بیا ای خسرو خوبان که کار از دست بیرون شد
دلم بیلعل شیرینت پریشان گشت مجنون شد
بیا ای درد و درمانم بیا ای کفر و ایمانم
بیا ای شادی جانم که غم زاندازه بیرون شد
بیا ای شمع محفلها بیا بگشای مشکلها
بیا ای قبله دلها که دلهای تو پرخون شد
بیا ای لعبت مقبل دلم مشکن ز من مگسل
که بیرویت ز خون دل دو چشم من چو جیحون شد
بیا ای سرو سیمینبر ز ناصر بیش از این مگذر
که از غم گشت رویش زر ز هجرش اشک گلگون شد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: این غزل سراسر دعوت و التماس عاشق از معشوق است که بیاید. هر بیت با «بیا» آغاز میشود و معشوق را با صفتهایی چون خسرو خوبان، درد و درمان، شمع محفل و قبلهٔ دلها میخواند. شاعر در هر بیت نشانهای از حال خود را برای برانگیختن مهر او میآورد: دل دیوانه، غم بیاندازه، چشمان پرخون و روی زرد. در بیت پایانی، ناصر با آوردن نام خود از معشوق میخواهد که بیش از این از او روی نگرداند.
هوش مصنوعی: ای پادشاه زیبارویان، بیا که کار از دست رفته است؛ دلم بی لب شیرین و سرخ تو آشفته و دیوانه شده است. «خسرو» و «شیرین» و «مجنون» یادآور داستانهای عاشقانهٔ خسرو و شیرین و لیلی و مجنون است.
هوش مصنوعی: ای که هم درد منی و هم درمان من، هم کفر منی و هم ایمان من، ای مایهٔ شادی جانم، بیا که غم من از اندازه گذشته است.
هوش مصنوعی: ای شمع روشن مجلسها، بیا و گره کارها را بگشا؛ ای که دلها رو به سوی تو دارند، بیا که دلهای عاشقانت از غم پر از خون شده است.
هوش مصنوعی: ای زیباروی خوشاقبال، دلم را نشکن و از من جدا نشو، زیرا بی دیدن رویت، دو چشمم از خون دل مانند رود جیحون روان شده است.
هوش مصنوعی: ای محبوب سروقامت سیمینتن، بیش از این از ناصر روی برنگردان، زیرا از غم، رویش مانند زر زرد شده و از دوری تو اشکش به رنگ گل سرخ و خونین گشته است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
سپاه نوبهار آمد وز او گیتی دگرگون شد
که هامون همچو گردون گشت و گردون همچو هامون شد
چو روی و موی دلبندان زمین گلبوی و گلگون شد
بعنبر گل سرشته شد بصندل آب معجون شد
ز خیل تو بنفشه مرز چون دیبا و اکسون شد
[...]
به عشق چهرهٔ لیلی دل بیچاره مجنون شد
به بوی سنبل زلفش دماغ عقل مفتون شد
چو بلبل درگلستان سر کویش همی نالم
ازآندم کز غم عشقش دلم چون غنچه پرخون شد
همی گویم که درد دل به وصل او دوا سازم
[...]
ز رنگ اشک دانستم که بی لعلش جگر خون شد
نشانم کس نداد از دل ندانم حال او چون شد
بفرقم موی ژولیدست یا آن زلف را دیدم
مرا از غیر سودایی که در سر بود بیرون شد
نمی دانم که بر تو عاشقم عشق اینچنین باید
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.