در عشق یار بین که چه عیار میرویم
سر زیر پا نهاده چه شطار میرویم
در نقطهٔ مراد بدین دور ما رسیم
زیرا به سر همیشه چو پرگار میرویم
جانی که هست مان فدی یار کردهایم
ور حکم میکند به سردار میرویم
مرگ ار کسی به جان بفروشد همیخریم
عیاروار ز آنکه بر یار میرویم
ما را چه غم ز دوزخ و با خُلدمان چه کار؟
دلدادهایم ما بر دلدار میرویم
بار امانتش به دل و جان کشیده، پس
در بارگاه عزت بیبار میرویم
با ظلمت نفوس و طبایع درآمدیم
در جان هزارگونه ز انوار میرویم
ز آن پس که بودهایم بسی در حریم جهل
این فضل بین که محرم اسرار میرویم
عمری اگرچه در ظلمات هوا بُدیم
آب حیات خورده خضروار میرویم
گرچه چو چرخ کور و کبود آمدیم لیک
با صد هزار دیده فلک سار میرویم
در نقطهٔ مراد بدین دور ما رسیم
زیرا به سر همیشه چو پرگار میرویم



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به توصیف عشق و سفر روحانی به سوی معشوق میپردازد. او عشق را به عنوان نیرویی قوی توصیف میکند که خود را برای یار فدا کرده و در مسیر عشق، حتی مرگ را نیز به جان میخرد. در این راه، از عذاب و پاداش در آخرت نگران نبوده و فقط به دلداشتهشان متعهد هستند. شاعر در ادامه به روشنایی و داناییای اشاره میکند که پس از رهایی از جهل به دست آمده و حالا همچون پرگار به نقطه مراد نزدیک میشوند. در نهایت، او با وجود کوردلیهای گذشته، در حال عبور به سوی نور و حقیقت است.
هوش مصنوعی: در عشق، به یار نگاه کن که تا چه اندازه بر افرازندهاند. ما خود را زیر پا گذاشتهایم و مانند شطرنج به هدف خود میرویم.
هوش مصنوعی: ما به هدف خود در این مسیر رسیدیم، زیرا همیشه با دقت و مانند پرگار حرکت میکنیم.
هوش مصنوعی: ما جان خود را فدای محبوب کردهایم و اگر لازم باشد، با فرمانی که میدهد، به میدان میرویم.
هوش مصنوعی: اگر کسی بخواهد جانش را در مقابل مرگ بفروشد، ما هم با آن تاوان، به نوعی خرید و فروش میکنیم. این به خاطر این است که ما برای محبوب و دوستداشتنی خود میرویم.
هوش مصنوعی: ما نگرانیای از جهنم نداریم و ارتباطی با آنچه که ممکن است در آنجا باشد نداریم. ما فقط به عشق و معشوقمان فکر میکنیم و بهسوی دلبر میرویم.
هوش مصنوعی: او به خوبی بار سنگین مسئولیتهایش را تحمل کرده است، بنابراین وقتی که به مقام و مکان باعزت میرسد، بیبار و بدون نگرانی میرویم.
هوش مصنوعی: در شرایطی که نفوس و ویژگیهای انسانی تاریکی دارد، ما به درون وجود خود رفتیم و با هزاران نوع نور و روشنی کنار هم میآییم.
هوش مصنوعی: از زمانی که در دام نادانی بودهایم، حالا ببینید که با فضل و دانایی در عرصهای از اسرار و شناخت قدم میگذاریم.
هوش مصنوعی: هرچند که ما مدتهای طولانی در تاریکی و مشکلات زندگی به سر بردهایم، اما اکنون به مانند خضر که آب حیات نوشیده، داریم رشد میکنیم و جان تازهای گرفتهایم.
هوش مصنوعی: با وجود اینکه به دنیا آمدهایم و دنیای ما پر از ناامیدی و سختی است، اما با تمام دیدگاهها و تجربیات فراوانی که داریم، همچنان در مسیر زندگی پیش میرویم.
هوش مصنوعی: به هدف خود در این مسیر میرسیم، زیرا همیشه با دقت و نظم مانند یک پرگار حرکت میکنیم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
در عشق یار بین که چه عیار میرویم
سر زیر نهاده چو شطار میرویم
در نقطه مراد بدین دور ما رسیم
زیرا بسر همیشه چوپر کار میرویم
جانی که هست مان فدی یار کردهایم
[...]
دلدادهایم وز پی دلدار میرویم
با خون دیده و دل افگار میرویم
یاران به همتی مدد حال ما شوید
کز این دیار بیدل و بییار میرویم
ما را به حال خود بگذارید و بگذرید
[...]
کز کربلا به دیدهٔ خونبار میرویم
وارسته آمدیم و گرفتار میرویم
خفتند همرهان همه پیر و جوان به خاک
با یک اسیر بستهٔ بیمار می رویم
از دولت سر تو برادر به کربلا
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.