به خونم دست و تیغ آلود جانان
بدآموزان وکیل بی زبانان
چه گویم در سپاس بی کسی ها
زهی نامهربان مهربانان
گر از خود خوشتری سنجیده باشد
نوازشهاست با این بدگمانان
فغانا میگساران دجله نوشان
دریغا ساقیان اندازه دانان
بهار آید به حیرتگاه نازش
ز بوی گل نفس بر ره فشانان
دم مردن به رشکم تنگ گیرد
فراخیهای عیش سخت جانان
گلی بر گوشه دستار داری
خوشا بخت بلند باغبانان
غمت خونخوار و دلها بی بضاعت
دریغا آبروی میزبانان
گذشت از دل ولی نگذشت از دل
خدنگ غمزه زورین کمانان
نوای شوق خواه از بینوایان
نشان دوست جوی از بی نشانان
به رغمم تا فرود آرد به من سر
به خواری بنگرم در ناتوانان
سبک برخیز زین هنگامه غالب
چه آویزی بدین مشتی گرانان



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل عاشقانه از ستم معشوق و بدخواهی کسانی مینالد که خود را دوست و مدافع عاشق نشان میدهند. شاعر با بازیهای لفظی مانند «گذشتن از دل»، «بینوا» و «سبک و گران»، تشنگی بیپایان عاشق، تهیدستی دل در برابر غم و رشک بر سختجانان را تصویر میکند. در پایان غالب به خود میگوید که از این جمع گرانجان دل بکند و سبکبار برخیزد.
هوش مصنوعی: معشوق دست و شمشیرش را به خون من آلود. آن بدآموزانی که او را به این کار واداشتند، خود را وکیل و مدافع بیزبانانی چون من مینمایاندند؛ سخنی با طعنه.
هوش مصنوعی: در شکرِ تنهایی و بیکسیام چه بگویم؟ آفرین بر این مهربانانی که در حقیقت نامهرباناند؛ از دوستان چنین چیزی دیدم و تنهایی را بهتر یافتم.
هوش مصنوعی: اگر معشوق کسی را خوشتر و زیباتر از خود شمرده باشد، این خود لطفی است به این عاشقان بدگمان، زیرا گمانشان را راست کرده است. اما چنین کسی وجود ندارد و بدگمانی آنان بیپایه است.
هوش مصنوعی: افسوس که بادهخواران تشنهٔ دریا و دجلهنوشاند، و دریغ که ساقیان اندازه نگه میدارند و به پیمانه میدهند. خواهش بیکران است و بخشش اندک.
هوش مصنوعی: بهار به جایی میآید که ناز معشوق مایهٔ حیرت است، و همچون کسانی که چیزی نثار میکنند، بوی گل را چون نفس خود بر راه او میافشاند.
هوش مصنوعی: هنگام مرگ، رشک بر من سخت میگیرد؛ رشک بر سختجانانی که دیر میمیرند و زمانی دراز از ستم معشوق کام میگیرند.
هوش مصنوعی: تو گلی بر گوشهٔ دستارت زدهای. خوشا به بخت بلند باغبانان که گلشان به چنین جای والایی رسیده است.
هوش مصنوعی: غم تو خونخوار است و دلها تهیدستاند و خونی ندارند که از او پذیرایی کنند. دریغ از آبروی این میزبانان که پیش چنین مهمانی شرمنده میشوند.
هوش مصنوعی: تیر نگاه زیبارویانِ سختکمان از دل گذشت و آن را شکافت، اما دل از آن دست نکشید و آن را رها نکرد. «گذشتن از دل» در دو معنای عبور کردن و چشمپوشیدن آمده است.
هوش مصنوعی: نغمهٔ شوق را از بینوایان بخواه، که هم فقیرند و هم بیآواز، و نشان دوست را از کسانی بجوی که از خود بینشان و فانی شدهاند.
هوش مصنوعی: معشوق برای آزار من به ناتوانان روی خوش نشان میدهد. پس من به ناتوانان با خواری مینگرم تا شاید او به من سر فرود آورد و به من توجه کند.
هوش مصنوعی: غالب، سبکبار از این غوغا برخیز. چرا به این مشت مردم گرانجان و ملالآور دل بستهای؟
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
به قلب اندر دهل فریاد خوانان
که بشتابید هیچ ای جان ستانان
بقدر خود توانی دید جانان
یکی گردی تو با توحید خوانان
بدین گونه قرین غم ندارد
دل صاحبدلان صاحب قرانان
بدینسان خرده بر پیران نگیرند
بزرگان و کریمان و جوانان
شناسای ضمیر راز دانان
مراد سینههای پاک جانان
سلامی جانفزا چون وصل جانان
سلامی خوش چو خوی مهربانان
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.