ای خوش آن بلبل که گلزاریش هست
خرمّا آن دل که دلداریش هست
خرقه ناموس صوفی برکشید
زان که بر هر موی زنّاریش هست
یوسف حسن تو را در مصر دل
بر سر هر کو خریداریش هست
من نه تنها بسته زلف توام
صد چو من بسته به هر تاریش هست
نرگس مستت چه خوش منظر گلی ست
لیکن اندر هر مژه خاریش هست
بنده ام طوطی گفتار ترا
زانکه الحق طرفه گفتاریش هست
شاد و خندان می رود ابن حسام
غالبا امید دیداریش هست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: غزلی عاشقانه که با ستایش خوشبختیِ کسی آغاز میشود که معشوقی دارد. شاعر در میانه ریای صوفی را نکوهش میکند و سپس زیبایی معشوق را میستاید: حسن یوسفوارش که خریداران بسیار دارد، زلفی که صدها عاشق را گرفتار کرده، چشمی که زیبا و در عین حال زخمزننده است و گفتاری چون طوطی شیرین. در پایان ابن حسام شادمانی خود را به امید دیدار معشوق نسبت میدهد.
هوش مصنوعی: خوشا بلبلی که گلزاری دارد و خوشا دلی که معشوقی دارد.
هوش مصنوعی: خرقهٔ آبرو و ظاهر صوفی را از تنش بیرون بکشید، زیرا زیر آن بر هر مویش زنّاری بسته است؛ یعنی پارساییاش ریاست و باطنش از دین تهی است.
هوش مصنوعی: حسن تو مانند یوسف است که در مصرِ دلها، بر سر هر کوی خریداری دارد و همه خواهان آناند.
هوش مصنوعی: تنها من گرفتار زلف تو نیستم؛ به هر تار آن صد عاشق مانند من بسته شدهاند.
هوش مصنوعی: چشم مست تو مانند گل نرگس زیبا و دیدنی است، اما هر مژهاش خاری است که دل عاشق را زخمی میکند.
هوش مصنوعی: من بندهٔ سخن شیرین تو هستم که مانند طوطی است، زیرا بهراستی گفتاری شگفت و دلنشین دارد.
هوش مصنوعی: ابن حسام شاد و خندان میرود؛ لابد امید دارد که معشوق را ببیند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
خواب آن باشد که بیداریش هست
غافل آن باشد که هشیاریش هست
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.