زهی باغ و بهار جان فشانان
غمت چشم و چراغ رازدانان
به صورت اوستاد دلفریبان
به معنی قبله نامهربانان
چمن کوی ترا از ره نشینان
ختن موی ترا از بادخوانان
بلایت چهره با مشکینه مویان
ادایت چیره بر نازک میانان
غمت را بختیان زناربندان
گلت را عندلیبان بیدخوانان
وصالت جان توانا ساز پیران
خیال خاطرآشوب جوانان
دل دانش فریبت را به گردن
وبال رونق جادوبیانان
غم دوزخ نهیبت را به دامن
گداز زهره آتش زبانان
میانت پای لغز موشکافان
دهانت چشم بند نکته دانان
دل از داغت بساط گلفروشان
تن از زخمت ردای باغبانان
سگ کوی تو را در کاسه لیسی
لب پر دعوی شیرین دهانان
سر راه ترا در خاک روبی
نسیم پرچم گیتی ستانان
به پشتیبانی لطف تو امید
قوی همچون نهاد سخت جانان
به بالادستی عفو تو عصیان
زبون همچون نشست ناتوانان
ز ناحق کشتگان راضی به جانت
که غالب هم یکی باشد از آنان



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل در ستایش معشوق است و او را برتر از همهٔ زیبارویان، سخنوران و جهانگشایان مینشاند. شاعر ویژگیهای او را یکییکی برمیشمارد: کمرِ باریک، دهانِ کوچک، غمِ سوزان و وصالِ جانبخش. در پایان از لطف و بخششِ معشوق امید میجوید و خود را یکی از کشتگانِ بیگناهِ او میخواند که با این همه از او خشنود است.
هوش مصنوعی: آفرین بر تو که باغ و بهارِ عاشقانِ جاننثار هستی. غمِ تو برای رازدانان مانند روشنیِ چشم و چراغ است.
هوش مصنوعی: در ظاهر استادِ همهٔ دلربایان هستی و در باطن، نامهربانان رو به تو دارند و تو را پیشوای خود میدانند.
هوش مصنوعی: باغ و چمن همچون گدایی بر سرِ راهِ کوی تو نشسته است. سرزمینِ ختن هم که به مشک شهره است، ستایشگر و دعاگوی گیسوی خوشبوی توست.
هوش مصنوعی: زیباییِ بلاانگیزِ تو با سیهمویانِ مشکینگیسو همچهره و برابر است، و ناز و ادای تو بر باریکمیانان چیره است.
هوش مصنوعی: خوشبختانی که گرفتار غم تو شدهاند، دین و آیین را رها کرده و زنار بستهاند. بلبلانِ گلِ تو نیز نغمهخوانانِ شیدای تو هستند.
هوش مصنوعی: وصال تو جانِ پیران را نیرومند و جوان میکند و خیال تو دل جوانان را آشفته میسازد.
هوش مصنوعی: دلِ تو که دانایان را میفریبد، گناهِ از میان بردنِ رونقِ سخنورانِ جادوبیان را به گردن دارد؛ یعنی زیبایی تو سخنِ آنان را بیاثر کرده است.
هوش مصنوعی: غم تو که مانند دوزخ هراسانگیز است، آبِ زهره شدنِ سخنورانِ آتشینزبان را در دامن دارد؛ یعنی حتی آنان از هیبت این غم آب میشوند.
هوش مصنوعی: کمرِ تو چنان باریک است که باریکبینان در دریافتنش پایشان میلغزد. دهانِ کوچکت نیز چشمِ نکتهدانان را میبندد و آنان آن را نمیبینند.
هوش مصنوعی: دلِ عاشق از داغهای عشق تو مانند بساطِ گلفروشان پر از گل است. تنش از زخمهای تو مانند جامهٔ باغبانان گلگون شده است.
هوش مصنوعی: لبهای پرادعای شیریندهانان در برابر سگِ کوی تو جز کاسهلیسی نمیکند؛ یعنی زیبارویان در برابر تو از سگِ کویت هم کمترند.
هوش مصنوعی: نسیمی که پرچم جهانگشایان را میجنباند، سرِ راه تو را جارو میکند و خاکش را میروبد.
هوش مصنوعی: امید ما به پشتوانهٔ لطف تو، مانند سرشتِ سختجانان، استوار و نیرومند است.
هوش مصنوعی: در برابر برتریِ بخششِ تو، گناه مانند نشستنِ ناتوانان، زبون و بیقدرت است.
هوش مصنوعی: کشتگانِ بیگناهِ تو جانت را دعا میکنند و از تو خشنودند. غالب نیز یکی از همان کشتگان است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
به قلب اندر دهل فریاد خوانان
که بشتابید هیچ ای جان ستانان
بقدر خود توانی دید جانان
یکی گردی تو با توحید خوانان
بدین گونه قرین غم ندارد
دل صاحبدلان صاحب قرانان
بدینسان خرده بر پیران نگیرند
بزرگان و کریمان و جوانان
شناسای ضمیر راز دانان
مراد سینههای پاک جانان
سلامی جانفزا چون وصل جانان
سلامی خوش چو خوی مهربانان
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.