آن غریبان منزل دنیی
آن عزیزان جنت‌الماوی
محرمان سراچهٔ قدسی
لوح خوانان سر نه کرسی
سالکان طریقهٔ علیا
راه‌داران جادهٔ سفلا
زنده جانان مرده در غم یار
مست حالان جان و دل هشیار
پادشاهان تخت روحانی
غوطه‌خواران بحر نورانی
شاهبازان در قفس مانده
پیش بینان بازپس مانده
از حدود وجود گم گشته
وز عقول و نفوس بگذشته
به کسی شان، ز دوست پروا، نه
سوخته، چون ز شمع، پروانه
همچو پروانه ز اشتیاق رخش
خویشتن را فگنده در آتش
در ره دوست پا ز سر کرده
ابجد عشق را ز بر کرده
چون ز کتاب دهر جیفه شده
بر سریر صفا خلیفه شده
یار خود دیده در پس پرده
تن به جان مانده، جان فدا کرده
می نخورده شده به بویی مست
دوست نادیده دل بداده ز دست
بر ره یار منتظر مانده
نمک شوق بر دل افشانده
بار محنت کشیده چون ایوب
زهر فرقت چشیده چون یعقوب
نظر جان ز جسم بگسسته
صدق «میعاد» باز دانسته
کرده از جان بسوی کوش چوروی
«لیس فی جبتی سوی الله» گوی
جان «اناالحق» زنان و تن بردار
فارغ از جنت و گذشته ز نار
علم اتحاد بر بسته
لشکر خشم و آز بشکسته
بن و بیخ خیال برکنده
گشته آزاد و هم چنان بنده
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر به توصیف حال و احوال عاشقانی می‌پردازد که به عشق و وصال دوست می‌اندیشند. آنها در دنیای فانی گرفتارند و با اشتیاقی سرشار به دنبال حقیقت و معشوق خود می‌گردند. عاشقان در مقام‌های مختلف روحانی قرار دارند، هم‌چون شاهبازانی که در قفس محدودیت‌ها اسیرند و غوطه‌ور در نور و عشق هستند. در این جست‌وجو، آنها با مشکلات و دردهای جدایی مواجه شده و برای رسیدن به محبوب، جان و دل را فدای عشق می‌کنند. در نهایت، شعر به پیروزی عشق و آزاد شدن از قید و بندهای مادی می‌انجامد، جایی که عاشقان واقعی به حقیقت وجودی خود دست پیدا می‌کنند.
هوش مصنوعی: غریبان یعنی کسانی که در این دنیا غریب و تنها هستند، و عزیزان اشاره به آنهایی دارد که در بهشت جا دارند. این بیت به ارتباط میان دنیاست و آخرت و وضعیت افرادی که در دنیا به تنهایی به سر می‌برند، اشاره دارد.
هوش مصنوعی: محرمانِ جهان معنوی و کسانی که به علم و عرفان دست یافته‌اند، در کنار هم نشسته‌اند و بر لوح الهی می‌خوانند؛ اشاره به محافل معنوی دارد که در آن افراد فرهیخته و روحانی گرد هم می‌آیند.
هوش مصنوعی: سالکان به راهی می‌روند که به مقام‌های عالی و بالا منتهی می‌شود و در عین حال، راه‌دارانی هستند که در مسیر دنیوی و پایین‌تر نیز قرار دارند.
هوش مصنوعی: جان عاشقان در غم معشوق مرده است، در حالی که حال آنان مستی است و جان و دلشان بیدار و هشیار است.
هوش مصنوعی: پادشاهان به مقام و منزلت روحانی خود مشغول‌اند و در دریای نورانی (معرفتی و معنوی) غرق شده‌اند.
هوش مصنوعی: شاهبازان که پرندگان بزرگ و قدرتمندی هستند، در قفسی محبوس شده‌اند، در حالی که پیش‌بینی‌کنندگان یا آینده‌نگران، موفق به خروج از این قفس و حرکت به جلو نشده‌اند.
هوش مصنوعی: انسان از مرزهای وجود و واقعیت‌های مادی فراتر رفته و به مرحله‌ای از تفکر و روحانیّت رسیده است.
هوش مصنوعی: دوست را در نظر داشته باش، زیرا پروانه‌ای که به شمع نزدیک می‌شود، سوخته نمی‌شود؛ بلکه او از عشق و اشتیاق به دوست خود، جانش را فدای او می‌کند و این‌گونه به خطر نمی‌افتد.
هوش مصنوعی: شخصی مانند پروانه، به خاطر عشق و اشتیاقش به محبوب، خود را در آتش عشق می‌اندازد و جان خود را قربان می‌کند.
هوش مصنوعی: برای رسیدن به دوست، پای خود را به سر گذاشته‌ام و حروف الفبای عشق را از حفظ کرده‌ام.
هوش مصنوعی: زمانی که از نعمت و زیبایی‌های دنیا که زودگذر و بی‌ثبات هستند (کتاب دهر) برای شخصی (کس) مقام‌های رفیع و خوشایند تشکیل دهد، او به مقام خلیفه‌ای از صفا و پاکی دست پیدا می‌کند.
هوش مصنوعی: عاشق یار خود را که در پس پرده‌ی جسمش پنهان است، دیده و به خاطر او جانش را فدای او کرده است.
هوش مصنوعی: دل به خاطر بویی که از دوست نادیده‌ام احساس کرده‌ام، چنان به مستی و شادی رسیده‌ام که دیگر نیازی به شراب نمی‌بینم.
هوش مصنوعی: بر سر راه یار منتظرم مانده‌ام و عشق و شوق به او، مانند نمک، بر دلم نشسته است و آن را تلخ‌تر کرده است.
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر بیان می‌کند که او مانند ایوب، که در سختی‌ها و مشکلات صبر کرد، بار سنگین رنج‌ها را بر دوش می‌کشد و همچنین مانند یعقوب، که به خاطر دوری فرزندش، درد جدایی را تحمل کرده، زهر جدایی را چشیده است.
هوش مصنوعی: دل از جسم جدا شده و جان به حقیقت «میعاد» (قرار ملاقات با خدا) آگاه شده است.
هوش مصنوعی: کسی که به محبت و عشق خداوند رسیده است، از خود و دنیای مادی جدا شده و فقط به خداوند توجه دارد و می‌گوید تنها خدا را می‌پرستد و هیچ موجودی غیر از او را نمی‌بیند.
هوش مصنوعی: جان‌هایی که به حق‌گویی «انا الحق» می‌پردازند و از دنیا و لذت‌های بهشت و گذشتهٔ رنج‌ها رها شده‌اند.
هوش مصنوعی: دانش و آگاهی دربارهٔ اتحاد، سپاهی را تشکیل داده که خشم و آز (طمع) را از هم شکسته و پراکنده کرده است.
هوش مصنوعی: ریشه و پایهٔ خیال از بین رفته و دیگر در بند نیست، اما همچنان به دنیا و زیبایی‌ها وابسته و اسیر است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
چون بیامد بوعده بر سامند
آن کنیزک سبک زبام بلند
برسن سوی او فرود آمد
گفتی از جنبشش درود آمد
جان سامند را بلوس گرفت
[...]
چیست آن کاتشش زدوده چو آب
چو گهر روشن و چو لؤلؤ ناب
نیست سیماب و آب و هست درو
صفوت آب و گونه سیماب
نه سطرلاب و خوبی و زشتی
[...]
ثقة الملک خاص و خازن شاه
خواجه طاهر علیک عین الله
به قدوم عزیز لوهاور
مصر کرد و ز مصر بیش به جاه
نور او نور یوسف چاهی است
[...]
ابتدای سخن به نام خداست
آنکه بی‌مثل و شبه و بی‌همتاست
خالق الخلق و باعث الاموات
عالم الغیب سامع الاصوات
ذات بیچونش را بدایت نیست
[...]
الترصیع مع التجنیس
تجنیس تام
تجنیس تاقص
تجنیس الزاید و المزید
تجنیس المرکب
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.