تنگ آمدم از وجود خود، تنگ
ای مرگ، به سوی من کن آهنگ
بازم خر ازین غم فراوان
فریاد رسم ازین دل تنگ
تا چند همی امید یابیم؟
تا کی به امید بوی یا رنگ؟
کی بو که ز خود خلاص یابم
فارغ گردم ز نام و از ننگ؟
افتادم در خلاب محنت
افتان خیزان، چو لاشهٔ لنگ
گر بر در دوست راه جویم
یک گام شود هزار فرسنگ
ور جانب خود کنم نگاهی
در دیدهٔ من فتد دو صد سنگ
ور در ره راستی روم راست
چون در نگرم، روم چو خرچنگ
ور زانکه به سوی گل برم دست
آید همه زخم خار در چنگ
دارم گلهها، ولی نه از دوست
از دشمن پر فسون و نیرنگ
با دوست مرا همیشه صلح است
با خود بود، ار بود مرا جنگ
این جمله شکایت از عراقی است
کو بر تن خود نگشت سرهنگ



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر از وجود و خودی خویش به ستوه آمده و مرگ را برای رهایی از غم و دل تنگ فرا میخواند. او ناکامیهایش را برمیشمارد: راه دوست برایش دور میشود، در راه راستی کج میرود و از گل جز خار نصیبی نمیبرد. در پایان روشن میکند که گلهاش از دوست نیست، بلکه از نفس فریبکار خود است؛ گناه از عراقی است که نتوانست بر تن و نفس خود چیره شود.
هوش مصنوعی: از هستی و وجود خودم سخت به ستوه آمدهام. ای مرگ، به سوی من بیا و قصد من کن.
هوش مصنوعی: ای مرگ، مرا از این غم بسیار بازخر و رها کن و از این دل گرفته و تنگ به فریادم برس.
هوش مصنوعی: تا کی باید فقط امید داشته باشیم و تا چه زمانی به امید بویی یا رنگی از معشوق دل خوش کنیم؟
هوش مصنوعی: چه میشود که روزی از خود رها شوم و از نام و ننگ و اندیشهٔ آبرو و رسوایی آسوده گردم؟
هوش مصنوعی: در منجلاب رنج و گرفتاری افتادهام و مانند چارپای لاغر و لنگ، افتان و خیزان پیش میروم.
هوش مصنوعی: اگر بخواهم راهی به درگاه دوست پیدا کنم، هر یک گام برایم هزار فرسنگ دور میشود.
هوش مصنوعی: و اگر به خود نگاه کنم، گویی صدها سنگ در چشمم فرو میافتد؛ یعنی دیدن خود جز رنج و کوری برایم ندارد.
هوش مصنوعی: و اگر بخواهم در راه درستی و راستی مستقیم بروم، وقتی دقت میکنم میبینم مثل خرچنگ کج و وارونه میروم.
هوش مصنوعی: و اگر به سوی گل دست دراز کنم، جز زخم خار چیزی به دستم نمیرسد.
هوش مصنوعی: شکایتهای بسیار دارم، اما نه از دوست، بلکه از دشمنی پر از افسون و فریب؛ یعنی نفس خودم.
هوش مصنوعی: با دوست همیشه در صلح و آشتی هستم؛ اگر جنگی هم باشد، جنگ من با خودم است.
هوش مصنوعی: همهٔ این شکایتها از خود عراقی است که نتوانست بر نفس و تن خود فرمانروا شود و آن را مهار کند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
زان پیش کاجل فرا رسد تنگ
و ایام عنان ستاند از چنگ
ای عشق تو با وجود هم تنگ
در راه تو کفر و دین به یک رنگ
بی روی تو کعبهها خرابات
بی نام تو نامها همه ننگ
در عشق تو هر که نیست قلاش
[...]
چون کار بنام آید و ننگ
بر آتش چون کباب و بر تیغ چوزنگ
برخیز ز خواب و ساز کن چنگ
کان فتنه مه عذار گلرنگ
نی خواب گذاشت خواجه نی صبر
نی نام گذاشت خواجه نی ننگ
بدرید خرد هزار خرقه
[...]
ساقی بده آن شراب گلرنگ
مطرب بزن آن نوایْ بر چنگ
کز زهد ندیدهام فتوحی
تا کی زنم آبگینه بر سنگ؟
خون شد دل من ندیده کامی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.