هر ذره محو جلوه حسن یگانهایست
گویی طلسم شش جهت آینهخانهایست
حیرت به دهر بی سر و پا میبرد مرا
چون گوهر از وجود خودم آب و دانهایست
ناچار با تغافل صیاد ساختم
پنداشتم که حلقه دام آشیانهایست
پابسته نورد خیالی، چو وارسی
هر عالمی ز عالم دیگر فسانهایست
خود داریم به فصل بهاران عنان گسیخت
گلگون شوق را رگ گل تازیانهایست
هر سنگ عین ثابته آبگینهای
هر برگ تاک قفل در شیرهخانهایست
هر ذره در طریق وفای تو منزلی
هر قطره از محیط خیالت کرانهایست
در پردهای تو چند کشم ناز عالمی
داغم ز روزگار و فراقت بهانهایست
وحشت چو شاهدان به نظر جلوه میکند
گرد ره و هوا سر زلفی و شانهایست
غالب دگر ز منشأ آوارگی مپرس
گفتم که جبهه را هوس آستانهایست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جاذبههای وجودی اشاره دارد. شاعر به توصیف جلوههای حسن و زیبایی میپردازد و میگوید که هر ذرهای نمادی از زیبایی یگانه است. او احساس حیرت و شگفتی را از وجود خود و جهان اطرافش بیان میکند و با تأمل به سرنوشت و نازکدلیهایش میپردازد. شاعر همچنین به مفهوم عشق و وفاداری اشاره کرده و بیان میکند که هر قطره از عشق به معشوقش، دنیایی را نشان میدهد. در نهایت، او به مسأله دلتنگی و جدایی از معشوق اشاره کرده و احساسات رنج و حسرت خود را به تصویر میکشد. هرچند که همه اینها به شکل نمادین و شاعرانه بیان شدهاند.
هوش مصنوعی: هر ذرهای از وجود نشاندهنده زیبایی منحصر به فرد و یگانهای است، بهطوری که انگار جادوئی در این فضا وجود دارد که میتواند همه جوانب و زوایای آن را در یک آینه به تصویر بکشد.
هوش مصنوعی: دنیای بیثبات و آشفته مرا به حیرت میاندازد؛ مانند جایی که گوهری از وجود خودم را به عنوان آب و دانهای گم میکنم.
هوش مصنوعی: من ناچار با بیتوجهی و بیخبر از حقیقت، با صیاد کنار آمدم و فکر کردم که تلهاش تنها یک آشیانه است.
هوش مصنوعی: شخصی که به خواب و خیال وابسته باشد، مانند کسی است که هر عالمی را بررسی میکند، ولی در نهایت به داستانی از دنیای دیگر دست پیدا میکند.
هوش مصنوعی: در فصل بهار، شوق و excitement در دل ما به اوج خود رسیده و مانند رگی که گل را به حرکت درمیآورد، ما را به جلو میرانَد.
هوش مصنوعی: هر سنگی شبیه یک شکل ثابت و زیبا است و هر برگ انگور به نوعی نماد درگاهی است که به یک مکان خاص و شیرین اشاره دارد.
هوش مصنوعی: هر بخش از وجود من در راه وفای تو، مثل یک منزل است و هر حادثهای در دنیای خیالت مانند یک مرز و نهایت به شمار میآید.
هوش مصنوعی: در دل من، کشمکشهای زیادی وجود دارد و من به خاطر روزگار سخت و دوری تو، بهانهای برای ابراز احساساتم دارم.
هوش مصنوعی: وحشت به مانند زیباییهای معشوقه در نظر میآید، در حالی که در اطراف، هوایی و فضایی زیبا با زلفی و شانهای زیبایی را به تصویر میکشد.
هوش مصنوعی: از من درباره منبع آوارگی و بیخانمانی سؤال نکن. گفتم که دل پر از آرزو و longing است و جستجو برای یافتن یک جای امن و آرامش دارد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هر صورتی که هست ز حسنت نشانه ایست
این حسن صورت تو عجب کارخانه ایست
دور از بهشت روی تو در دوزخ غمم
هر موی من ز آتش عشقت زبانه ایست
در بارگاه عشق هزار آستانه است
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.