هیچ وفایی ز روزگار ندیدم
هیچ می خالی از خمار ندیدم
چیدهام از باغ روزگار بسی گل
لیک به جز در میانه خار ندیدم
راحت دل گفتهاند هست در این عهد
این همه گفتند و هیچ یار ندیدم
همنفسان بودهاند در غم ایشان
تا منم آن بحر را کنار ندیدم
لذت ایام من به صد برسد لیک
غصه فرقت کم از هزار ندیدم
کار کسی راست بر مراد دل او
در خم این سقف زرنگار ندیدم
عاقبه الامر تکیهگاه سلامت
بهتر از الطاف کردگار ندیدم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل شکایتی است از بیوفایی روزگار: شاعر میگوید هر خوشی دنیا با رنجی همراه است، مانند شرابی که خمار دارد و گلی که خار دارد. او نه یار وفادار یافته و نه کسی را دیده که کارش به کام دلش باشد، و اندوه جداییاش بسیار بیشتر از شادیهایش بوده است. در پایان نتیجه میگیرد که تنها پناهگاه مطمئن، لطف خداوند است.
هوش مصنوعی: از روزگار هیچ وفاداری ندیدم؛ همانگونه که هیچ شرابی ندیدم که پس از آن خماری نباشد. یعنی هر خوشی دنیا رنجی به دنبال دارد.
هوش مصنوعی: از باغ روزگار گلهای بسیاری چیدهام، اما همیشه در میان آن گلها خار هم بوده است.
هوش مصنوعی: گفتهاند که در این زمانه آسایش دل و یار همدل یافت میشود؛ این همه گفتند، ولی من هیچ یار واقعی ندیدم.
هوش مصنوعی: همدمانی داشتهام و در غم آنان بودهام؛ تا بودهام، برای آن دریای اندوه کرانهای ندیدهام.
هوش مصنوعی: خوشیهای روزگارم شاید به صد برسد، اما غصههای جدایی را کمتر از هزار ندیدم. یعنی رنج جدایی بسیار بیشتر از شادیها بوده است.
هوش مصنوعی: زیر این آسمان زرنگار ندیدم که کار کسی مطابق خواستهٔ دلش پیش برود.
هوش مصنوعی: سرانجام برای ایمنی و آرامش، تکیهگاهی بهتر از لطف و عنایت خداوند نیافتم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هیچ وفایی ز روزگار ندیدم
هیچ میی خالی از خمار ندیدم
چیده ام از باغ روزگار بسی گل
لیک بجز در میانِ خار ندیدم
جُرعه راحت که خورد تا پس از آن من؟
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.