مدام از کشت امیدم خس و خاشاک میروید
عجب گر بر مراد من گلی از خاک میروید
چو من بیبهرهام از عشرت دنیا چه سودم زان
که بر طرف چمن گل میدمد یا تاک میروید
پریشانم ز سعد و نحس گردون آه ازین گلها
که نونو بهر من از گلشن افلاک میروید
مرا از هر گل نو در جگر خاریست پنداری
ز خاک بخت من آن هم به صد امساک میروید
منم در عالم و این دانههای اشک بیقیمت
که از دلهای ریش و سینههای چاک میروید
دمی باقیست دامن برمچین از آب و خاک من
هنوز اندک گیاهی زین گل نمناک میروید
فغانی پاک شو تا مهر گردد کینهٔ دشمن
که داروی محبت از زمین پاک میروید



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از بخت ناکام و بیبهرگی خود از شادیهای دنیا گله میکند. میگوید از کشت امیدش جز خار نمیروید و هر گل تازهای که آسمان پیش میآورد، برای او خاری در جگر است. سپس از معشوق میخواهد که تا نفسی باقی است از او دوری نگزیند. در پایان به خود اندرز میدهد که با پاکی درون میتوان کینهٔ دشمن را به محبت بدل کرد.
هوش مصنوعی: از کشتزار امید من همیشه فقط خار و خس و خاشاک میروید. عجیب است اگر روزی گلی به دلخواه من از خاک بروید.
هوش مصنوعی: وقتی من از خوشی و عیش دنیا بیبهرهام، برایم چه سودی دارد که در کنار چمن گل بشکفد یا تاک انگور بروید؟
هوش مصنوعی: از بخت نیک و بد آسمان پریشان و آشفتهام. آه از این گلها، یعنی پیشامدهایی که پیوسته و تازهبهتازه از باغ افلاک برای من میروید.
هوش مصنوعی: گویی از هر گل تازهای خاری در جگر من فرو میرود. همان گل هم با بخل و دریغ فراوان از خاک بخت من میروید.
هوش مصنوعی: در این جهان فقط من ماندهام و این دانههای اشک بیارزش که از دلهای زخمی و سینههای شکافته میروید.
هوش مصنوعی: خطاب به معشوق میگوید: هنوز نفسی از عمرم باقی است، پس دامن خود را از خاک و وجود من جمع مکن و از من دوری مگزین. هنوز از این گِل نمناک، یعنی تن اشکآلود من، گیاهی اندک میروید و امیدی به زندگی هست.
هوش مصنوعی: فغانی خود را خطاب میکند: دل و درونت را پاک کن تا کینهٔ دشمن به مهر بدل شود. داروی محبت فقط از زمین پاک میروید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ز روی آتش سوزان اگر خاشاک می روید
شهیدان محبت را ، گیاه از خاک می روید
ز چاک سینه ام صد شعله می خیزد، همین باشد
گیاهی کز زمین سینه های چاک می روید
کجا گردد نهان خونریزی چابک سوار من
[...]
مگر با هر گیاهی یا گلی کز خاک میروید
بلایی یا غمی بهر من غمناک میروید
نمیدانم چه طالع دارم این کز گلستان عشق
همه خلق جهان را گل مرا خاشاک میروید
بیا ای آنکه حسرت میبری بر کشت امیدم
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.