از نسیم زلفش ای باد سحر
گر خبر داری چرائی بی خبر
چند پیمائی هوا بر کوی او
گر گذر داری ز گردون بر گذر
سایه زلفش سواد چشم تست
گر نمی بینی زهی نور بصر
پرتو لعلت فروغ وصل اوست
گر نمی دانی زهی صاحب نظر
سالک بی علم و علم بی سلوک
هست اگر خود سر بسر روزی و زر
شمع و تاریکی و نابینا و چاه
تیغ و ناهشیار بی پرهیز و سر
ای امامی آفتاب اندر شبست
در عبارت وصل آن زیبا پسر



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر باد سحر را خطاب میکند که با وجود خبر داشتن از زلف یار، سرگشته است، و او را به گذشتن از آسمان میخواند. سپس به طعنه کسانی را که نشانهٔ یار را در چشم و وجود خود نمیبینند سرزنش میکند. در ادامه با چند تمثیل، مانند شمع در تاریکی، نابینا کنار چاه و شمشیر در دست مست، نشان میدهد که سلوک بیدانش و دانش بیسلوک بیحاصل و خطرناک است. در پایان، وصل یار را به خورشیدی در شب مانند میکند که در بیان نمیگنجد.
هوش مصنوعی: ای باد سحر، اگر از نسیم زلف او خبری داری، چرا اینچنین بیخود و سرگشتهای؟ شاعر با «خبر» و «بیخبر» بازی میکند: آگاهی از زلف یار، مایهٔ از خود بیخبری است.
هوش مصنوعی: تا کی در هوای کوی او رفتوآمد میکنی و فضا را میپیمایی؟ اگر راهی به آن کوی داری، از آسمان هم فراتر برو، زیرا جایگاه آن کوی برتر از فلک است.
هوش مصنوعی: سایهٔ زلف او همان سیاهی و مردمک چشم توست. اگر آن را نمیبینی، آفرین بر این روشنی چشم! این سخن به طعنه است، یعنی چشمت کور است.
هوش مصنوعی: درخشش لعل تو از روشنی وصل او مایه گرفته است. اگر این را نمیدانی، آفرین بر این صاحبنظری! این نیز به طعنه است، یعنی بینش نداری.
هوش مصنوعی: رهرو بیدانش و دانشِ بیسلوک، حتی اگر سراسر روزی و زر به نظر بیایند، سودی ندارند و همانند چیزهاییاند که در بیت بعد آمده است.
هوش مصنوعی: این دو مانند شمعیاند که با آن در تاریکی مانده باشند، یا نابینایی کنار چاه، یا شمشیری در دست آدم مست و بیاحتیاط که سر خودش را به خطر میاندازد. یعنی دانش بیعمل بیفایده است و سلوک بیدانش به هلاکت میکشد.
هوش مصنوعی: ای امامی، وصل آن پسر زیبا را اگر بخواهی در سخن بیان کنی، مانند خورشیدی در دل شب است؛ یعنی چیزی شگفت و کمیاب است که در عبارت نمیگنجد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هیچ شادی نیست اندر این جهان
برتر از دیدار روی دوستان
هیچ تلخی نیست بر دل تلخ تر
از فراق دوستان پر هنر
آشکوخد بر زمین هموار بر
همچنان چون بر زمین دشوارتر
ای شده با عزم تو مقرون ظفر
همت تو کرده از گردون گذر
نامه و نام ترا عالی محل
رایت و رأی ترا میمون اثر
با جلال تو بود گردون زمین
[...]
سیمبر یارم شد از من سیم بر
سیم یارم نی و یارم سیمبر
عاشق سیم ار بخواند وی مرا
من ورا معشوق دانم سیم بر
زان نگار سیمبر با من نماند
[...]
بت سرو قدی و سرو سمن بر
نگار سخن گوی و ماه سخن ور
قد و عارض توست شمشاد و لاله
لب و بوسه توست یاقوت و شکر
سرین تو و عشق من هست فربه
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.