من و میل الف قامت آن حورسرشت
بر سرم چون که قضا در ازل این حرف نوشت
چشم دارم که دهد پیر مغان از سر خم
چو به رندان لحد زیر سرم باید خشت
مطلب نخل وفا از چه که دهقان قضا
هرگز این تخم عجب در چمن دهر نکشت
منم امروز و می و مغبچه و دیر مغان
شیخ و فردا طلب کوثر و رضوان بهشت
نتوان یافتن از غفلتش اندر مسجد
در حضور طلبش هست چه مسجد چه کنشت
خوب و زشتی تو وابسته به رد است و قبول
آن چو مخفی است چه دانی که که خوبست و که زشت؟
نیک و بد نیست چو در دست کسی باده بیار
فانی ار زشت خصال آمد و گر خوب سرشت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل به پیروی از غزل حافظ با ردیف «سرشت» و «نوشت» سروده شده است. شاعر عشق و رندی خود را تقدیر ازلی میداند و آرزو دارد خشت سر خم بالین گورش باشد. او شیخ را سرزنش میکند که خوشیِ امروز را به امید بهشتِ فردا وامیگذارد. در پایان میگوید چون خوب و بد بودن هر کس به پذیرش پنهانِ حق بسته است و در اختیار کسی نیست، نباید بر دیگران داوری کرد و بهتر است به باده روی آورد.
هوش مصنوعی: دلبستگی من به قامت راست و الفمانند آن یار حورسرشت از روز ازل بر پیشانیام نوشته شده است. پس این عشق تقدیر من است و چارهای از آن ندارم.
هوش مصنوعی: امید دارم پیر میکده، خشتی را که بر سر خم شراب است به من بدهد. چون در گور، مانند رندان دیگر، باید خشتی زیر سرم بگذارند، میخواهم همان خشت سر خم بالین من باشد.
هوش مصنوعی: از روزگار درخت وفا نخواه، زیرا کشاورز تقدیر هرگز چنین تخم شگفتی را در باغ جهان نکاشته است. یعنی در این دنیا وفا پیدا نمیشود.
هوش مصنوعی: امروز من با شراب و ساقی جوان و میکده خوشم، اما شیخ امروز را از دست میدهد و چشم به کوثر و باغ بهشتِ فردا دوخته است.
هوش مصنوعی: با غفلت، خدا را حتی در مسجد هم نمیتوان یافت. اما وقتی طلب راستین در کار باشد، مسجد و معبد غیرمسلمانان فرقی ندارند.
هوش مصنوعی: خوب یا بد بودن تو به پذیرفته شدن یا رانده شدن از درگاه حق بستگی دارد. چون این امر پنهان است، تو از کجا میدانی چه کسی خوب است و چه کسی بد؟
هوش مصنوعی: چون خوبی و بدی به اختیار کسی نیست، شراب بیاور. فرقی نمیکند که فانی بدخو باشد یا نیکسرشت.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
منزل ار یار قرین است چه دوزخ چه بهشت
سجدهگه گر به نیاز است چه مسجد چه کنشت
جای آسایش مشتاق چه هامون و چه کوه
رهزن خاطر عشّاق چه زیبا و چه زشت
عشقبازی نه به بازیست که دانندهٔ غیب
[...]
آصف عهد زمان جان جهان تورانشاه
که در این مزرعه جز دانهٔ خیرات نکشت
ناف هفته بد و از ماه صفر کاف و الف
که به گلشن شد و این گلخن پر دود بهشت
آنکه میلش سوی حقبینی و حقگویی بود
[...]
ای که بردی تو به خوبی گرو از حور بهشت
مصحف روی تو را خامه تقدیر نوشت
آیتی از ورق حسن تو هر کس که بخواند
سر توحید عیان گشتش و تقلید بهشت
در ازل حق به چهل صبح به مهرت ای جان
[...]
عیب رندان مکن این زاهد پاکیزه سرشت
که گناه دگری بر تو نخواهند نوشت
عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزهسرشت
که گناه دگری بر تو نخواهند نوشت
عیب قطنی مکن ای اطلس پاکیزه سرشت
تار او چونکه بپود تونخواهند نبشت
تو اگر توت نسب داری و او گر پنبه
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.