مشربم عذبست و مطرب عشق و ساقی یار غار
وقت من خوش، بخت من خوش، جام می بی انتظار
بسکه چشمم ریخت گوهر از مقالات رقیب
در میان کنج عزت گنج دارم در کنار
این مگو: کز عاشقی جور فراوان می کشم
گنج با مارست و گل با خار و مستی با خمار
یک سخن بشنو ز مستان طریقت، یک سخن
گر تو سرداری درین کوی حقیقت سر مدار
چند گویی: عاقبت در عشق سر خواهیم داد؟
زین حدیث سرسری هم عاقبت شرمی بدار
چون ز عیاران این ره بود منصور، از وله
آن رسن حبل الله آمد، دار او دارلعیار
ساقیا، جامی دو سه در ده، که نیک آشفته ایم
باده در جامست و دل مشتاق و جان امیدوار
باغبانا، هر چه خواهی کاشت آن خواهی درود
گر نکوکاری درین ره، تخمهای بد مکار
گر تو از بستان عشقی، همچو بلبل ناله کن
همچو گل رقاص باش و همچو نرگس جام دار
ای دل، اندر فکر جان چندین چرا پیچیده ای؟
از سر جان در گذر، جان را به جانان واگذار
گر پس از من بر سر خاکم خرامی ساعتی
بشنوی از تربت من نالهای زار زار
اندرین ره جزو و کل محتاج یکدیگر شدند
عنکبوتی می شود پیغمبری را پرده دار
چون تو در میدان مشتاق سر باز آمدی
جای سرباریست اینجا، سر بباز و سر مخار
قاسمی را محنتی چندست، کان کس را مباد
درد بیماری و فرقت، درد غربت، درد یار



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عرفانی با توصیف خوشی عاشق در بزم عشق آغاز میشود و سپس رنج عشق را همراه ناگزیر نعمت آن میداند. شاعر سالک را به گذشتن از سر و جان در راه حقیقت فرا میخواند و منصور حلاج را نمونهٔ این جانبازی میآورد. در پایان از وفاداری عشق پس از مرگ میگوید و از دردهای خود، یعنی بیماری و جدایی و غربت و دوری یار، شکایت میکند.
هوش مصنوعی: آبشخور و مشرب من گوارا و شیرین است؛ نوازندهام عشق است و ساقیام یار همدم و وفادار. وقتم خوش و بختم خوش است و جام می بیآنکه منتظر بمانم به من میرسد.
هوش مصنوعی: از بس که از سخنان بدگو و رقیب اشک گوهرمانند از چشمم ریخت، اکنون در گوشهٔ عزت و آبرو گنجی در آغوش دارم؛ یعنی رنج رقیب برایم مایهٔ گنج شد.
هوش مصنوعی: مگو که از عاشقی ستم بسیار میکشم؛ همیشه گنج با مار همراه است، گل با خار و مستی با خمار. رنج همراه ناگزیر نعمت است.
هوش مصنوعی: فقط یک سخن از مستان راه طریقت بشنو: اگر در کوی حقیقت سرور و بزرگ هستی، سر (یعنی خودی و جان و غرور) را نگه مدار و از آن بگذر.
هوش مصنوعی: تا کی میگویی که سرانجام در عشق جان خواهیم داد؟ از این سخن سطحی و بیعمل سرانجام شرم کن؛ یعنی به جای گفتن، عمل کن.
هوش مصنوعی: چون منصور حلاج از جوانمردان و عیاران این راه بود، از شیدایی و شوق، آن طنابِ دار برایش ریسمان الهی شد و چوبهٔ دارش محک و عیارسنج مردان راه.
هوش مصنوعی: ای ساقی، دو سه جام به ما بده که سخت پریشان و آشفتهایم؛ باده در جام آماده است، دل مشتاق و جان امیدوار.
هوش مصنوعی: ای باغبان، هر چه بکاری همان را درو خواهی کرد؛ اگر در این راه نیکوکاری، تخم بد نکار.
هوش مصنوعی: اگر تو از بوستان عشق هستی، مانند بلبل ناله کن، مانند گل در رقص و جنبش باش و مانند نرگس جام به دست داشته باش.
هوش مصنوعی: ای دل، چرا اینقدر در اندیشهٔ حفظ جان گرفتار شدهای؟ از جان بگذر و جان را به معشوق بسپار.
هوش مصنوعی: اگر پس از مرگم ساعتی با ناز بر سر خاکم گذر کنی، از گور من نالههای سوزناک خواهی شنید؛ یعنی عشقم پس از مرگ هم پایدار است.
هوش مصنوعی: در این راه جزء و کل به یکدیگر نیازمندند؛ چنانکه عنکبوتی کوچک پردهدار و نگهبان پیامبر شد (اشاره به تار تنیدن عنکبوت بر دهانهٔ غار هنگام هجرت پیامبر).
هوش مصنوعی: چون تو به میدان مشتاقانِ سرباز آمدهای، اینجا جای سرباختن است؛ سر را ببار و فدا کن و سرت را نخاران، یعنی درنگ و تردید مکن.
هوش مصنوعی: قاسمی (شاعر) چند رنج دارد که آرزو میکند هیچکس گرفتارش نشود: درد بیماری، درد جدایی، درد غربت و درد یار.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
نافه دارد زیر اندر گشاده بی شمار
لاله دارد زیر نافه در شکسته صد هزار
خانمان از رنگ و بوی او همیشه چون بهشت
روزگار از تار و پود او شکفته چون بهار
چشم زی رویش نگه کرد اندرو لاله شکفت
[...]
هر سپاهی را که چون محمود باشد شهریار
یمن باشد بر یمین ویسر باشد بریسار
تیغشان باشد چو آتش روز و شب بد خواه سوز
اسبشان باشد چوکشتی سال و مه دریا گذار
از عجایب خیمه شان با شد چو دریا وقت موج
[...]
ای خداوندان مال العتبار الاعتبار
ای خداوندان قال الاعتذار الاعتذار
پیش ازاین کاین جان عذرآورفروماند ز نطق
پیش از آن کین چشم عبرت بین فرو ماند زکار
توبه پیش آرید و نادم از گُنه کاری خویش
[...]
بار دیگر بر ستاک گلبن بی برگ و بار
افسر زرین بر آرد ابر مروارید بار
گاه مینا زینت آرد زو نگار بوستان
گاه مرجان زیور آرد زو عروس مرغزار
غنچه سازد باغ را پر گلبن از مینا و زر
[...]
ابر آذاری برآمد از کران کوهسار
باد فروردین بجنبید از میان مرغزار
این یکی گل برد سوی کوهسار از مرغزار
وان گلاب آورد سوی مرغزار از کوهسار
خاک پنداری به ماه و مشتری آبستنست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.