ترک من دل بردن آئین می کند
بر من بیدل ستم زین می کند
گرد ماه از مشک خرمن می زند
مشک را بر ماه پرچین می کند
چشم مستش پرده ی جان می درد
کفر زلفش غارت دین می کند
عکس یاقوتش مذاق روح را
چون بشکر خنده شیرین می کند
یاری خط معنبر می دهد
پشتی مرغ جهان بین می کند
تا لب جان پاش مرجان پوش او
همنشین خط مشکین می کند
کفرش از اسلام پیدا می شود
معجز اندر سحر تضمین می کند
از نسیم لطف او هر دم دلش
مغز جان را عنبر آگین می کند
مهر خسارش امامی را ز چرخ
گرچه دامن پر ز پروین می کند



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل وصف محبوبی ترکروی و دلرباست که با زلف مشکین، چشم مست و لب یاقوتی خود دل و دین عاشق را میبرد. شاعر با تقابل کفر و اسلام و جادو و معجزه، زلف سیاه و چهرهٔ روشن و لب جانبخش او را توصیف میکند. در پایان، امامی از اشکهای ستارهمانندی میگوید که مهر رخسار یار بر دامنش میریزد.
هوش مصنوعی: محبوب ترکروی من دلربودن را رسم و عادت خود کرده است و از همین راه بر من که دلم را از دست دادهام ستم میکند.
هوش مصنوعی: گرداگرد چهرهٔ ماهمانندش زلف مشکین را چون خرمن انباشته است و این زلف را همچون پرچینی دور ماه رخسارش کشیده است. یعنی گیسوی سیاه و خوشبو دور چهرهٔ روشن او را گرفته است.
هوش مصنوعی: چشم مست او پردهٔ جان عاشق را میدرد و زلف سیاهش که مانند کفر تاریک است دین و ایمان را به غارت میبرد.
هوش مصنوعی: پرتو لب سرخ یاقوتمانندش، چون با خندهٔ شکرین میخندد، کام جان را شیرین میکند.
هوش مصنوعی: او به موی نورستهٔ خوشبوی گرد چهرهاش یاری میرساند و پشتیبان «مرغ جهانبین» میشود؛ گویا مقصود چشم بیننده یا جلوهٔ زیبایی است که خط و رخسار را به جلوه میآورد.
هوش مصنوعی: تا آنجا که لب جانبخش و مرجانیرنگ خود را همنشین موی نورستهٔ مشکین کرده است؛ یعنی خط سیاه دور لب سرخ او روییده است.
هوش مصنوعی: کفر او، یعنی زلف سیاهش، از دل اسلام، یعنی چهرهٔ روشنش، آشکار میشود و او معجزه را در دل جادو جای میدهد؛ یعنی لب جانبخشش در کنار چشم جادوگرش است.
هوش مصنوعی: از نسیم لطف و مهربانی او، دل در هر لحظه مغز جان را خوشبو و عنبرآگین میکند.
هوش مصنوعی: مهر رخسار او، با آنکه دامن امامی را از آسمان پر از ستارگان پروین میکند، یعنی دامنش را پر از اشکهایی درخشان چون ستاره میکند، باز هم عاشق در رنج است. شاعر با تخلص خود از خویش سخن میگوید.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
زلفش اندر جور تلقین میکند
رخ پیاده حسن فرزین میکند
در رکابش حسن خواهد رفت اگر
اسب حسن این است کو زین میکند
بر کمالش خط نقصان میکشد
[...]
کافرست و غارت دین میکند
من نمیدانم چرا این میکند؟
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.