هر که در دیر مغان جام شرابی دارد
رسدش گر به فلک ناز و عتابی دارد
آنکه در میکده بگرفت به کف رطل گران
چرخ بر روی میش حکم حبابی دارد
روضه و حور به کوثر چه کند یاد آنک او
شاهد و منزل امن و می نابی دارد
در گدایان خرابات نیامد به حساب
هر که از سلطنت دهر حسابی دارد
آتش روی عرقناک تو چون چشمه مهم
باز در حسن عجب آبی و تابی دارد
صوت بلبل ز چه معنی نبود فیض رسان
که ز اوراق گل تازه کتابی دارد
کشور حسن وی آباد ز آسیب زوال
کز وفا پرسه احوال خرابی دارد
می و معشوق رسان یاربش از لطف بآن
کز خمار اندوه و از هجر عذابی دارد
فانی از چرخ و نجوم از چه بنالد که به دهر
شاه خورشیدوش عرش جنابی دارد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل به پیروی از غزلی از حافظ سروده شده و رند میخانهنشین را میستاید؛ کسی که با جام شراب، فلک و پادشاهی دنیا و حتی بهشت را ناچیز میشمارد. در میانه، شاعر به وصف زیبایی معشوق و وفاداری او به عاشق ویراندل میپردازد و برای خمارزدگان و هجرانکشیدگان دعا میکند. در پایان، فانی (تخلص نوایی) میگوید از بخت و آسمان گلهای ندارد، چون پادشاهی خورشیدمانند و بلندمرتبه پشتیبان اوست.
هوش مصنوعی: هر کس در میکدهٔ مغان جامی شراب در دست دارد، سزاوار است که حتی بر آسمان ناز کند و با آن تندی و عتاب نشان دهد.
هوش مصنوعی: کسی که در میخانه پیمانهٔ بزرگ شراب به دست گرفته است، آسمان در برابر او مانند حبابی است که بر روی شرابش نشسته است؛ یعنی فلک نزد او ناچیز و گذراست.
هوش مصنوعی: کسی که معشوق زیبا و جای آسوده و شراب ناب دارد، چرا باید از بهشت و حوری و چشمهٔ کوثر یاد کند؟ او همهٔ آنها را در همین جا دارد.
هوش مصنوعی: هر کس به پادشاهی و قدرت دنیا اعتنا و حسابی داشته باشد، در شمار گدایان خرابات به حساب نمیآید؛ گدای خرابات از دنیا و جاه آن بینیاز است.
هوش مصنوعی: چهرهٔ آتشین و عرقکردهٔ تو مانند چشمهای است که ماه در آن بتابد؛ در زیبایی، هم آب و طراوت دارد و هم تاب و درخشش، و این شگفت است.
هوش مصنوعی: چرا آواز بلبل بهرهبخش و پرمعنا نباشد، در حالی که او از برگهای گل تازه کتابی پیش رو دارد و از آن میخواند؟
هوش مصنوعی: سرزمین زیبایی معشوق از آسیب نابودی در امان و آباد است، زیرا از روی وفاداری حال عاشق ویراندل را میپرسد.
هوش مصنوعی: خدایا، از روی لطف شراب و معشوق را به کسی برسان که از خماری غمگین است و از جدایی عذاب میکشد.
هوش مصنوعی: فانی چرا از آسمان و ستارگان و بخت شکایت کند، در حالی که در روزگار پادشاهی دارد که مانند خورشید است و مقامی بلند چون عرش دارد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
دام زلف تو به هر حلقه، طنابی دارد
چشم مست تو به هر گوشه، خرابی دارد
نرگس مست خوشت، گر چه چو من بیمار است
ای خوشا نرگس مست تو که خوابی دارد
رسن زلف تو در رشته جان من و شمع
[...]
آن که از سُنبُلِ او، غالیه تابی دارد
باز با دلشدگان ناز و عِتابی دارد
از سَرِ کُشتهٔ خود میگذری همچون باد
چه توان کرد؟ که عمر است و شتابی دارد
ماهِ خورشید نُمایَش ز پسِ پردهٔ زلف
[...]
خضر اگر بر لب کس منت آبی دارد
بگذر از چشمهٔ حیوان که سرابی دارد
التفاتش به لب تشنهٔ ما نیست، دریغ
هر که جام سخنی، زهر عتابی دارد
همه عاشق نکند دست به زلف تو دراز
[...]
از بتان شسته عذاری که حجابی دارد
چشم بد دور که خوش عالم آبی دارد
خار در دیده بی پرده شبنم شکند
از حیا چهره هر گل که نقابی دارد
به دل روشن اگر یار نمی پردازد
[...]
بی تو معموره ی دل رو به خرابی دارد
مو به مویم ز جنون سلسله تابی دارد
برنیاید ز فلک در طلبت کام جهان
همچو آن تشنه که پیراهن آبی دارد
آخر کار دل از عشق تو پیداست که چیست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.