ای خوشتر از جان، آخر کجایی؟
کی روی خوبت با ما نمایی؟
بیتو چنانم کز جان به جانم
هر سو دوانم، آخر کجایی؟
بیمار خود را میپرس گه گه
پیوسته از ما مگزین جدایی
جانا، چه باشد؟ گر در همه عمر
گرد دل ما یک دم برآیی
تا کی ز غمزه دلها کنی خون؟
چند از کرشمه جان را ربایی؟
چون میبری دل، باری، نگهدار
بیچارهای را چند آزمایی؟
دربند خویشم، بنگر سوی من
باشد که یابم از خود رهایی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به جستجوی معشوق پرداخته و با حسرت و اشتیاق از غیبت او مینالد. او از معشوق میخواهد که هر چه زودتر نزد او بیاید، زیرا دوری او موجب بیماری و رنج جانش شده است. شاعر در آرزوی نگاهی از سوی معشوق است که او را از اندوه و جدایی نجات دهد و بر این باور است که تنها با حضور معشوق، میتواند از قید غم و دوری رهایی یابد.
هوش مصنوعی: ای تو عزیزتر از جانم، در نهایت کجایی؟ کی چهره زیبا و دلنشینت را به ما نشان خواهی داد؟
هوش مصنوعی: بدون تو به گونهای هستم که زندگیام به زندگیام بسته است و در هر طرف به دنبال تو میدوم. آخر تو کجایی؟
هوش مصنوعی: بیمار، جدایی از محبوب را نمیتواند تحمل کند و بارها از او میپرسد که چرا از او دور است.
هوش مصنوعی: ای جان من، چه میشود اگر در تمام عمرت فقط یک لحظه به دل ما بیایی؟
هوش مصنوعی: چقدر دیگر با ناز و چشمان جادوگر خود دلها را میشکنی؟ تا چند مدت دیگر جان آدمها را با عشوه و فریب میگیری؟
هوش مصنوعی: وقتی دل کسی را میبری و او را عاشق میکنی، چرا خود را بیخبر از حال او میگذاری و او را اینقدر امتحان میکنی؟
هوش مصنوعی: من در بند عشق تو گرفتار هستم، به من توجه کن تا بتوانم از این وضعیت آزاد شوم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
حدی نداری در خوش لقایی
مثلی نداری در جان فزایی
بر وعده تو بر نجده تو
که م دوش گفتی هی تو کجایی
کردم کرانه ز اهل زمانه
[...]
افتاده بازم در سر هوائی
دل باز دارد میلی به جایی
او شهریاری من خاکساری
او پادشاهی من بینوائی
بالا بلندی گیسو کمندی
[...]
افتاده بازم در سر هوائی
دل باز دارد میلی بجائی
دل بازکردست فکر قبائی
باصوف دارد روی صفائی
ارمک امیری صوفک نقیری
[...]
از سبزه بر گل خط می فزایی
دل می فریبی جان می ربایی
هر دم چه آیی از دیده در دل
خود را به مردم تا کی نمایی
شد عمرم آخر در جست و جویت
[...]
بنواخت نی را، لبهای نایی
ما بی نواییم، آه از جدایی
در کعبهٔ دل، مانده ست داغم
چون فلس ماهی، از ناروایی
در شام هجرت، چون شمع کشته
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.