یک سخن از قول اخوان الصفاست:
سر بکوب آنرا که سرش نیست راست
یک حدیث از قصه اسرار تو
عاشقی نشنید کز جان برنخاست
هرگز از عشق تو نشکیبد دلم
جان ما مس است و عشقست کیمیاست
گر تو گویی جان فدا کن بهر من
ای دل و جان، صد هزارت جان فداست
گفته ای: کان یار آمد از سفر
تا قیامت از دل و جان مرحباست
بر امید وصل، از بیم فراق
شب همه شب تا سحرگه ربناست
قاسم از روی و ریا بگذشته است
کار عاشق برتر از روی و ریاست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عرفانی با سخنی از اخوانالصفا دربارهٔ سرکوب کسی که باطنش راست نیست آغاز میشود. سپس از اثر دگرگونکنندهٔ عشق سخن میگوید که مانند کیمیا مس جان را زر میکند، و از آمادگی عاشق برای جانفشانی، شادی بازگشت یار و دعای شبانه از بیم فراق. در پایان، قاسم خود را از ریا و ظاهرسازی برکنار میداند و عشق را برتر از آن میشمارد.
هوش مصنوعی: سخنی از گفتههای اخوانالصفا نقل میکنم: کسی را که باطن و نیتش راست و درست نیست باید سرکوب کرد و کنار گذاشت.
هوش مصنوعی: هیچ عاشقی حتی یک سخن از داستان رازهای تو نشنید، مگر آنکه از جان خود گذشت و برای فدا کردن آن برخاست.
هوش مصنوعی: دل من هرگز از عشق تو صبر و آرام نمیگیرد، زیرا جان ما مانند مس است و عشق کیمیایی است که آن را به زر بدل میکند.
هوش مصنوعی: ای که دل و جان منی، اگر بگویی جانت را برای من فدا کن، صد هزار جان فدای تو باد.
هوش مصنوعی: گفتهای که آن یار از سفر بازگشته است؛ پس تا روز قیامت از دل و جان به او خوشامد میگوییم.
هوش مصنوعی: به امید رسیدن به یار و از ترس جدایی، همهٔ شب تا سحر «ربّنا» میگوییم و به درگاه خدا دعا و زاری میکنیم.
هوش مصنوعی: قاسم از ظاهرسازی و ریاکاری گذشته است، زیرا کار عاشق بالاتر از ظاهرسازی و ریاست.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
مرغ ایمانرا دو پر خوف و رجاست
مرغ را بیپر پرانیدن خطاست.
ای نگارین چون تو از خوبان کجاست
نیست کس را آنچه از گیتی تراست
قد و روی و زلف،سرو و ماه مشک
مشک، پیچان، ماه، تابان، سرو،راست
تا مرا مهر تو اندر دل نشست
[...]
«ای قوامی هر که چون تو نانباست
تا قیام الساعه فخر شهر ماست »
«گندم فضل خدای از بهر تو
کشته اندر دستگرد کبریاست »
«تخمش از تقدیس عرش ایزدیست
[...]
رتبت و تمیکن صدر موئتمن
همچو قدر و همتش بیمنتهاست
آفتابش در سخاوت مقتدیست
واسمان را در کفایت مقتداست
طبع شد بیگانه با آز و نیاز
[...]
عشق تو همچون قضا فرمانرواست
وصل تو همچون قدر مشکل گشاست
لعل میگونت بسرخی میزند
سرخیش زانست کاندر خون ماست
عشق تو زرد کرد رنگ روی من
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.