عادت اینست فیض فطرت را
در بنای وجود نوع بشر
که رسد تا زمان رشد و بلوغ
طفل را مهربانی از مادر
دهد او را کمال جسمانی
مادر مهربان بخون جگر
چون رسد وقت آن که در جسدش
بدمد روح جبرئیل هنر
دختر از مادرش جدا نشود
زآنکه هستند جنس هم دیگر
پسر از اقتضای جنسیت
طلبد قرب و انتساب پدر
تو همان طفلی ای دل غافل
که نداری ز حال خویش خبر
عالم صورتست مادر تو
که هواخواه تست شام و سحر
پدرت فیض عالم علویست
که در ایجاد تو ازوست اثر
چند مانی مقید صورت
بطلب رتبه ازین برتر
چند گردی بگرد مادر خود
نیستی دختر ای نکو محضر
مرد شو مرد کز پدر یابی
اثر التفات فیض نظیر



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر با تمثیل پرورش کودک آغاز میکند: مادر تن کودک را میپرورد، اما هنگام رشد، دختر نزد مادر میماند و پسر به پدر روی میآورد. سپس دل غافل را همان کودک میداند که مادرش عالم صورت و مادی و پدرش فیض عالم علوی است. نتیجه آنکه انسان نباید در بند جهان ظاهر بماند، بلکه باید مردانه به سوی عالم برتر رو کند تا از عنایت آن بهره یابد.
هوش مصنوعی: روش و سنت فیض آفرینش در ساختن وجود آدمیان چنین است.
هوش مصنوعی: که تا هنگام رشد و بالغ شدن، کودک از مهربانی مادر بهرهمند میشود.
هوش مصنوعی: مادر مهربان با رنج و خون دل، کودک را از نظر جسمی کامل و پرورده میکند.
هوش مصنوعی: اما وقتی زمان آن میرسد که جبرئیلِ هنر و کمال، روح معنوی را در تن او بدمد (یعنی هنگام کسب کمال معنوی و فضیلت فرا میرسد)،
هوش مصنوعی: دختر از مادرش جدا نمیشود، زیرا هر دو از یک جنساند.
هوش مصنوعی: ولی پسر به اقتضای همجنسی، نزدیکی به پدر و نسبت یافتن با او را میجوید.
هوش مصنوعی: ای دل غافل، تو همان کودکی که از حال و حقیقت خود آگاه نیستی.
هوش مصنوعی: مادر تو همین جهان ظاهر و مادی است که شب و روز دوستدار و پرورندهٔ توست.
هوش مصنوعی: و پدر تو فیض جهان برین و آسمانی است که در پدید آمدن تو اثر از اوست.
هوش مصنوعی: تا کی در بند ظاهر و صورت میمانی؟ مرتبهای برتر از این را جستوجو کن.
هوش مصنوعی: ای نیکسیرت، تا کی گرد مادرت (جهان مادی) میچرخی؟ تو که دختر نیستی.
هوش مصنوعی: مرد باش، مرد، تا از پدر (عالم علوی) اثر عنایت و توجه فیضبخش او را دریابی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
تنش از نازکی ز بار نظر
کسوت خون کشد چو لاله به بر
رامش افزای باد و نیک اختر
بر ملک اورمزد شهریور
نامور میر نصر ناصر دین
بوالمظفر که عزم اوست ظفر
رؤیت و خلق اوست جان و خرد
[...]
دی ز لشکرگه آمد آن دلبر
صد ره سبز باز کرد از بر
راست گفتی برآمد اندر باغ
سوسنی از میان سیسنبر
گرد لشکر فرو فشاند همی
[...]
ای جهان را به راستی داور
ملک عدل ورز دین پرور
عالم افروز نام مسعودت
ملک را همچو تاج را گوهر
گنج پرداز دست معطی تو
[...]
طالع از طالعت عجایبتر
کس ندیدی عجایب دیگر
گه به چرخت برد چو قصد دعا
گه به خاک آردت چو عزم قدر
گه به دستت ببندد از دل پای
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.