شاها تویی آنکه از بزرگی
بر سقف سپهرت آستانهست
دست ستم زمانه بکشست
تا دست تو بر سر زمانهست
از دور فلک نصیبه تو
اقبال و بقای جاودانهست
هر تیر که هیبت تو انداخت
آن را دل دشمن نشانهست
چون بنده رای تست خورشید
شک نیست که چرخ بنده خانهست
از رشک تو دشمنت که کم باد
پرخون شده دل چو نار دانهست
میخواست کمینه بنده تو
کاندر ره بندگی یگانهست
شعری گفتن به رسم نوروز
زان شکل و نمط که در خزانهست
لیکن چو بدید روز نوروز
واپس تر و کوچ در میانهست
خود راست بگوید این چه شوخیست!
زیرا که دروغ خوش فسانهست
با یاد تو داد خویشتن را
نوروزی و تهنیت بهانهست



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این قطعه در ستایش پادشاهی است که درگاهش بر آسمان است، روزگار از بیم او ستم نمیکند و دشمنانش از حسد دلخوناند. سپس شاعر، که خود را کمترین بندهٔ شاه میخواند، میگوید که میخواست شعری نوروزی بسراید، اما چون پیش از رسیدن نوروز سفری در پیش بود، شعرش را زودتر عرضه میکند. در پایان با لحنی شوخ اعتراف میکند که نوروز و تبریک تنها بهانه است و مقصود اصلی، یاد کردن از شاه است.
هوش مصنوعی: ای پادشاه، تو کسی هستی که از بس بزرگی، درگاه و آستانهات بر سقف آسمان قرار دارد.
هوش مصنوعی: تا وقتی دست تو بر سر روزگار است و بر آن فرمان میرانی، روزگار دست از ستم کشیده است.
هوش مصنوعی: بهرهای که از گردش آسمان به تو میرسد، بخت نیک و زندگی جاودان است.
هوش مصنوعی: هر تیری که شکوه و هیبت تو رها کند، نشانه و هدفش دل دشمن است.
هوش مصنوعی: وقتی خورشید فرمانبر رأی و اندیشهٔ توست، بیگمان آسمان نیز بندهٔ خانهزاد توست.
هوش مصنوعی: دل دشمنت، که کم و نابود باد، از رشک و حسد به تو مانند دانهٔ انار پر از خون شده است.
هوش مصنوعی: کوچکترین بندهٔ تو، یعنی خود شاعر که در راه بندگی بیهمتاست، چنین میخواست که…
هوش مصنوعی: …به رسم نوروز شعری بسراید، از همان گونه و سبکی که در گنجینه و اندوختهٔ سخنش هست.
هوش مصنوعی: اما دید که روز نوروز هنوز دورتر است و پیش از آن، سفر و کوچ در میان است.
هوش مصنوعی: شاعر راستش را میگوید و اعتراف میکند که این بهانه شوخیای بیش نیست، زیرا دروغ تنها قصهای خوشایند است.
هوش مصنوعی: او خود را به یاد تو سپرده است و شعر نوروزی و تبریک گفتن فقط بهانهای برای این یادکرد است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هرکس که غم ترا فسانهست
دستخوش آفت زمانهست
هرکس که غم ترا میان بست
از عیش زمانه بر کرانهست
تو یار یگانهای و بایست
[...]
ما را سخنِ مولّهانه ست
تو پنداری مگر فسانه ست
گرچه سخنی رود دو وجهی
لیکن زدویی یکی یگانه ست
این یک به اضافت است و کثرت
[...]
هر مرغ سخن که در ترانه ست
توحید سرای آن یگانه ست
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.