الدیک فی صیاح واللیل فی انهزام
والنور قد تبدی من لجة الظلام
ای همچو دیده در خوروی همچو جان گرامی
چون از غم تو شادم می ده به شادکامی
اسمع فداک روحی فالدیک قال حقا
یا معشر السکاری هبوا من المنام
صبح است و باده حاضر می ده که کم در افتد
وقتی بدین لطیفی کاری بدین تمامی
یا صاحب الاغانی اضرب علی المثانی
شعری کزهر روض فی سیدالکرام
یاد مظفرالدین می خور که نوش بادت
یعنی قزل که پیشش گردون کند غلامی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر ملمّع، با بیتهای یکی در میان عربی و فارسی، صحنهٔ بامداد را وصف میکند: خروس میخواند، شب میگریزد و مستان را به بیداری فرا میخواند. شاعر از معشوق و ساقی میخواهد در این صبح خوش که کم پیش میآید شراب بدهد و از نوازنده میخواهد ساز بزند. در پایان شعر به مدح میرسد و شاعر شراب را به یاد مظفرالدین قزل مینوشد که آسمان را بندهٔ او میشمارد.
هوش مصنوعی: (به عربی) خروس بانگ میزند و شب در حال گریختن است، و روشنی صبح از دل دریای تاریکی آشکار شده است.
هوش مصنوعی: ای معشوقی که چون چشم شایستهٔ نگاه و چون جان عزیزی، چون من حتی از غم عشق تو شادمانم، با شادی به من شراب بده.
هوش مصنوعی: (به عربی) گوش کن، جانم فدایت؛ خروس بهراستی گفت: ای گروه مستان، از خواب برخیزید.
هوش مصنوعی: صبح رسیده و شراب آماده است، پس شراب بده؛ زیرا کم پیش میآید که هم وقتی چنین خوش و لطیف باشد و هم کار و اسباب عیش چنین کامل.
هوش مصنوعی: (به عربی) ای خوانندهٔ نغمهها، بر سیم دوم ساز بزن و شعری را بنواز که چون گلهای باغ است و در ستایش سرور بزرگواران سروده شده.
هوش مصنوعی: به یاد مظفرالدین شراب بنوش که گوارایت باد؛ یعنی قزل، همان که آسمان در برابرش بندگی میکند.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
ای همچو دیده در خوروی همچو جان گرامی
چون از غم تو شادم می ده به شادکامی
دل را تمام برکن ای جان ز نیک نامی
تا یک به یک بدانی اسرار را تمامی
ای عاشق الهی ناموس خلق خواهی
ناموس و پادشاهی در عشق هست خامی
عاشق چو قند باید بیچون و چند باید
[...]
ای چون حیات شیرین، وی چون روان گرامی
جانی و دیده یا دل، زینها همه کدامی؟
هر بام چون خرامی، سرو روان باغی
هر شام چون برآئی، مهتاب طرف بامی
نوشی و خوشگواری، نیشی و جانشکاری
[...]
صاحب نظر نباشد در بند نیکنامی
خاصان خبر ندارند از گفت و گوی عامی
ای نقطهٔ سیاهی بالای خط سبزش
خوش دانهای ولیکن بس بر کنار دامی
حور از بهشت بیرون، ناید، تو از کجایی؟
[...]
صبح از افق برآمد ساقی بیار جامی
تا بو که پخته گردد از تاب باده خامی
بنیاد ناتمامان از می تمام گردد
از می تمام گردان بنیاد ناتمامی
خون شد دلم ز غصه جام طرب روان کن
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.