آنکه پنهانست از چشم کسان پیداست کیست
در دل هر ذره خورشید نهان پیداست کیست
آنکه دارد آسمانرا تا نیفتد بر زمین
هم زمین را تا بجنبد هر زمان پیداست کیست
سر نه پیچد هیچیک از حلقة فرمان او
کارفرمای زمین و آسمان پیداست کیست
آنکه زو پیداست هر پیدا و هر پیدائی
باز در پیدا و پیدائی نهان پیداست کیست
ظاهر باطن نما و باطن ظاهر نما
در عیان پیدا و در پنهان عیان پیداست کیست
آنکه او پیداست چون خورشید نزد عارفان
در نقاب از دیدة نامحرمان پیداست کیست
آنکه روی گلعذارانرا طراوت داد و رنگ
تا بریزد آب و رنگ عاشقان پیداست کیست
آنکه حسن خوبرویان پرتوی از حسن اوست
هر جمیلی می دهد از وی نشان پیداست کیست
آنکه بهر او زمین بی خود فلک سرگشته است
کوه ازو نالان و دریا در فغان پیداست کیست
آنکه هر دم صد قیامت آشکارا میکند
در دل دانا نهان از جاهلان پیداست کیست
آنکه شوری در دل هر ذرة افکنده است
جمله عالم زوست در آه و فغان پیداست کیست
آنکه جسم و جان ازو پیدا و او از جسم و جان
ذات پاک او بری از جسم و جان پیداست کیست
آنکه او آئینة کونست و کون آئینه اش
برضمیر بی غبار عارفان پیداست کیست
آنکه مقصود منست از گفتن بیت و غزل
نزد صاحب دل چو خورشید جهان پیداست کیست
گرنداند اهل شک فیض از که میگوید سخن
نزد ارباب بصیرت بیگمان پیداست کیست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر، به وصف ذات الهی میپردازد و از بینظیری و ظاهر و باطن او سخن میگوید. شاعر نشان میدهد که خداوند در هر ذره و در هر پدیدهای وجود دارد و هر چیزی که وجود دارد، نشانهای از اوست. او به تسلط خدا بر زمین و آسمان اشاره میکند و میگوید که هیچ کس نمیتواند از فرمان او خارج شود. خداوند همچنین در پوششها و نقابهای مختلف دیده میشود، اما برای عارفان و کسانی که بصیرت دارند، او همچون خورشید روشن است.
شاعر به توضیح زیباییهای آفرینش و تأثیر خداوند بر جمال و زندگی موجودات میپردازد و در نهایت یادآور میشود که تمام حقیقتها و زیباییها در نهایت به او برمیگردند. خداوند موضوع اصلی اشعار و سخنان عارفان است و فهم او در دلهای صاحب دلان واضح است.
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به یک حقیقت عمیق اشاره میکند که حقیقت و وجود چیزی که از دید دیگران پنهان است، در دل هر ذرهای از عالم به وضوح نمایان است. این به نوعی به نشان دادن عمق وجود و هوشیاری پنهانی در جهان اشاره میکند. در واقع، هرچند برخی چیزها از چشمها دورند، اما نماد آنها در طبیعت و هستی بهوضوح قابل مشاهده است.
هوش مصنوعی: کسی که آسمان را حفظ کرده و مانع افتادن آن به زمین میشود، همچنین بهوضوح مشخص است که زمین را نیز کنترل میکند و از حرکت آن جلوگیری میکند.
هوش مصنوعی: هیچکس نمیتواند از کنترل و مدیریت او فرار کند؛ روشن است که چه کسی زمین و آسمان را اداره میکند.
هوش مصنوعی: کسی که در همه موجودات و آنچه که دیده میشود، حضوری آشکار دارد و در هر شکلی از ظهور، خود را نشان میدهد، در حقیقت، در پس این ظهورات نیز رازهای عمیقی از وجودش نهفته است. این شخص کیست؟
هوش مصنوعی: کسی که باطنش را به خوبی نشان میدهد و در عین حال رفتار و ظاهرش نیز بیانگر آن است، در واقع این شخص در ظاهر و باطن خود را نمایان میکند و در هر دو حالت، حقیقت او قابل درک و شناختهشدنی است.
هوش مصنوعی: آنکه مانند خورشید برای عارفان نمایان است، اما از چشم ناآگاهان پنهان شده، کیست؟
هوش مصنوعی: آنکه به گلهای زیبا طراوت و رنگ میدهد، همان کسی است که عشق و احساسات عاشقان را نمایان میسازد. او کسی است که باعث شده آب و رنگ در عشق دیده شود.
هوش مصنوعی: هر زیبا رویی، جلوهای از زیبایی او دارد و از همین رو، زیبایی هر کس دیگر نشانهای از وجود اوست.
هوش مصنوعی: کسی که به خاطر او زمین به خود میلرزد و آسمان در حیرت است، و کوهها از او شکایت میکنند و دریا به زاری افتاده، کیست؟
هوش مصنوعی: آن کسی که هر لحظه تصاویری از قیامت را به نمایش میگذارد، در دل انسانهای دانا نهفته است و از دید جاهلان پنهان نیست. این شخص مشخص است و تنها برای آگاهان قابل درک میباشد.
هوش مصنوعی: کسی که عشق و هیجان را در وجود هر ذره از عالم پاشیده است، همه موجودات از غم و اندوه او خبر دارند. او کیست؟
هوش مصنوعی: آنکه جسم و روح به واسطه او شناخته میشوند و او از جسم و روح جدا و پاک است، کیست؟
هوش مصنوعی: او که تجلی هستی و جهان، آئینهی وجودش در دلهای پاک عارفان به روشنی دیده میشود، چه کسی است؟
هوش مصنوعی: کسی که هدف من از سرودن شعر و غزل است، در دل افراد عاشق و صاحب دل مثل خورشید در آسمان واضح و آشکار است.
هوش مصنوعی: اگر کسی دچار تردید و شک باشد، بهرهای از حقیقت نخواهد برد. افرادی که درک و بصیرت دارند، به خوبی میدانند که این سخن از جانب چه کسی است.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
آنکه او در هر لباسی شد عیان پیداست کیست
وانکه هست از جمله عالم نهان پیداست کیست
آنکه از بهر تماشا آمد از خلوت برون
تا همه عالم بدیدندش عیان پیداست کیست
آنکه چون آمد بصحرای جهان ما ظهور
[...]
آنکه دل بر دست و دارد قصد جان پیداست کیست
وآنکه رو بنمود و دل برد از میان پیداست کیست
آنکه از هر ضرب شمشیرش دمادم میرسد
عاشقان را صد حیات جاودان پیداست کیست
آنکه از روی حقیقت عاشق و معشوق اوست
[...]
شمع فانوس خیال آسمان پیداست کیست
شعله جواله این دودمان پیداست کیست
آن به دل نزدیک دور از چشم، کز لطف گهر
در جهان است و برون است از جهان پیداست کیست
مجلس آرایی که چون جان جلوه پیدایی اش
[...]
صیقل رسوایی راز نهان پیداست کیست
مو به مویم تا به مغز استخوان پیداست کیست
خار و گل در باغ دل جوش انا الحق می زنند
شبنم یکرنگی این بوستان پیداست کیست
دیده آیینه اختر شناسان کور باد
[...]
جستجوی جان جانان کن که جان پیداست کیست
میزبان را شو شناسا میهمان پیداست کیست
چون شنیدم رمز «الرحمن علی العرش استوا»
بر سریر آسمان بنشسته آن پیداست کیست
جز درون دیده، خوبان راه نتوانند کرد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.