یا غزالی یا غزالی لاتَحَدنی بِالوِصالٖ
مع ان تعرف حالی فی فُنونِ الإخِتلالٖ
تو طراز هر جمالی در نهایات کمالی
رشک مشک و غیرت گل هم به خَدّ و هم به خالی
این اشکو حالتی فی قید هجر واشتعالی
لست اهلا بالوصال ام رهنتم بالملال
گرچه جانم را وبالی ورچه عمرم را زوالی
باد حسنت در تزاید باد عمرت بر توالی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این شعر ملمّعی است که مصراعهایش به عربی و فارسی سروده شده و عاشق در آن معشوق را «غزال» خطاب میکند. او از معشوق میخواهد که با وجود آگاهی از پریشانیاش، وصال را از او دریغ نکند و زیبایی رخسار و خال او را میستاید. سپس از سوز هجران شکوه میکند و میپرسد که آیا خود سزاوار وصال نیست یا معشوق از او دلزده شده است. در پایان، با آنکه معشوق را مایهٔ رنج جان و کاهش عمر خود میداند، برای افزونی زیبایی و دوام عمر او دعا میکند.
هوش مصنوعی: ای غزال، ای غزال، مرا از وصال خود دور و محروم مکن، در حالی که خود میدانی حال من از هر جهت آشفته و پریشان است.
هوش مصنوعی: تو زینت و نقش هر زیبایی هستی و در اوج کمال قرار داری. با رخسارت گل را به رشک میآوری و با خالت مشک را.
هوش مصنوعی: به کجا و نزد چه کسی از حال خود در بند هجران و سوز دل شکایت کنم؟ آیا من شایستهٔ وصال نیستم، یا تو از من ملول و دلزده شدهای؟
هوش مصنوعی: هرچند تو مایهٔ رنج جان من هستی و عمرم را به نابودی میکشانی، باز دعا میکنم که زیباییات روزافزون باشد و عمرت پیوسته ادامه یابد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.