کسی چون خرد دستگاهی نداشت
به سرّ قَدَر لیک راهی نداشت
گنه میپسندند از آدمی
وگرنه فرشته گناهی نداشت
جمال ازل پیش از ایجاد عشق
شهی بود اما سپاهی نداشت
گناه اسیران به دیوان حشر
چو زلف بتان عذرخواهی نداشت
نگردید تا آه عاشق بلند
سپهر برین تکیهگاهی نداشت
ز فرماندهان غیر سلطان عشق
کسی همچو دل بارگاهی نداشت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بررسی ابعاد عشق و گناه میپردازد و از ناتوانی انسان در برابر عشق سخن میگوید. او میگوید کسی که خرد دارد، هرچند ممکن است به طور موقتی راهی برای خروج از مشکلات نداشته باشد، اما گناه انسان چیز طبیعی و اجتنابناپذیر است. عشق و زیبایی ازل را به عنوان یک نیروی قدرتمند معرفی میکند که هیچکس نمیتواند در برابر آن ایستادگی کند. در نهایت، او بر این نکته تأکید میکند که هیچکس به اندازه عشق سلطان، نایب و فرمانده نیست و عشق بر دل انسانان حاکم است.
هوش مصنوعی: کسی که از عقل و اندیشه چیزی نداشت، نمیتوانست به راز قدرت دست پیدا کند، اما راهی هم برای رسیدن به آن نداشت.
هوش مصنوعی: آدمها گناه را میپذیرند و با آن کنار میآیند، در حالی که فرشتگان هیچ گناهی ندارند.
هوش مصنوعی: زیبایی ابدی قبل از اینکه عشق به وجود بیاید، وجود داشت، اما فاقد یار و همراهی بود.
هوش مصنوعی: گناه کسانی که در قیامت محاسبه میشوند، مانند زیبایی و زلفهای معشوقان قابل بخشش نیست و هیچ عذری برای آنها وجود نخواهد داشت.
هوش مصنوعی: عاشق هرچقدر هم که غمگین و دلbroken باشد، نباید به عقب نگاه کند، چون آسمان و جهان هیچ تکیهگاهی برای او ندارند و او را تنها میگذارند.
هوش مصنوعی: از میان همه فرماندهان، تنها عشق است که دل را چون بارگاه و مکانی باعظمت دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
بدان داوری دستگاهی نداشت
به آیین خود برگ راهی نداشت
جز آن غار آرامگاهی نداشت
غذا غیر برگ گیاهی نداشت
سپهبد چنو هیچ شاهی نداشت
چنو چرخ اسلام ماهی نداشت
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.