت مژگانش
به جای اشک خون بارید چشمم تا برید از من
ندارد مهر گویا کین بود در مذهب خوبان
وگرنه جز محبت حرف دیگر کی شنید از من
ندارم جنس نایابی که ترسم رایگان گردد
به صد جان کی غمش را میتواند کس خرید از من
به قربان تو گردم ز آرزو از من چه میپرسی
چه میآید به درگاه تو دیگر جز امید از من
به من بسیار میماند نمیدانم که صنع حق
مرا از خاک غم یا خاک غم را آفرید از من
نگاه شوخ او ترسم در این صحرای پروحشت
نیابد منزل خود را ز ناز از بس رمید از من
به گفتار نظیری خویش را قصاب میخواهم
که در روز جزا مظلومتر نبود شهید از من



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از دوری و بیمهری معشوق مینالد. با رفتن او روشنایی چشم و جانش رفته، قامتش خمیده شده و چشمش خون میبارد. او غم را جزء سرشت خود میداند و جز امید چیزی برای عرضه به درگاه یار ندارد. در پایان، به پیروی از نظیری آرزو میکند که در روز قیامت مظلومترین شهید عشق باشد.
هوش مصنوعی: سراسر وجودم مانند باغی شده است، چون گلهای حسرت فراوانی از من روییده است. هر روز میتوان از من گلهای رنگارنگ حسرت چید.
هوش مصنوعی: از وقتی آن محبوب رفت، روشنایی از چشمانم رفت. از وقتی از من دوری کرد، تنم مانند کالبدی بیروح و بیجان شد.
هوش مصنوعی: از وقتی مژگانش از دلم روی برگرداند، قامتم مثل ابروی او خمیده شد. از وقتی از من بُرید، چشمم به جای اشک خون بارید.
هوش مصنوعی: گویا در آیین زیبارویان مهر وجود ندارد و کینه آیین آنان است. وگرنه او از من جز سخن محبت چیز دیگری نشنیده است که دشمنی کند.
هوش مصنوعی: کالای کمیابی ندارم که بترسم ارزان و بیارزش شود. غم عشق او را کسی حتی به بهای صد جان هم نمیتواند از من بخرد.
هوش مصنوعی: فدایت شوم، چرا آرزویم را از من میپرسی؟ از من جز امید چه چیزی شایستهٔ درگاه توست که بیاورم؟
هوش مصنوعی: خاک غم چنان به من شبیه است که نمیدانم آفرینش خداوند مرا از خاک غم ساخته یا خاک غم را از من آفریده است.
هوش مصنوعی: نگاه شوخ و بازیگوش او از روی ناز چنان از من گریخته است که میترسم در این بیابان هراسانگیز راه خانهٔ خود را گم کند.
هوش مصنوعی: قصاب، من به پیروی از سخن نظیری خود را چنین میخواهم که در روز قیامت هیچ شهیدی ستمدیدهتر از من نباشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بمن هر کس که روزی یار شد دامن کشید از من
که جز درد و بلای عاشقی چیزی ندید از من
بود بر هر سر ره دردمندی واقف حالم
که در عشق و جنون بر هر دلی دردی رسید از من
نگردد رام اگر چون سگ دهم جان در وفاداری
[...]
محبت ز اضطراب دل، پشیمانی کشید از من
گر از من راست پرسی، عشق روز خوش ندید از من
مه نامهربانم بیگنه دامن کشید از من
چه بد کردم، چه بد رفتم، چه بد گفتم چه دید از من
سخن میرفت از بیگانگان، از خویشتن رفتم
باین ترتیب درس آشنائی را شنید از من
بخود بیگانهتر امروز دیدم آن ستمگر را
[...]
بسی الطاف و احسان کرد حیرانم چه دید از من
گلم را خود سرشت و عشق خود را آفرید از من
عنایتهای پنهانیش را گویم معاذالله
به جز از دیگری یوسف که نتوانی خرید از من
خیال او لبالب کرد بیرون و درونم را
[...]
خوش آن ساعت که می رفتی و طاقت می رمید از من
تغافل از تو می بارید و حسرت می چکید ازمن
خوش آن ساعت که هرگز بر مراد ما نبود، اما
نصیحت های بی تابانه گاهی می شنید از من
خوش آن غیرت که می افزود بیدادش اگر گاهی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.