خود را به شمع او دلا در سوختن پروانه کن
گفتم برو پروا نکن کردی کنون پروانه کن
تا بت پرست و بت شکن هر دو پرستندت چو من
یک ره تماشاگاه را درکعبه وبتخانه کن
دارم دلی ویرانه من گنجی توهم از سیم تن
ویرانه را گنج است جا پس جا در این ویرانه کن
تا کاروان مشک چین ناید دگر در این زمین
در راه باد صبحدم زلف دو تا را شانه کن
در حلقه زلف بتان تا بلکه زنجیرت کنند
ار عاقلی چندی دلا خود را بیا دیوانه کن
این باده ها ساقی کجا ما را کفایت می دهد
گرباده پیمائی کنی خم بهر ما پیمانه کن
باشد بلنداقبال را وحشی دل رم کرده ای
در دام زلف خویشتن صیدش ز خال دانه کن
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به جستجوی عشق و زیبایی می‌پردازد و از پروانه‌ای حرف می‌زند که باید برای شمع محبوبش در آتش بسوزد. او خواهان رهایی از قید و بند عقل است و تشویق می‌کند که انسان باید در زیبایی‌ها غرق شود و دیوانه‌وار در پی عشق برود. شاعر با اشاره به ویرانی دل خود و گنج‌هایی که در این ویرانی نهفته است، خواستار در آمیختن با زیبایی است. او همچنین به پوچی و ناکامی در جهان تصریح می‌کند و از دوستش می‌خواهد که با عشق و باده به زندگی طعم بدهند و خود را در زنجیر عشق گرفتار کنند. در نهایت، شاعر از زیبایی‌های زلف معشوق صحبت می‌کند و آرزو دارد که گرفتار زیبایی او شود.
هوش مصنوعی: خود را مانند پروانه‌ای بسوزان که به شمع عشق می‌سوزد. وقتی گفتم نگران نباش، تو به هر حال به سوی او رفتی و حالا خود را مانند پروانه‌ای برای او فدای عشقش کن.
هوش مصنوعی: هر دو گروه، چه آنهایی که بت پرستی می‌کنند و چه آنهایی که بت‌شکن هستند، تو را مانند من پرستش می‌کنند. پس یک بار در کعبه و معبد، تماشا کردن را تجربه کن.
هوش مصنوعی: در دل من خرابی و غم وجود دارد، اما این خرابی برای تو گنجی با ارزش است. پس آن را در اینویرانه، به دقت و باهوشی جای ده.
هوش مصنوعی: تا زمانی که کاروان مشک‌چین دوباره به این سرزمین نیاید، در هنگام وزش باد صبحگاهی، زلف‌های دو طرف را شانه کن.
هوش مصنوعی: اگر در دام زلف معشوقان بیفتی، شاید باعث شوند که گرفتار شوی. اما اگر عاقل هستی، بهتر است مدتی خودت را دیوانه نشان دهی.
هوش مصنوعی: این نوشیدنی‌ها، ساقی، چطور می‌توانند ما را راضی کنند؟ اگر می‌خواهی باده‌نوشی کنی، برای ما هم یک پیمانه پر کن.
هوش مصنوعی: کسانی که خوش‌شانس و باطراوت هستند، دل‌های پر احساس را به دام می‌اندازند، و این کار را با زیبایی و شگفتی‌های خود انجام می‌دهند. آنها می‌توانند دیگران را با زلف‌های جذاب خود فریب دهند و از زیبایی‌های خود بهره‌برداری کنند.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
گر نیستی از عاشقان از عاشقی افسانه کن
خون دل از چشمت روان نبود، اناری دانه کن
از باده عشقت اگر ذوقی نیامد در جگر
باری بتقلید و سمر یک ناله مستانه کن
بر سنگ زن پیمانه را در هم شکن در دانه را
[...]
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیه‌ای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.