|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر به عدم آگاهی و جهل اشاره دارد که موجب غم و اندوه والدین برای فرزندان میشود. شاعر میگوید که خداوند به هر کسی آنچه میخواهد نمیدهد و تنها خالق است که میتواند جان انسان را به او ببخشد یا از او دریغ کند. اگر خداوند به فرزندان زندگی و نفس میدهد، نباید فراموش کرد که او همچنین میتواند روزی و نان را نیز به آنها عطا کند. در واقع، این شعر به ارتباط میان زندگی و رزق و روزی از جانب خدا اشاره دارد.
هوش مصنوعی: افسوس خوردن برای فرزندان به خاطر نادانی است و خدا به افرادی که این درد را دارند، چیزی نمیبخشد.
هوش مصنوعی: خالق و سازندهای که انسان را پدید آورده، این قدرت را دارد که جان او را نگیرد.
هوش مصنوعی: هر که دارای کمال و بزرگی است، در برابر کسی که برایش هیچ کمکی نمیکند، بیتفاوت خواهد بود.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.