مقررست و معین، برای اهل کمال
هزار بانگ «تعالی »، هزار جام زلال
ز فکر هر دو جهانم خلاص داد تمام
شراب ناب الهی، ز جام مالامال
سؤال صوفی صافی ز عاشق و معشوق
کلام زاهد خودبین همه خیال و محال
بپیش ساقی باقی رویم دست افشان
هزار حسن و ملاحت، هزار لطف و جمال
ببزم ساقی ما عاشقان همه مستند
نه مست عربده جو، مست مستقیم احوال
سؤال وصل بظاهر نمی توانم کرد
که در طریق ادب خامشیست حسن سؤال
ز قاسمی نفسی باقیست و این هر دم
بآرزوی هوای تو میزند پر و بال



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزلی عارفانه دربارهٔ شراب الهی و بزم ساقی ازلی است که اهل کمال را از غم دو جهان رها میکند. شاعر سخن زاهد خودبین را خیال باطل میخواند و مستی عاشقان را مستیِ آرام و استوار، نه ستیزهجو، وصف میکند. در پایان، خاموشی را ادب درخواست وصال میداند و میگوید از او تنها نفسی مانده که در آرزوی معشوق پر میزند.
هوش مصنوعی: برای اهل کمال، یعنی سالکان به کمال رسیده، هزار ندای «تعالی» (بالا بیا) و هزار جام شراب زلال معرفت، مقرر و معین شده است.
هوش مصنوعی: شراب ناب الهی که از جامی لبالب نوشیدم، مرا یکسره از اندیشهٔ دنیا و آخرت رها کرد.
هوش مصنوعی: صوفی پاکدل از عاشق و معشوق میپرسد و در پی حقیقت عشق است، اما سخن زاهد خودبین همه خیال باطل و ناممکن است.
هوش مصنوعی: دستافشان و شادمان به نزد ساقی جاودانه برویم که سراسر حسن و ملاحت و لطف و جمال است.
هوش مصنوعی: در بزم ساقی ما همهٔ عاشقان مستاند، اما نه مستِ ستیزهجو و پرخاشگر، بلکه مستی که حالش استوار و درست است.
هوش مصنوعی: نمیتوانم آشکارا درخواست وصال کنم، زیرا در راه ادب، خاموشی خود بهترین شیوهٔ درخواست است.
هوش مصنوعی: از قاسمی (شاعر) تنها نفسی باقی مانده و همین نفس هر لحظه در آرزوی رسیدن به هوای تو بال و پر میزند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
کسان که تلخی زهر طلب نمیدانند
ترش شوند و بتابند رو ز اهل سؤال
تو را که میشنوی طاقت شنیدن نیست
مرا که میطلبم خود چگونه باشد حال؟
شکفت لاله تو زیغال بشکفان که همی
[...]
به سیصد و چهل و یک رسید نوبتِ سال
چهارشنبه و سه روز باقی از شوّال
بیامدم به جهان تا چه گویم و چه کنم
سرود گویم و شادی کنم به نعمت و مال
ستوروار بدینسان گذاشتم همه عمر
[...]
اگر کمال بجاه اندر است و جاه بمال
مرا ببین که ببینی کمال را بکمال
من آن کسم که بمن تا بحشر فخر کند
هر آنکه بر سر یک بیت من نویسد قال
همه کس از قبل نیستی فغان دارند
[...]
همیشه گفتمی اندر جهان به حسن و جمال
چو یار من نبود وین حدیث بود محال
من آنچه دعوی کردم محال بود و نبود
از آنکه چشم من او را ندیده بود همال
ز نیکویی که به چشم من آمدی همه وقت
[...]
ز نور قبۀ زرین آینه تمثال
زمین تفته فرو پوشد آتشین سر بال
فروغ چتر سپهری بیک درخشیدن
بسنگ زلزله اندر زند بگاه زوال
درر چو لاله شود لعل در دهان صدف
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.