تا کوثر و فردوس ره دور و دراز است
وان عیش غنیمت که در میکده باز است
از ناز مران رخش پی قبله که هر سو
بر خاک ره افتاده سر اهل نیاز است
بنگر به حباب می گلرنگ که در دور
چون دیده محمود به دیدار ایاز است
زلف تو مگر هست شب هجر و ره عشق
کان تیره و این جمله نشیب است و فراز است
بر دوش من آن داغ سبوی می رندی
بر دوخته از شقه اقبال طراز است
گر دیده بود پاک نظر بر رخ شاهد
از سالک ره عین حقیقت نه مجاز است
در خانقه از نکته توحید چه گویم
چون رند خرابات مغان محرم راز است
افلاک به یک صدمه که در عشق ازل دید
سرگشته چنین تا به ابد در تک و تاز است
فانی نشده غرقه به می بت چه پرستی
در میکده ناکرده طهارت چه نماز است؟



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل به پیروی از حافظ سروده شده است. شاعر عیش نقدِ میخانه را بر وعدهٔ دورِ بهشت برتر میداند. سپس با تصویرهایی چون حباب شراب و زلف معشوق، و با بزرگداشت داغ سبوی رندی، میگوید که نظرِ پاک بر زیبارو حقیقت است و رازِ توحید را رند خرابات میداند، نه اهل خانقاه. در پایان، فانی خود را سرزنش میکند که بیغرق شدن در شراب عشق، عبادتش بیطهارت و بیارزش است.
هوش مصنوعی: تا رسیدن به حوض کوثر و بهشت راهی دور و دراز در پیش است. پس این خوشی را که درِ میخانه اکنون باز است باید غنیمت شمرد.
هوش مصنوعی: شاعر به معشوق میگوید: با ناز و غرور اسبت را به سوی قبله مران، زیرا در هر طرفِ راه سرِ عاشقانِ نیازمند بر خاک افتاده است و سم اسب بر آنها فرود میآید.
هوش مصنوعی: به حبابِ شرابِ گلرنگ در گردشِ جام نگاه کن. این حباب مانند چشمِ سلطان محمود است که شیفته به دیدار ایاز خیره مانده است؛ یعنی حباب چشمی است که عاشقانه به شراب مینگرد.
هوش مصنوعی: گویا زلف تو هم شبِ جدایی است و هم راهِ عشق، زیرا مانند آن شب تیره است و مانند این راه سراسر پیچ و فراز و نشیب دارد.
هوش مصنوعی: جای سبوی شرابِ رندی که بر دوش من مانده، نشانِ افتخاری است که گویی از پارچهٔ بخت و اقبال بریده و بر جامهام دوختهاند.
هوش مصنوعی: اگر چشم سالکِ راه، پاک و بیآلایش به چهرهٔ زیبارو بنگرد، این نگریستن عینِ حقیقت است و عشقِ مجازی و هوسآلود نیست.
هوش مصنوعی: در خانقاه از نکتهٔ توحید چه بگویم، وقتی محرمِ این راز رندِ خراباتِ مغان است و نه اهل خانقاه.
هوش مصنوعی: آسمانها از یک ضربهٔ عشق که در روز ازل خوردند، چنین سرگشته شدهاند و تا ابد در گردش و تکاپو هستند.
هوش مصنوعی: ای فانی، تا در شراب غرق نشدهای، پرستش تو بتپرستی است. در میخانه که وضو نگرفتهای، نمازت چه نمازی است؟ یعنی پاک شدن حقیقی با غرق شدن در شرابِ عشق به دست میآید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ساز طرب عشق که داند که چه ساز است؟
کز زخمهٔ آن نه فلک اندر تک و تاز است
آورد به یک زخمه، جهان را همه، در رقص
خود جان و جهان نغمهٔ آن پردهنواز است
عالم چو صدایی است ازین پرده، که داند
[...]
اَلْمِنَّةُ لِلَّه که درِ میکده، باز است
زان رو که مرا بر در او، رویِ نیاز است
خُمها، همه در جوش و خُروشاند ز مَسْتی
وان می که در آنجاست، حقیقت، نه مَجاز است
از وی، همه، مَسْتی و غُرور است و تَکَبُّر
[...]
اَلْمِنَّةُ لِلَّه که در میکده باز است
زآن رو که مرا بر در او روی نیاز است
خمها همه در جوش و خروشند ز مستی
و آن می که در آنجاست حقیقت نه مَجاز است
از وی همه مستی و غرورست و تَکَبُّر
[...]
تا عشق توام بدرقه راه حجاز است
اندر حرم وصل دلم محرم راز است
احرام در دوست چو از صدق ببستیم
در هر قدمی کعبه صد گونه نیاز است
عمریست که از آتش سودای تو چون شمع
[...]
تا مقصد عشاق رهی دور و دراز است
یک منزل از آن بادیهٔ عشق مجاز است
در عشق اگر بادیهای چند کنی طی
بینی که در این ره چه نشیب و چه فراز است
سد بلعجبی هست همه لازمه عشق
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.