ای عشق تو با وجود هم تنگ
در راه تو کفر و دین به یک رنگ
بی روی تو کعبهها خرابات
بی نام تو نامها همه ننگ
در عشق تو هر که نیست قلاش
دور است به صد هزار فرسنگ
قلاشان را درین ولایت
از دار همی کنند آونگ
عشقت به ترازوی قیامت
دو کُون نَسُفت ، نیم جُو سنگ
قرابهٔ ننگ و شیشهٔ نام
افتاد و شکست بر سر سنگ
زنار مغانه بر میان بند
وانگه به کلیسیا کن آهنگ
مردانه درآی کاندرین راه
نه بوی همی خرند و نه رنگ
راهی است دراز و عمر کوتاه
باری است گران و مرکبی لنگ
کلی ز سر وجود برخیز
افتاده مباش بر در تنگ
میدان به یقین که در دو عالم
در راه تو نیست جز تو خرسنگ
برخیز ز راه خود چو عطار
تا بازرهی ز صلح و از جنگ



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عطار در این غزل عشق الهی را با هستی و خودیِ عاشق ناسازگار میداند. به گفتهٔ او در این راه کفر و دین و نام و ننگ یکساناند و تنها رندانِ از همهچیز گذشته که جان را هم فدا میکنند به معشوق نزدیک میشوند. سپس سالک را به رها کردن ظاهرِ دینداری و گذشتن از هستی خود فرا میخواند، چون راه دراز است و عمر کوتاه. در پایان میگوید تنها مانع این راه خودِ سالک است و با گذشتن از خود، از هر دوگانگی و کشمکشی رها میشود.
هوش مصنوعی: ای معشوقی که عشق تو با هستیِ عاشق در یک جا نمیگنجد و با آن سازگار نیست؛ در راه تو کفر و دین یکسان است و فرقی با هم ندارند.
هوش مصنوعی: بدون دیدار روی تو، کعبهها هم چون میکده و خرابهاند، و بدون نام تو هر نام و آوازهای مایهٔ ننگ است.
هوش مصنوعی: هر کس در عشق تو رند و بیسروپا و از همهچیز گذشته نباشد، صد هزار فرسنگ از تو دور است.
هوش مصنوعی: در این سرزمین رندان و قلاشان را از چوبهٔ دار میآویزند؛ یعنی راه عشق خطرناک است و بهای آن جان است.
هوش مصنوعی: اگر عشق تو را در ترازوی قیامت بسنجند، هر دو جهان در برابر آن حتی به اندازهٔ وزن نیم جو هم ارزش ندارد.
هوش مصنوعی: شیشهٔ ننگ و نام بر سنگ افتاد و شکست؛ یعنی عاشق دیگر در بند آبرو و رسوایی نیست.
هوش مصنوعی: زنار مغان را بر کمر ببند و آنگاه آهنگ کلیسا کن؛ یعنی از ظاهرِ پارسایی و نامونشانِ دینداری دست بکش.
هوش مصنوعی: دلیرانه و مردانه پا در این راه بگذار، زیرا در این راه به ظاهر و بو و رنگ ارزشی نمیدهند.
هوش مصنوعی: این راه بسیار دراز است و عمر کوتاه؛ بار سنگین است و مرکب لنگ؛ یعنی رسیدن با توان انسان دشوار است.
هوش مصنوعی: یکسره از هستی خود دست بکش و برخیز، و درمانده و افتاده بر درِ تنگ نمان.
هوش مصنوعی: به یقین بدان که در هر دو جهان، در این راه هیچ مانعی جز خودِ تو وجود ندارد؛ خودی تو سنگ راه توست.
هوش مصنوعی: مانند عطار از راه و خواستِ خود بگذر تا از صلح و جنگ، یعنی از همهٔ دوگانگیها و کشمکشها، رها شوی.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
زان پیش کاجل فرا رسد تنگ
و ایام عنان ستاند از چنگ
چون کار بنام آید و ننگ
بر آتش چون کباب و بر تیغ چوزنگ
تنگ آمدم از وجود خود، تنگ
ای مرگ، به سوی من کن آهنگ
بازم خر ازین غم فراوان
فریاد رسم ازین دل تنگ
تا چند همی امید یابیم؟
[...]
برخیز ز خواب و ساز کن چنگ
کان فتنه مه عذار گلرنگ
نی خواب گذاشت خواجه نی صبر
نی نام گذاشت خواجه نی ننگ
بدرید خرد هزار خرقه
[...]
ساقی بده آن شراب گلرنگ
مطرب بزن آن نوایْ بر چنگ
کز زهد ندیدهام فتوحی
تا کی زنم آبگینه بر سنگ؟
خون شد دل من ندیده کامی
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.