در حضرت تو کآنجا سلطان کند غلامی
عشقت بداد ما را جامی به دوستکامی
در سایه مانده بودم چون میوه نارسیده
خورشید عشقت آمد از من ببرد خامی
از عشق قید کردم بر پای دل که چون خر
بیرون راه میشد اسبم ز بی لگامی
پای غم تو بوسم چون کرد دست حکمش
مر سرکش هوا را منع از فراخ گامی
وصف جمال رویت میگویم و نگوید
کس وصف حال خسرو، شیرینتر از نظامی
در پیش صف خوبان از دلبری بیفگند
محراب ابروی تو سجاده امامی
آنجا که خوب رویان از زر برند سکه
تو زآن عقیق رنگین همچون نگین به نامی
اندام همچو آبت در جامه منقش
چون باده مروق اندر زجاج شامی
دارم به شعر شیرین از تو امید بوسه
شکر خورد همیشه طوطی به خوش کلامی
یاری شکار من شد با این دل شکسته
کردم بزرگ صیدی با این دریده دامی
آن دلستان دل من با من دهد دگر ره
گر آنچه برده باشد باز آورد حرامی
نتوان به عمر ناقص این غصه شرح دادن
زیرا به مرگ باشد این قصه را تمامی
هر کهین غزل بخواند داند که من چو سعدی
وقتی فقیه بودم وَ امروز رند و عامی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل عاشقانه از اثر عشق بر خود میگوید: عشق خامیاش را پخته کرد و نفس سرکشش را لگام زد. سپس زیبایی معشوق را با تشبیههایی چون محراب ابرو، لب عقیق و اندامی چون باده در شیشهٔ شامی وصف میکند و به پاداش شعر شیرینش امید بوسه دارد. از دلربودهای که بازنمیگردد و غصهای که تنها با مرگ تمام میشود مینالد و در پایان، با اشاره به سعدی، میگوید که از فقیهی به رندی رسیده است.
هوش مصنوعی: در درگاه تو که حتی پادشاه در آنجا بندگی میکند، عشق تو جامی به کام دل به ما نوشاند.
هوش مصنوعی: مانند میوهٔ نارس در سایه مانده بودم. خورشید عشق تو بر من تابید و خامیام را از میان برد و پختهام کرد.
هوش مصنوعی: با عشق بر پای دلم بند نهادم، زیرا اسب نفسم چون بیلگام بود، مانند خر از راه بیرون میرفت.
هوش مصنوعی: پای غم تو را میبوسم، چون فرمان آن هوس سرکش را مهار کرد و نگذاشت گامهای بلند و بیپروا بردارد.
هوش مصنوعی: من زیبایی روی تو را وصف میکنم. همانگونه که هیچکس حال خسرو را شیرینتر از نظامی وصف نکرده، من نیز در وصف تو بیهمتایم. «شیرین» به معشوقهٔ خسرو هم اشاره دارد.
هوش مصنوعی: ابروی محرابمانند تو با دلرباییاش در برابر صف زیبارویان سجادهٔ پیشوایی گسترد، یعنی تو امام و پیشوای خوبانی.
هوش مصنوعی: آنجا که زیبارویان سکه به نام خود از زر میزنند، تو با آن لب عقیقرنگ، مانند نگینی که نام بر آن نقش شده، نامور و مشهوری.
هوش مصنوعی: اندام لطیف و شفاف تو در جامهٔ نقشدار، مانند شراب صاف در شیشهٔ شامی میدرخشد.
هوش مصنوعی: امیدوارم در برابر شعر شیرینم از تو بوسهای بگیرم، همانگونه که طوطی به پاداش سخنگفتنِ خوش همیشه شکر میخورد.
هوش مصنوعی: با همین دل شکسته یاری را شکار کردم. با این دام پاره صیدی بزرگ به دست آوردم.
هوش مصنوعی: آن دلربا تنها وقتی دلم را بار دیگر به من بازمیگرداند که دزد مال دزدیده را پس بیاورد، یعنی هرگز.
هوش مصنوعی: با این عمر کوتاه نمیتوان این غصه را شرح داد، زیرا این قصه فقط با مرگ به پایان میرسد.
هوش مصنوعی: هر که این غزل را بخواند درمییابد که من، سیف، مانند سعدی روزگاری فقیه بودم و امروز رند و عامی شدهام.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
الدیک فی صیاح واللیل فی انهزام
والنور قد تبدی من لجة الظلام
ای همچو دیده در خوروی همچو جان گرامی
چون از غم تو شادم می ده به شادکامی
اسمع فداک روحی فالدیک قال حقا
[...]
دل را تمام برکن ای جان ز نیک نامی
تا یک به یک بدانی اسرار را تمامی
ای عاشق الهی ناموس خلق خواهی
ناموس و پادشاهی در عشق هست خامی
عاشق چو قند باید بیچون و چند باید
[...]
ای چون حیات شیرین، وی چون روان گرامی
جانی و دیده یا دل، زینها همه کدامی؟
هر بام چون خرامی، سرو روان باغی
هر شام چون برآئی، مهتاب طرف بامی
نوشی و خوشگواری، نیشی و جانشکاری
[...]
صاحب نظر نباشد در بند نیکنامی
خاصان خبر ندارند از گفت و گوی عامی
ای نقطهٔ سیاهی بالای خط سبزش
خوش دانهای ولیکن بس بر کنار دامی
حور از بهشت بیرون، ناید، تو از کجایی؟
[...]
صبح از افق برآمد ساقی بیار جامی
تا بو که پخته گردد از تاب باده خامی
بنیاد ناتمامان از می تمام گردد
از می تمام گردان بنیاد ناتمامی
خون شد دلم ز غصه جام طرب روان کن
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.