زنا که وصله کرباس زردک

فتاد از یقچه رختی بدستم

بدو گفتم که دیبا یا کتانی

(که از بوی دلاویز تو مستم)

بگفتا پاره کرباس بودم

ولی با اطلس و کمخا نشستم

(کمال همنشین در من اثر کرد)

(و گرنه آن قماشم من که هستم)