آدمی را فضل صوری و کمال معنویست
نیست هر وقتی بهر حالی که باشد بی اثر
گاه عرض حسن صورت می کند بر اهل حال
می شود محبوب مه پیکر حبیب سیمبر
می دهد نظاره رفتار او آرام دل
می فزاید چهره زیبای او نور بصر
گر فقیه و عابد و شیخ و معلم می شود
می کند تعلیم علم و صنعت و فضل و هنر
می رساند فیض او دل را بسرحد کمال
می شود ارشاد او اهل طلب را راهبر
عقل حیران است در کیفیت اطوار او
هست گلزار طبیعت را نهال بارور
هم سرور دیده مییابند از او هم کام دل
گه شکوفه مینماید گاه میبخشد ثمر



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قطعه دربارهٔ دو بُعد وجود انسان است: زیبایی ظاهری و کمال معنوی، که هر دو در هر حال اثری نیکو دارند. انسان گاه با جمال صورت معشوق اهل دل میشود و آرامش و روشنی چشم میبخشد، و گاه با علم و ارشاد در جامهٔ فقیه و شیخ و معلم دلها را به کمال میرساند. در پایان، انسان به نهالی بارور در باغ طبیعت تشبیه میشود که گاه شکوفه میدهد و چشم را شاد میکند و گاه میوه میدهد و کام دل را برمیآورد.
هوش مصنوعی: انسان هم زیبایی و فضیلت ظاهری دارد و هم کمال باطنی، و در هر زمان و هر حالی که باشد، وجودش بیاثر نیست.
هوش مصنوعی: گاهی زیبایی چهرهاش را بر اهل دل عرضه میکند و معشوقی ماهرو و یاری سیماندام میشود.
هوش مصنوعی: تماشای رفتار و خرامیدن او به دل آرامش میدهد و چهرهٔ زیبایش روشنی چشم را افزون میکند.
هوش مصنوعی: و اگر فقیه و عابد و شیخ و آموزگار شود، دانش و فن و فضیلت و هنر را به دیگران میآموزد.
هوش مصنوعی: فیض او دل را به نهایت کمال میرساند و راهنماییاش راهبر جویندگان حقیقت میشود.
هوش مصنوعی: خرد از چگونگی حالات و جلوههای گوناگون او در شگفت است؛ او در گلستان آفرینش مانند نهالی پربار است.
هوش مصنوعی: مردم هم شادی چشم و هم برآمدن آرزوی دل را از او مییابند؛ چون درختی که گاهی شکوفه نشان میدهد و گاهی میوه میبخشد: زیبایی ظاهرش شکوفه است و فضل باطنش میوه.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
عارضش را جامه پوشیدست نیکویی و فر
جامهای کش ابره از مشکت وز آتش آستر
طرفه باشد مشک پیوسته به آتش ماه و سال
و آتشی کو مشک را هرگز نسوزد طرفهتر
چون تواند دل برون آمد ز بند حلقههاش
[...]
بر گرفت از روی دریا ابر فروردین سفر
ز آسمان بر بوستان بارید مروارید تر
گه بروی بوستان اندر کشد پیروزه لوح
گه به روی آسمان اندر کشد سیمین سپر
هر زمانی بوستان را خلعتی پوشد جدا
[...]
اصل نفع و ضر و مایهٔ خوب و زشت و خیر و شر
نیست سوی مرد دانا در دو عالم جز بشر
اصل شر است این حشر کز بوالبشر زاد و فساد
جز فساد و شر هرگز کی بود کار حشر؟
خیر و شر آن جهان از بهر او شد ساخته
[...]
ابر سیمابی اگر سیماب ریزد بر کمر
دود سیماب از کمر ناگاه بنماید اثر
ور ز سرما آبدان قارورۀ شامی شدست
باز بگدازد همی قاروره را قاروره گر
ور سیاه و خشک شد بادام تر ، بیباک نیست
[...]
مابَقی فی النّاسِ حُرٌّ
لاٰوَلاٰفی الْجِنّ حُرٌّ
قَدْمَضیٰحُرُّ الْفَریَقیْنِ
فُحُلْو اُلْعَیْشِ مُرٌّ
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.