زان لعل می آلود شدم مست خرابت
ای مغبچه شوخ چه مستست شرابت
ای عشق هوایت چه بهار است که بادا
بر خرمت ما تیره دلان برق سحابت
با عارض نسرین وش اگر باده بنوشی
بر چهره چه گلها شگفاند می نابت
در نور صفا چونکه ز خورشید فزونی
هرگز نشود حایل رخسار نقابت
زان خلعت تو حله گلگون شده ای سرو
کز خون دل و دیده همه داده شد آبت
ای مغبچه بس تو به شکستی و گنه بود
گر توبه مرا شکنی هست ثوابت
فانی چو غریب آمده در بحر معانی
نبود عجب اندر سخنش رنگ غرابت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل به پیروی از غزلی از حافظ سروده شده و خطاب به مغبچهای بادهفروش است که لب میآلود و رخسار تابانش عاشق را مست کرده است. شاعر زیبایی او را برتر از خورشید و سرخی جامهاش را از خون دل عاشقان میداند. با طنزی رندانه، شکستن توبهٔ خود را برای مغبچه ثواب میشمارد. در پایان، فانی تازگی و غرابت سخنش را به غریب بودنش در دریای معانی نسبت میدهد.
هوش مصنوعی: از لب سرخ و میآلود تو مست و از خود بیخود شدم. ای مغبچهٔ شوخ و بازیگوش، شراب تو چه مستیآور است.
هوش مصنوعی: ای عشق، هوای تو چه بهار خوشی است. آرزو دارم آذرخش ابر تو بر خرمن ما سیهدلان بیفتد و آن را بسوزد، تا از تیرگی پاک شویم.
هوش مصنوعی: اگر با آن رخسار سپید و نسرینمانند باده بنوشی، شراب ناب چه گلهای سرخی بر چهرهات میشکفاند.
هوش مصنوعی: چون در روشنی و پاکی از خورشید هم برتری، هیچ نقابی نمیتواند روی تو را بپوشاند و پنهان کند.
هوش مصنوعی: ای سروقامت، جامهٔ تو از آن رو چون حلهٔ سرخ و گلگون شده است که همه آبی که به تو دادهاند از خون دل و اشک دیدهٔ عاشقان بوده است.
هوش مصنوعی: ای مغبچه، توبهٔ بسیاری را شکستی و آن گناه بود؛ اما اگر توبهٔ مرا بشکنی و به میخوارگیام بازگردانی، برایت ثواب است.
هوش مصنوعی: فانی چون غریبی به دریای معانی درآمده است، پس شگفت نیست که سخنش رنگ غرابت، یعنی تازگی و ناآشنایی، داشته باشد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای شاهد قدسی، کِه کَشَد بند نقابت؟
وی مرغ بهشتی، که دهد دانه و آبت؟
خوابم بشد از دیده در این فکر جگرسوز
کآغوشِ که شد منزل آسایش و خوابت؟
درویش نمیپرسی و ترسم که نباشد
[...]
رندان همه در کوی مغان گشته خرابت
ای مغبچه شوخ چه مست است شرابت
لطف و کرمت تیر کشیدست به تنها
ارباب وفا جان دهد از ناز و عتابت
هستی تو پری زانکه درآیی بدل و جان
[...]
ای شاهد قدسی بگشا بند نقابت
ای مهدی هادی بنما ره به جنابت
خوابم بشد از دیده در این فکر جگرسوز
کان بقعه کدامست که شد منزل خوابت
باید که شود صرف اسیران فراقت
[...]
از خنده چه آلوده شود لب بعتابت
زهر از شکرت میچکد و، آتش از آبت
از قتل من بیگنه، ای شوخ بپرهیز
کان نیست گناهی که نویسند ثوابت
حاجب ندهد راهم و خواهم که نهانی
[...]
ای آنکه بود جام پر از باده ی نابت
با مدعیان می نگرم مست و خرابت
هر گه که پیامی دهم این است جوابت
کآیم زره لطف شب هجر به خوابت
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.