به عشق چهرهٔ لیلی دل بیچاره مجنون شد
به بوی سنبل زلفش دماغ عقل مفتون شد
چو بلبل درگلستان سر کویش همی نالم
ازآندم کز غم عشقش دلم چون غنچه پرخون شد
همی گویم که درد دل به وصل او دوا سازم
ولی می بینم ازهجرش که دردی دیگر افزون شد
سر زلف سیه دیدم شدم شیدا و سودائی
ندانم تا دل مسکین در آن دام بلا چون شد
برو ای عقل از عاشق مجو رأی خردمندی
که عشقش در درون آمد ز خلوت عقل بیرون شد
بیاور ساقیا جامی که مستم توبه بشکستم
بگو مطرب نوائی خوش که لیلی باز مجنون شد
چرا گوئی دل از دستت نباید داد ای سید
مکن عیب من بی دل که کار از دست بیرون شد



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق خود را به مجنون و معشوق را به لیلی مانند میکند و حال دلی را شرح میدهد که در دام زلف او گرفتار شده است. میگوید امید داشت با وصال درمان شود، اما هجران دردش را بیشتر کرد. عقل را از قلمرو عشق بیرون میراند و توبهشکنی و مستی را میپذیرد. در پایان سرزنشکننده را پاسخ میدهد که کار از دست او بیرون رفته و جای عیبگیری نیست.
هوش مصنوعی: دل بیچارهٔ من از عشق چهرهٔ لیلی، مانند مجنون دیوانه شد و عقل از بوی زلف خوشبو و پیچیدهٔ او فریفته و شیفته گشت.
هوش مصنوعی: از وقتی که دلم از غم عشق او مانند غنچه پر از خون شده، مانند بلبل در گلستانِ کوی او پیوسته ناله میکنم.
هوش مصنوعی: با خود میگویم که درد دلم را با رسیدن به او درمان کنم، اما میبینم که از دوری او دردی دیگر بر دردم افزوده شد.
هوش مصنوعی: زلف سیاه او را دیدم و شیدا و دیوانه شدم و نمیدانم دل بیچارهام در آن دامِ بلا چه حالی پیدا کرد.
هوش مصنوعی: ای عقل، برو و از عاشق انتظار رأی و تدبیر خردمندانه نداشته باش؛ زیرا از آن هنگام که عشق او به درون دل آمد، عقل از خلوتِ دل بیرون رفت.
هوش مصنوعی: ای ساقی، جامی بیاور که مست شدهام و توبهام را شکستهام؛ و به مطرب بگو نوایی خوش بنوازد، زیرا باز هم مجنونی گرفتارِ لیلی شده است.
هوش مصنوعی: شاعر خطاب به خود، با تخلص «سید»، میگوید: چرا میگویی نباید دل را از دست داد؟ بر منِ بیدل عیب مگیر، چون کار از اختیار من بیرون رفته است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
سپاه نوبهار آمد وز او گیتی دگرگون شد
که هامون همچو گردون گشت و گردون همچو هامون شد
چو روی و موی دلبندان زمین گلبوی و گلگون شد
بعنبر گل سرشته شد بصندل آب معجون شد
ز خیل تو بنفشه مرز چون دیبا و اکسون شد
[...]
بیا ای خسرو خوبان که کار از دست بیرون شد
دلم بیلعل شیرینت پریشان گشت مجنون شد
بیا ای درد و درمانم بیا ای کفر و ایمانم
بیا ای شادی جانم که غم زاندازه بیرون شد
بیا ای شمع محفلها بیا بگشای مشکلها
[...]
ز رنگ اشک دانستم که بی لعلش جگر خون شد
نشانم کس نداد از دل ندانم حال او چون شد
بفرقم موی ژولیدست یا آن زلف را دیدم
مرا از غیر سودایی که در سر بود بیرون شد
نمی دانم که بر تو عاشقم عشق اینچنین باید
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.