بی‌رخت جان در میان نتوان نهاد
بی‌یقین پا بر گمان نتوان نهاد
جان بباید داد و بستد بوسه‌ای
بی‌کنارت در میان نتوان نهاد
نیم‌جانی دارم از تو یادگار
بر لبت لب رایگان نتوان نهاد
در جهان چشمت خرابی می‌کند
جرم بر دور زمان نتوان نهاد
خون ما ز ابرو و مژگان ریختی
تیر به زین در کمان نتوان نهاد
حال من زلفت پریشان می‌کند
پس گنه بر دیگران نتوان نهاد
در جهان چون هرچه خواهی می‌کنی
جرم بر هر ناتوان نتوان نهاد
هر چه هست اندر همه عالم تویی
نام هستی بر جهان نتوان نهاد
چون تو را، جز تو، نمی‌بیند کسی
منتی بر عاشقان نتوان نهاد
بر در وصلت چو کس می‌نگذرد
تهمتی بر انس و جان نتوان نهاد
عاشق تو هم تو بس، پس نام عشق
گه برین و گه بر آن نتوان نهاد
تا نگیرد دست من دامان تو
پای دل بر فرق جان نتوان نهاد
چون عراقی آستین ما گرفت
رخت او بر آسمان نتوان نهاد
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از عشق و وابستگی عمیق به معشوق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که بدون حضور محبوب، وجودش بی‌معنا است. او به دشواری‌های عشق و احساس ناکامی در دوری از معشوق اشاره دارد و تاکید می‌کند که هیچ گناه یا تقصیری نمی‌توان بر دیگران نهاد، بلکه تمام دردها و بلایا ناشی از عشق او هستند. همچنین، شاعر به یگانگی و بی‌نظیری معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که در دنیا هیچ چیز بجز او وجود ندارد. او به حالت روانی خود در پیوند با معشوق اشاره می‌کند و در نهایت، با امید به وصال، عواطف عاشقانه‌اش را بیان می‌کند.
هوش مصنوعی: بدون حضور تو، امکان ندارد جانم را در میان کسی بگذارم. همچنین نمی‌توانم به خاطر عدم یقین، بر چیزی که فقط گمان است، پا بگذارم.
هوش مصنوعی: برای به دست آوردن جان و زندگی، باید بوسه‌ای از تو گرفت، چرا که بدون تو نمی‌توان زندگی کرد.
هوش مصنوعی: نیم‌جانی که از تو به یادگار دارم، نمی‌توانم به لب تو بگذارم، چون بوسه‌ای که به تو هدیه دهم ارزشش را ندارد.
هوش مصنوعی: چشم تو در این دنیا فسادی به پا می‌کند که هیچ جرمی نمی‌تواند آن را در دایره‌ی زمان محدود کند.
هوش مصنوعی: عشقت باعث ریختن خون ما شده و زیبایی تو آن‌قدر دل‌فریب است که دیگر هیچ تیر دیگر (عشقی) به کمان شب و روز نمی‌تواند بیفتد.
هوش مصنوعی: شعر به وجود ارتباط عاطفی و تاثیرگذاری زلف محبوب اشاره دارد؛ زلف محبوب او را پریشان و آشفته می‌کند، بنابراین نمی‌توان دیگران را به گناهکار بودن متهم کرد، زیرا حال او ناشی از عشق و زیبایی محبوب است.
هوش مصنوعی: در دنیا تو هر کاری که بخواهی می‌کنی، بنابراین نمی‌توان تقصیر و گناه را به گردن ناتوانان انداخت.
هوش مصنوعی: تمام موجودات و اشیاء در این جهان تو هستی و هیچ‌چیز دیگری نیازی به نام و عنوان برتر ندارد که بر آن نهاده شود.
هوش مصنوعی: هیچ‌کس جز تو را در این دنیا نمی‌بیند، بنابراین نمی‌توان هیچ ادعایی دربارهٔ محبت یا خدمت به عاشقان تو داشت.
هوش مصنوعی: وقتی که هیچ‌کس به درِ وصالت نمی‌تواند برسد، نمی‌شود به محبت و روح عاشقانه، حتی به کسی تهمتی زد.
هوش مصنوعی: عاشق تو تنها تویی، بنابراین نمی‌توان عشق را به یک نام خاص محدود کرد و آن را فقط به یک طرف نسبت داد.
هوش مصنوعی: تا وقتی که دست من به دامان تو نرسد، هیچ‌گاه نمی‌توانم برای جانم ارزش و مقام قائل شوم.
هوش مصنوعی: عراقی، با در آغوش گرفتن آستین ما، نشان می‌دهد که به اندازه‌ای محبوب و محترم است که نمی‌توانیم او را با کسی یا چیزی دیگر مقایسه کنیم؛ او در آسمان مقام و منزلتی بی‌نظیر دارد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
مهر تو بر دیگران نتوان نهاد
گوهر اندر خاکدان نتوان نهاد
مایهٔ من کیمیای عشق توست
مایه در وجه زیان نتوان نهاد
دست دست توست و جان ماوای تو
[...]
بر من، ای دل، بند جان نتوان نهاد
شور در دیوانگان نتوان نهاد
های و هویی در فلک نتوان فکند
شر و شوری در جهان نتوان نهاد
چون پریشانی سر زلفت کند
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.