گلهای نوشکفته بهر بوستان که هست
پیش رخ تو خار نماید چنانکه هست
با دود و آتش جگر و دل ز رشک تست
هر لاله ئی که باشد و هر ارغوان که هست
گر بهر سرو سرکش تو نیست پس چراست
در جویبار چشم من آب روان که هست
از دست دیده کار دل من بجان رسید
کو آشکار میکندش هر نهان که هست
گر چه یقینست آنکه دهن نیستت ولی
میافکند حدیث توأم در گمان که هست
باریکتر ز موی میانت دقیقه ایست
کز وی بجز کمر ندهد کس نشان که هست
تا دستگیر بنده شوی همچو آستین
باشد سرم همیشه بر این آستان که هست
بازار دل چو ز آتش سودای تست گرم
کمتر ز سود نیست مرا هر زیان که هست
ابن یمین مخواه دل از دلستان که نیست
گر بایدت بیا ببر این نیم جان که هست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزلی عاشقانه در وصف معشوق که روی او را برتر از گلها میداند و لاله و ارغوان را از حسادت به او سوختهدل میبیند. شاعر از اشکهایی میگوید که راز دلش را فاش میکنند و با مضمونهای باریک، دهان تنگ و کمر باریک معشوق را وصف میکند. سپس سر بر آستان معشوق میگذارد و زیان عشق را سود میشمارد و در پایان، چون دلی برایش نمانده، نیمجان خود را به دلبر پیشکش میکند.
هوش مصنوعی: هر گل تازهشکفتهای که در هر باغی هست، در برابر روی تو مانند خار به چشم میآید و حقیقتش همین است.
هوش مصنوعی: هر لاله و ارغوانی که هست، از حسادت به زیبایی تو دل و جگرش پر از دود و آتش است. سیاهی میان لاله و سرخی گل به دود و آتش تشبیه شده است.
هوش مصنوعی: اگر این اشک به خاطر قامت بلند و سرکش تو نیست، پس چرا در جوی چشم من این آب روان جاری است؟ یعنی اشک من برای قامت توست، چنانکه سرو را کنار جوی آب مینشانند.
هوش مصنوعی: از دست چشمم کار دلم به جان رسید و به ستوه آمدم، چون چشم با اشک خود هر راز پنهانی را که در دل دارم آشکار میکند.
هوش مصنوعی: هرچند یقین است که تو دهانی نداری، یعنی دهانت از کوچکی پیدا نیست، اما سخن گفتنت مرا به شک میاندازد که دهانی داری.
هوش مصنوعی: کمر تو از مو باریکتر و نکتهای بسیار باریک است که جز کمربند هیچکس نمیتواند گواهی دهد که وجود دارد.
هوش مصنوعی: سرم همیشه بر این آستان تو نهاده است، به این امید که تو مانند آستین دست این بنده را بگیری و یاریاش کنی. میان «آستین» و «آستان» بازی لفظی هست.
هوش مصنوعی: چون بازار دل من از آتش عشق تو گرم و پررونق است، هر زیانی که در این راه ببینم برایم کمتر از سود نیست.
هوش مصنوعی: ای ابن یمین، دلت را از دلبر پس نخواه، چون دیگر دلی برایت نمانده است. ای دلبر، اگر چیزی میخواهی، بیا و این نیمجانی را که برایم مانده است ببر.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
پیداست حال مردم رند، آن چنان که هست
خرم دلی که فاش کند هر نهان که هست
میخواره گنج دارد و مردم بر آن که: نه
زاهد نداشت چیزی و ما را گمان که هست
مؤمن ز دین برآمد و صوفی ز اعتقاد
[...]
بنمود حسن دوست ز ما آنچنانکه هست
آمد عیان بصورت ما هر نهان که هست
آئینه ساخت عالم و خود رابخود نمود
عکس جمال اوست نهان وعیان که هست
کونام و کو نشان زغیر وکجا هست غیر
[...]
نابسته رخنه نظر از هر عیان که هست
از پرده جلوه گر نشود هر نهان که هست
هر مو زبان نکته سرایی نمی شود
تا ترک گفتگو نکند این زبان که هست
چندین هزار جامه بدل کرد هر حباب
[...]
وحدت جهان گرفت و تماشا چنانکه هست
صدرنگ گل برآمد و بلبل همان که هست
دارد دلم برای غمت کارخانه ای
بیرون از این زمین و از این آسمان که هست
عکس تو را به روی گل و خار می کشد
[...]
در خاطر خدنگ قضا هر نهان که هست
کرد آن چنان نگاه تو خاطرنشان که هست
یا رب چه آفتی تو که دارد به صد زبان
داد از دل تو، هر دل نامهربان که هست
جان رفت و سرگرانی نازت چنان که بود
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.