ماییم و جام باده و سودای آن نگار
هر کس مناسب گهر خود گرفت یار
ای دوست، انتظار مفرما، که بعد ازین
دل را نه صبر ماند، نه آرام و نه قرار
گو صید عشق خواهی آهو دلی مکن
همراه عشق باش، که شیریست در شکار
هر کس که جان نبازد در ابتلای عشق
در روز حشر باشد از دوست شرمسار
جان را مدد فرست، که جانم بلب رسید
از صبر بی نهایت و اندوه بی شمار
چون هر چه کاشتی و ازان تخم بدروی
گر نیک مرد راهی، رو تخم بد مکار
قاسم، در آن مقام که ذکر فنا رود
از ما در این شمار نگیرند اعتبار



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق از دلبستگی خود به باده و محبوب سخن میگوید و از یار میخواهد که بیش از این او را منتظر نگذارد، چون صبر و قرارش تمام شده است. سپس توصیه میکند که در راه عشق باید دلیر بود و جان باخت، وگرنه روز قیامت شرمندگی در پی دارد، و یادآوری میکند که هر کس همان را درو میکند که کاشته است. در پایان، شاعر خود را در مقام فنا هیچ و بیاعتبار میشمارد.
هوش مصنوعی: ما و جام شراب و عشق آن محبوب را برگزیدهایم؛ هر کسی به فراخور ذات و سرشت خود یاری برای خود انتخاب کرده است.
هوش مصنوعی: ای دوست، مرا بیش از این در انتظار نگذار، زیرا از این پس دیگر نه صبری برای دلم مانده است، نه آرامش و نه قرار.
هوش مصنوعی: اگر میخواهی شکار عشق را به دست آوری، مانند آهو ترسو و رمنده نباش؛ همراه عشق شو که عشق در شکار همچون شیر است و شجاعت میخواهد.
هوش مصنوعی: هر کس در آزمون و رنج عشق جان خود را فدا نکند، روز قیامت در برابر محبوب شرمنده خواهد بود.
هوش مصنوعی: به جان من یاری برسان، زیرا از صبر بیپایان و غم بیشمار، جانم به لب رسیده و نزدیک به مرگم.
هوش مصنوعی: چون هر بذری بکاری همان را درو میکنی، اگر رهرو نیکوکار راه حقی، بذر بدی نکار.
هوش مصنوعی: قاسم، در آن مقامی که سخن از فنا و نیستی در میان است، ما را در شمار کسی نمیآورند و اعتباری برای ما قائل نیستند؛ یعنی در مرتبهٔ فنا هستی ما به حساب نمیآید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای خواجه، این همه که تو بر میدهی شمار
بادام تر و سهیکی و بهمان و باستار
مار است این جهان و جهانجوی مارگیر
از مارگیر مار برآرد همی دمار
نیلوفر کبود نگه کن میان آب
چون تیغ آبداده و یاقوت آبدار
همرنگ آسمان و به کردار آسمان
زردیش بر میانه چو ماه ده و چار
چون راهبی که دو رخ او سال و ماه زرد
[...]
از دیدن و بسودن رخسار و زلف یار
در دست مشک دارم و در دیده لاله زار
بامشک رنگ دارم از آن زلف مشکرنگ
با لاله کار دارم از آن روی لاله کار
ماندست چون دل من در زلف او اسیر
[...]
یکروز مانده باز زماه بزرگوار
آیین مهر گان نتوان کرد خواستار
آواز چنگ وبربط و بوی شراب خوش
با ماه روزه کی بود این هر دو سازگار
ورزانکه یاد از و نکنی تنگدل شود
[...]
باران قطره قطره همی بارم ابروار
هر روز خیره خیره ازین چشم سیل بار
ز آن قطره قطره، قطره باران شده خجل
ز آن خیره خیره، خیره دل من ز هجر یار
یاری که ذره ذره نماید همی نظر
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.