فلک آنست که یکروز بپایان نبرد
تا دلم را ببلای چو شبی نسپارد
روز روشن ز شب تیره سیه تر گردد
گر ز حالم رقمی عقل بر او بنگارد
کرده روزم چو شب تیره ولی صبح دلم
گر همه خود شب یلداست بروزش آرد
طمعم هست که روزی بدمد صبح امید
وز شب تیره حرمان اثری نگذارد
روز روشن چو بر آرد ز افق رایت نور
پرچم شب ز سر جمله جهان بر دارد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به تعبیر نمادین شب و روز، از نشانههای امید و ناامیدی سخن میگوید. او از تاریکی شب و مشکلات زندگی مینالد و میخواهد که این ظلمت به پایان برسد تا نور امید و روزی روشن بر او بتابد. در حالی که روزهایش همچنان تاریک و سیاه هستند، آرزوی او این است که صبح امیدی روزی فرا برسد و شبهای تیره و ناامیدی را پشت سر بگذارد. در نهایت، او به امید روزی مینگرد که نور و روشنی بر زندگیاش حاکم شود.
هوش مصنوعی: آسمان آن است که روزی به نتیجه برسد و به پایان جنگی که در دل دارم، بیندیشد و مرا از مشکلات شبانه نجات دهد.
هوش مصنوعی: اگر عقل و فهمی به حال من نگاه کند، روز روشن هم همچون شب تاریک و سیاه به نظر میرسد.
هوش مصنوعی: روز من به تاریکی شب میماند، اما دل من صبحی دارد که حتی اگر تمام شب یلدا باشد، باز هم روشنیاش را میآورد.
هوش مصنوعی: من امیدوارم روزی شروعی تازه به وجود بیاید و شب تاریک ناامیدی هیچ اثری بر جای نگذارد.
هوش مصنوعی: وقتی روز روشن میشود و پرچم نور از افق بالا میرود، تاریکی شب از تمام جهان برچیده میشود.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گر همی فرعون قوم سحره پیش آرد
رسن و رشتهٔ جنبیده به مار انگارد
بالله و بالله و بالله که غلط پندارد
مار موسی همه سحر و سحره اوبارد
هر خردمند که او را درم و سیم بود
خویشتن خوش بخورد یا نه ، نگاهش دارد
بدگر کس ندهد برطمع سود که او
می خورد فارغ و این خیره قفا میخارد
عمر از آن در طرب و ناز گذارد نرگس
[...]
ابر سودای تو آن لحظه که توفان بارد
دل دیوانه ما جان به جوی نشمارد
تخم سودای تو در بهر یقین افشاندم
دل شناسد که ازین بحر چه برمیدارد؟
زاهد از شیوه تقلید درین مزرع عمر
[...]
نیشکر قامت من آنکه دل من دارد
سبز تلخی است که شیرینی ازو می بارد
تا چه برمیدهد آخر غم آن سرو که دل
روزگاری است که این تخم بلا میکارد
شکرین لعل لبش را سپه خط چو گرفت
[...]
سرمه کی طاقت آن چشم پر از ناز آرد
تا دل خستهٔ صاحب نظری نازارد
به دلم تخم وفا پاش ببین دهقان را
هرچه انداخته در خاک همان بردارد
آه من حلقه به گوش تو مگر اندازد
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.