هیچ کس چاره ساز کارم نیست
چه کنم بخت سازگارم نیست
کشته صبر و انتظارم و باز
چاره جز صبر و انتظارم نیست
چه عجب گر ز بخت نومیدم
دلکی بس امیدوارم نیست
جز به تأثیر نحس انجم را
نظری سوی روزگارم نیست
باغ عیش مرا خزان دریافت
آه کامید نوبهارم نیست
غرقه در آهنم چو دیوانه
گرچه با دیو کارزارم نیست
چند خواهم ز هر کسی یاری؟
که کند یاریم، چو یارم نیست!
زین دیارم نژاد بود ولیک
هیچ یار اندرین دیارم نیست!
ز آن مئی کز پی نشاط خورند
بهره جز محنت خمارم نیست
با همه رنج و محنت این بتر است
که غمم هست و غمگسارم نیست
با دل رنجه و تن رنجور
طاقت بند شهریارم نیست
آه و دردا که شهریار مرا
خبر از نالهای زارم نیست
خسروا زینهار کز عالم
جز به نزد تو زینهارم نیست!
گر بترسیدم از سیاست تو
به برِ اهل عقل عارم نیست
بار عبرت نمای من تیغ است
گر ازین بار اعتبارم نیست
این یکی بار، عذر من بپذیر
گرچه خود روی اعتذارم نیست
خود گرفتم که با غم زندان
محنت بند استوارم نیست
کشتنم را بس اینقدر باری
که برت گاه بار، بارم نیست
بیشتر زین مدارم از خود دور
که ازین بیشتر قرارم نیست
نیست شب کز سرشک خونینم
دانه لعل در کنارم نیست
از پی حرز جان خود در بند
جز دعا گفتن تو کارم نیست
رنجم آنست کز تو مهجورم
ور نه باک از چنین هزارم نیست
محنت من ز ملک و مال منست
هر دو گر عاقلم به کارم نیست
هم در این قلعه خانه ام فرمای
که برین جای اختیارم نیست
کز نر و ماده جز من و طفلی
هیچ کس زنده در تبارم نیست
در دل از بس ندم که هست مرا
طاقت آنکه دم برآرم نیست
غرقه گشتم به محنتی که در آن
غم این رنج بیکنارم نیست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قصیده حبسیهای است که شاعر در بند و زندان قلعه سروده است. او نخست از بخت بد، ستارگان نحس، بییاری و رنج زنجیر شکوه میکند و سپس پادشاه را خطاب میکند و امان میخواهد. شاعر به خطای خود اعتراف میکند و میگوید بزرگترین رنجش دوری از درگاه شاه است. در پایان درخواست میکند که در همان قلعه خانهای به او بدهند، چون از خاندانش جز خود او و کودکی کسی زنده نمانده است.
هوش مصنوعی: هیچکس گرهی از کار من باز نمیکند. چه کنم که بخت با من سازگار نیست.
هوش مصنوعی: صبر و انتظار مرا از پا درآورده است، و باز هم راهی جز صبر و انتظار ندارم.
هوش مصنوعی: شگفت نیست اگر از بخت ناامیدم، چون دلی که امید بسیار داشته باشد برایم نمانده است.
هوش مصنوعی: ستارگان به روزگار من جز با اثر شوم و نحس نمینگرند.
هوش مصنوعی: خزان به باغ شادی من رسیده است و افسوس که امیدی به بهار دوباره ندارم.
هوش مصنوعی: مانند دیوانگان در زنجیر آهنین فرو رفتهام، با آنکه با دیو سر جنگ ندارم. دیوانه را دیوزده میپنداشتند و به بند میکشیدند.
هوش مصنوعی: تا کی از این و آن یاری بخواهم؟ وقتی یاوری ندارم، چه کسی به من یاری میکند؟
هوش مصنوعی: از همین سرزمین برخاستهام، اما در این دیار هیچ دوستی ندارم.
هوش مصنوعی: از شرابی که دیگران برای شادی مینوشند، سهم من فقط رنج خماری است. یعنی از خوشیهای روزگار تنها تلخیاش به من رسیده است.
هوش مصنوعی: بدتر از همهٔ این رنجها آن است که غم دارم و غمخواری ندارم.
هوش مصنوعی: با این دل آزرده و تن بیمار، تاب تحمل بندی را که پادشاه بر من نهاده است ندارم.
هوش مصنوعی: افسوس و دریغ که پادشاه از نالههای زار من خبر ندارد.
هوش مصنوعی: ای پادشاه، امان میخواهم، زیرا در همهٔ جهان جز نزد تو پناهی ندارم.
هوش مصنوعی: اگر از کیفر و سختگیری تو ترسیدم، این ترس نزد خردمندان مایهٔ ننگ من نیست.
هوش مصنوعی: اگر از این بار پند نگیرم، سزای عبرتآموز من شمشیر است. شاعر با واژهٔ «بار» به معنی دفعه و بار بازی کرده است.
هوش مصنوعی: همین یک بار عذرم را بپذیر، هرچند خود روی عذرخواهی ندارم.
هوش مصنوعی: فرض کنیم که در کنار غم زندان، رنج بند محکم را هم نداشته باشم.
هوش مصنوعی: برای کشتن من همین بس است که هنگام بار عام اجازهٔ حضور نزد تو را ندارم.
هوش مصنوعی: بیش از این مرا از خود دور نگه ندار، که بیش از این آرام و تحمل ندارم.
هوش مصنوعی: هیچ شبی نیست که از اشک خونینم دانههای لعل در دامنم نریخته باشد.
هوش مصنوعی: در این بند، برای حفظ جان خود کاری جز دعاگویی تو ندارم.
هوش مصنوعی: رنج من دوری از توست؛ وگرنه از هزار سختی مانند این باکی ندارم.
هوش مصنوعی: گرفتاریام از دارایی و مال خودم برخاسته است. اگر خردمند باشم، به هیچیک از آن دو نیازی ندارم.
هوش مصنوعی: فرمان بده که در همین قلعه خانهای برای من باشد، زیرا در این جای اختیاری از خود ندارم.
هوش مصنوعی: زیرا از مرد و زن خاندانم جز من و کودکی کسی زنده نمانده است. ظاهراً میخواهد کودکش را نزد خود داشته باشد.
هوش مصنوعی: از بس پشیمانی در دل دارم، توان دم زدن و سخن گفتن ندارم.
هوش مصنوعی: چنان در رنجی غرق شدهام که دیگر غم این درد بیپایان را هم احساس نمیکنم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
کس به عشق تو دستیارم نیست
دل بهجر تو پایدارم نیست
من نگویم که دیده نیست مرا
هست بی روی تو نگارم نیست
بیکی دل چه مایه رنج کشم
[...]
گفت با کس به شهر کارم نیست
رفتن از ده جز اضطرارم نیست
من که خود غیر عشق کارم نیست
عاشق ار نیستم، قرارم نیست
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.