ای شاهد سمنبر والا شب زفاف
(از در در آمدی و من از خود به در شدم)
در انجمن ز شادی دستار و کفش نو
چندی به پای رفتم و چندی به سر شدم
پشمینه را فکنده و پوشیده‌ام کتان
(گویی کز این جهان به جهان دگر شدم)
|
|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات |
|
|
راهنمای نوار ابزار |
|
|
پیشخان کاربر |
|
|
اشعار و ابیات نشان‌شدهٔ کاربر |
|
|
اعلان‌های کاربر |
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه) |
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور |
|
|
لغزش به پایین صفحه |
|
|
لغزش به بالای صفحه |
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش |
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شماره‌گذاری خطوط |
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور |
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور |
|
|
نشان کردن شعر جاری |
|
|
ویرایش شعر جاری |
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری |
|
|
شعر یا بخش قبلی |
|
|
شعر یا بخش بعدی |
ای شاهد سمنبر والا شب زفاف
(از در در آمدی و من از خود به در شدم)
در انجمن ز شادی دستار و کفش نو
چندی به پای رفتم و چندی به سر شدم
پشمینه را فکنده و پوشیده‌ام کتان
(گویی کز این جهان به جهان دگر شدم)
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به توصیف حال خود در شب زفاف می‌پردازد. با ورود معشوق، او از خود بی‌خود شده و در شور و شوق ناشی از خوشحالی دچار تحول می‌شود. او احساس می‌کند که از دنیای مادی به دنیای معنوی و دیگری منتقل شده و لباس‌های ساده و کهنه‌اش را به پوشش‌های نو و زیباتر تبدیل کرده است. این شعر از شادی و تغییر درونی ناشی از عشق و آشنایی با معشوق حکایت دارد.
هوش مصنوعی: ای محبوب زیبای من، در شب عروسی خود با شکوه و عظمت وارد شدی و من آن‌قدر شگفت‌زده و مسحور شدم که از خودم بیرون رفتم.
هوش مصنوعی: در جمع خوشحالی، مدتی با لباس نو و کفش تازه به پا رفتم و مدتی هم با سر بالا و شادی درخشان ظاهر شدم.
هوش مصنوعی: من لباس پشمی را کنار گذاشته و حالا پارچه‌ای کتان بر تن کرده‌ام، گویی که از این دنیا به دنیای دیگری منتقل شده‌ام.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
از در درآمدی و من از خود به در شدم
گفتی کز این جهان به جهان دگر شدم
همین شعر » بیت ۱
ای شاهد سمنبر والا شب زفاف
(از در در آمدی و من از خود بدر شدم)
از در درآمدی و من از خود به در شدم
گفتی کز این جهان به جهان دگر شدم
همین شعر » بیت ۳
پشمینه را فکنده و پوشیده ام کتان
(گوئی کز این جهان به جهان دگر شدم)
از در درآمدی و من از خود به در شدم
گفتی کز این جهان به جهان دگر شدم
گوشم به راه تا که خبر می‌دهد ز دوست
صاحب خبر بیامد و من بیخبر شدم
چون شبنم اوفتاده بدم پیش آفتاب
[...]
چندان که در سلوک ز خود پیش تر شدم
هر بار زنده باز به جانی دگر شدم
چون بازِ چشم دوخته بودم به دستِ شاه
خوش خوش به روشنایی او دیده ور شدم
از تنگنایِ هستیِ خود چون مجال نیست
[...]
از دیدنت همی نه ز خود بیخبر شدم
کز برق جلوه تو سراپا شرر شدم
از سوزن تعلق خود پا به رشته ام
گیرم که چون مسیح بر افلاک بر شدم
هر جا کمان ابروی تو ناوکی گشاد
[...]
با کاروان عشق تو چون همسفر شدم
پای هوا شکستم و ره را به سر شدم
بر کهربا ز جزع نشاندم عقیق ناب
چو لعل ز عشق تو خونین جگر شدم
دادم چو دل به ابرو [و] چشم سیاه تو
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.