بر من، ای دل، بند جان نتوان نهاد
شور در دیوانگان نتوان نهاد
های و هویی در فلک نتوان فکند
شر و شوری در جهان نتوان نهاد
چون پریشانی سر زلفت کند
سلسله بر پای جان نتوان نهاد
چون خرابی چشم مستت می‌کند
جرم بر دور زمان نتوان نهاد
عشق تو مهمان و ما را هیچ نه
هیچ پیش میهمان نتوان نهاد
نیم جانی پیش او نتوان کشید
پیش سیمرغ استخوان نتوان نهاد
گرچه گه‌گه وعدهٔ وصلم دهد
غمزهٔ تو، دل بر آن نتوان نهاد
گویمت: بوسی به جانی، گوییم:
بر لبم لب رایگان نتوان نهاد
بر سر خوان لبت، خود بی‌جگر
لقمه‌ای خوش در دهان نتوان نهاد
بر دلم بار غمت چندین منه
برکهی کوه گران نتوان نهاد
شب در دل می‌زدم، مهر تو گفت:
زود پابر آسمان نتوان نهاد
تا تو را در دل هوای جان بود
پای بر آب روان نتوان نهاد
تات وجهی روشن است، این هفت‌خوان
پیش تو بس، هشت خوان نتوان نهاد
ور عراقی محرم این حرف نیست
راز با او در میان نتوان نهاد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به بیان احساسات و دشواری‌های عشق می‌پردازد. او می‌گوید که هیچ‌کس نمی‌تواند در برابر عشق و شور و شوق ناشی از آن، مقاومتی کند و این احساسات غیرقابل کنترل هستند. او به تمایلات و آرزوهایی اشاره می‌کند که هیچ‌گاه نمی‌توانند به حقیقت تبدیل شوند و از غم و رنج ناشی از جدایی می‌نالد. شاعر همچنین بیان می‌کند که بر دل او بار غم و حسرت سنگینی می‌کند و در این عشق، هیچ چیز نمی‌تواند مانع از بروز احساساتش شود. در نهایت، او اشاره به رازی دارد که نمی‌توان با دیگران در میان گذاشت.
هوش مصنوعی: ای دل، نمی‌توان بر من یا بر جانم تسلطی داشت، زیرا شور و هیجانی که در دل دیوانگان است، در هیچ‌کس دیگر نمی‌توان ایجاد کرد.
هوش مصنوعی: در آسمان نتوان بانگ و هیاهو به راه انداخت و در جهان نمی‌توان شور و شوقی پدید آورد.
هوش مصنوعی: وقتی که پریشانی و بی‌نظمی در موهای زلف تو ایجاد می‌شود، هیچ‌چیز نمی‌تواند فراز و نشیب زندگی را تحمل کند و دل را در آرامش نگه دارد.
هوش مصنوعی: وقتی نگاه خمار و خراب چشمان تو به من می‌افتد، نمی‌توان هیچ گناهی را در گردونهٔ زمان به حساب آورد یا به آن نسبت داد.
هوش مصنوعی: عشق تو برای ما مانند مهمانی است که هیچ چیزی نمی‌توانیم در برابرش قرار دهیم. ما به قدری تحت تأثیر عشق تو هستیم که نمی‌توانیم هیچ‌چیز دیگری را در کنار آن بگذاریم.
هوش مصنوعی: حضور عشق تو برای ما قابل تحمل نیست و ما حتی نمی‌توانیم جانی نیمه‌جان هم در برابر او تحمل کنیم، چون در برابر سیمرغ (پرنده‌ای افسانه‌ای و نماد کمال و زیبایی) نمی‌توان استخوانی گذاشت.
هوش مصنوعی: هر چند گاهی با ناز و غمزه‌های تو وعدهٔ وصال می‌دهد، اما دل نمی‌تواند به آن وعده اعتماد کند.
هوش مصنوعی: اگر بگویم که بوسی به جانم است، باید بپذیری که بر لبم نمی‌توان بی‌دلیل و رایگان بوسه‌ای گذاشت.
هوش مصنوعی: در کنار لب‌های تو، هیچ کس نمی‌تواند بدون دل و جان لقمه‌ای خوشمزه در دهان بگذارد.
هوش مصنوعی: غم تو بر دلم سنگینی می‌کند، چنانکه نمی‌توان به برکه‌ای در کوه سنگین فشار آورد.
هوش مصنوعی: در شب، به یاد تو می‌زدم که مهر (دوستی) تو گفت: نمی‌توان زود به آسمان صعود کرد.
هوش مصنوعی: تا زمانی که در دل من عشق تو وجود دارد، نمی‌توانم پایم را بر آب روان بگذارم.
هوش مصنوعی: چهره‌ات بسیار زیبا و روشن است، بنابراین برای دیدن تو همین هفت‌خوان (موانع) کافیست و نیازی به هشت خوان (مانع بیشتری) نیست.
هوش مصنوعی: اگر عراقی به این موضوع آگاه شود، نمی‌توان این راز را با او در میان گذاشت.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
مهر تو بر دیگران نتوان نهاد
گوهر اندر خاکدان نتوان نهاد
مایهٔ من کیمیای عشق توست
مایه در وجه زیان نتوان نهاد
دست دست توست و جان ماوای تو
[...]
بی‌رخت جان در میان نتوان نهاد
بی‌یقین پا بر گمان نتوان نهاد
جان بباید داد و بستد بوسه‌ای
بی‌کنارت در میان نتوان نهاد
نیم‌جانی دارم از تو یادگار
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.