حدی نداری در خوش لقایی
مثلی نداری در جان فزایی
بر وعده تو بر نجده تو
که م دوش گفتی هی تو کجایی
کردم کرانه ز اهل زمانه
رفتم به خانه تا تو بیایی
نزلت چشیدم رویت ندیدم
آن قرص مه را کی می‌نمایی
ماهی کمالی آب زلالی
جاه و جلالی کان عطایی
امروز مستم مجنون پرستم
بگرفت دستم دست خدایی
ای ساقی شه هین الله الله
افزون ده آن می چون مرتضایی
یک گوشه جان ماندست پیچان
و آن پیچش از تو یابد رهایی
جنگ است نیمم با نیم دیگر
هین صلح شان ده تا چند پایی
زاغی و بازی در یک قفس شد
و از زخم هر دو در ابتلایی
بگشا قفس را تا ره شودشان
جنگی نماند چون در گشایی
نفسی و عقلی در سینه ما
در جنگ و محنت مست خدایی
گر جنگ خواهی درشان فروبند
ور نی بکن شان یک دم سقایی
در آب افکن چون مهد موسی
این جان ما را چون جان مایی
تا کش نیاید فرعون ملعون
نی آن عوانان اندر دغایی
در آب رقصان مهد لطیفش
از خوف رسته وز بی‌نوایی
فرعون اکنون بشناسد او را
کز راه آب او کرد ارتقایی
تو میر آبی و آن آب قایم
داد و دهش را دایم سزایی
در خانه موسی در خوف جان بد
در آب بودش امن بقایی
هر چیز زنده از آب باشد
کب است ما را نقل سمایی
تو آب آبی تو تاب تابی
آب از تو یابد لطف و روایی
قارون نعمت طماع گردد
در بخشش تو گیرد گدایی
جز در گدایی کس این نیابد
ناموس کم کن با کبریایی
گیرنده خواهد جوینده خواهد
ناموس آرد جان را جدایی
خاموش کردم لیکن روانم
در اندرونم گشته‌ست نایی
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از شوق و انتظارش برای وصال معشوق سخن می‌گوید و به ویژگی‌های او پرداخته است. او در جستجوی دیدار معشوق، زندگی را از اهل زمانه جدا کرده و به خانه‌اش رفته است. شاعر از تجربیات روحانی و حسی خود می‌گوید و به جنگی درونی‌اش اشاره کرده که بین عقل و احساساتش در حال وقوع است. او به تصویرسازی از معانی عمیق مانند آب و زندگی می‌پردازد و تأکید می‌کند که زندگی و نوشیدن معشوق برای او اساسی و حیاتی است. در نهایت، او بر گدایی در برابر پروردگارش تأکید دارد و از رشد روحانی خود سخن می‌آورد.
هوش مصنوعی: تو حد و مرزی در لذت‌های خودت نداری و در هنر جذب دیگران نیز مانند و مانند‌های دیگری نداری که به این زیبایی جان را فزونی بخشد.
هوش مصنوعی: من به وعدهٔ تو و به جستجوی تو منتظر هستم، زیرا دیشب گفتی که کجایی؟
هوش مصنوعی: از جمعیت و دنیای این زمانه کناره گرفتم و به خانه خودم رفتم تا تو (مقصود محبوب) بیایی.
هوش مصنوعی: من به محض احساس زیبایی و درخشش چهره‌ات، متوجه نشدم که آن ماه تمام کی ظهور می‌کند.
هوش مصنوعی: منظور از "ماهی" کمالات و زیبایی‌هایی است که در افراد یا اشیاء وجود دارد. "آب زلال" نمایانگر خلوص و صفای آن کمالات است. "جاه و جلال" به عظمت و مقام والایی اشاره دارد که این کمالات می‌توانند به انسان یا آنچه که عطا شده نسبت داده شوند. در مجموع، این بیت دربارهٔ مقام‌های والا و خالصی صحبت می‌کند که از کمالات ناشی می‌شود.
هوش مصنوعی: امروز به شدت شاد و سرمست هستم و مانند مجنون، دیوانه عشق شده‌ام، که دست من را خدایی گرفته و دست من را به سوی خود بکشانده است.
هوش مصنوعی: ای ساقیِ محبوب، به یاد علی (مرتضی) که به عنوان بهترین و شجاع‌ترین شخصیت شناخته می‌شود، از تو می‌خواهم که آن شراب را بیشتر به من بدهی.
هوش مصنوعی: یک گوشه از جان من در حال پیچیدن و آشفتگی است و این آشفتگی فقط از تو می‌تواند رهایی پیدا کند.
هوش مصنوعی: نیمه‌ای از وجود من در حال جنگ با نیمهٔ دیگرم است؛ پس بیایید صلحی برقرار کنید تا این جنگ و درگیری ادامه پیدا نکند.
هوش مصنوعی: زاغ و باز هر دو در یک قفس گرفتار شده‌اند و به خاطر جراحات و زخم‌هایی که هر یک به دیگری می‌زند، در وضعیت سختی قرار دارند.
هوش مصنوعی: قفس را باز کن تا از این وضعیت رهایی پیدا کنند، و هنگامی که قفس باز شود، دیگر جنگ و درگیری بین آنها وجود نخواهد داشت.
هوش مصنوعی: در سینهٔ ما، آنچه از روح و عقل داریم، در حال کشمکش و رنج است و این حال به خاطر وجود خداوند در ماست.
هوش مصنوعی: اگر می‌خواهی جنگ کنی، از جهل و نادانی خود دوری کن و در آرامش رفتار کن، وگرنه یک لحظه از آب حیات برخوردار نخواهی شد.
هوش مصنوعی: جان ما را باید مانند مهد موسی در آب بیندازند، تا از خطرات و آفات دور بماند و نجات یابد.
هوش مصنوعی: تا زمانی که فرعون، که ملعون است، نیاید، آن نجات‌دهندگان (عوانان) در حال استراحت و آرامش خواهند بود.
هوش مصنوعی: در آب جوشان، مهد شیرین و راحتش به خاطر ترس از مشکلات و فقر، رهایی یافته است.
هوش مصنوعی: فرعون اکنون باید شناسایی کند که آن شخص (که احتمالاً اشاره به خدا یا پیامبر دارد) که از او، یعنی از آب، به سمتی بالاتر و پیشرفت رسیده است.
هوش مصنوعی: تو امیر آبی و آن آب دایماً در حال جریان است و برای بخشش و عطا، شایستگی دارد.
هوش مصنوعی: در خانهٔ موسی، که به عنوان نبی خدا شناخته می‌شود، جان او در خطر بود، اما در آب قرار داشت و همین آب باعث امنیت و حفظ او شد.
هوش مصنوعی: هر موجود زنده‌ای به نوعی نیاز به آب دارد، پس ما نیز که موجودات زنده‌ایم، از آب مایهٔ حیات خود را برمی‌داریم و در واقع این ارتباط با آب، دلیل بقا و زندگی ماست.
هوش مصنوعی: تو خود آب هستی و زیبایی و جلال تو باعث می‌شود که آب از وجود تو مهر و صفا بگیرد.
هوش مصنوعی: قارون، که به خاطر ثروت و طمعش شناخته شده، در برابر بخشش تو، احساس گدایی می‌کند.
هوش مصنوعی: تنها در حال گدا بودن می‌توان به مقام رفیع و بزرگی دست یافت، پس با کبر و خودپسندی از این مقام دوری کن.
هوش مصنوعی: کسی که به دنبال دریافت و به دست آوردن است، خواسته‌اش این است که جانش را از قید و بندها آزاد کند و به اوج برساند.
هوش مصنوعی: با اینکه خودم را خاموش کرده‌ام، اما در درونم روحی وجود دارد که هنوز زندگی می‌کند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
می‌خواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
ای خوشتر از جان، آخر کجایی؟
کی روی خوبت با ما نمایی؟
بی‌تو چنانم کز جان به جانم
هر سو دوانم، آخر کجایی؟
بیمار خود را می‌پرس گه گه
[...]
تو جان مایی، ماه سمایی
فارغ ز جمله اندیشهایی
جویی ز فکرت، داروی علت
فکرست اصل علت فزایی
فکرت برون کن، حیرت فزون کن
[...]
افتاده بازم در سر هوائی
دل باز دارد میلی به جایی
او شهریاری من خاکساری
او پادشاهی من بینوائی
بالا بلندی گیسو کمندی
[...]
افتاده بازم در سر هوائی
دل باز دارد میلی بجائی
دل بازکردست فکر قبائی
باصوف دارد روی صفائی
ارمک امیری صوفک نقیری
[...]
از سبزه بر گل خط می فزایی
دل می فریبی جان می ربایی
هر دم چه آیی از دیده در دل
خود را به مردم تا کی نمایی
شد عمرم آخر در جست و جویت
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.