گنجور



🖰 با دو بار کلیک روی واژه‌ها یا انتخاب متن و کلیک روی آنها می‌توانید آنها را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

🖐 شماره‌گذاری ابیات | وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی) | 🔍 شعرهای مشابه (وزن و قافیه) | منبع اولیه: ویکی‌درج | ارسال به فیس‌بوک

این شعر را چه کسی در کدام آهنگ خوانده است؟

محمدرضا شجریان » گلبانگ شجریان (دولت عشق) » ساز و آواز (سه تار)

برگ سبز » شمارهٔ ۷۴ » (شور) (۱۵:۲۰ - ۱۸:۳۳) نوازندگان: جهانبگلو، منوچهر (‎سنتور) خواننده آواز: قوامی (فاخته‌ای)، حسین سراینده شعر آواز: باباطاهر (رباعی) مطلع شعر آواز: دلی دارم چو مرغ پر شکسته

یک شاخه گل » شمارهٔ ۳۵۳ » (همایون) (۱۹:۵۹ - ۲۳:۵۰) نوازندگان: جلیل شهناز (‎تار) خواننده آواز: عبدالوهاب شهیدی سراینده شعر آواز: باباطاهر (دو بیتی) مطلع شعر آواز: دلی دارم چو مرغ پر شکسته

محمد معتمدی » صوفی » دل عاشق ضربی خوانی بداهه

🎜 معرفی آهنگهای دیگری که در متن آنها از این شعر استفاده شده است ...

📷 پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی، 📖 راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور

حاشیه‌ها

تا به حال ۳ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 شما حاشیه بگذارید ...

مهران نوشته:

با درود و احترام
استاد محمدرضا شجریان این دوبیتی را به شکل دیگری می خوانند
در بیت دوم : همه گویند طاهر تار بنواز / صدا چون می دهد تار شکسته

👆☹

سیدمسعود نوشته:

به نظر می رسد مصراع اول باید مرغ پر شکسته یا بال بسته باشد
چون مرغ برای پرواز به بال نیاز دارد نه به پا

👆☹

محمد علی پدرام نوشته:

اگر می بینیم بابا طاهر دل خود را به مرغ پا شکسته ونه بال یا پر شکسته همانند کرده است خود دلیل عرفانی دارد یکی اینکه پا کنایه است ابزار پیمایش را ه وطی طریق ورسیدن به پایان وسر مقصد در این جهان به آن جهان است ولی بال درجات بالا را نشان می دهد -مرغ باغ ملکوت - اگر بال بشکند پرنده پارا دارد ومی توانند در زمین گردش کند تا بالش خوب شود ولی اگر دوپای او بشکند یا باید پیوسته در آسمان بماند وبرای آب ودانه نمی تواند فرود آید وبر خا ک نشسته وحست وجو کند وزجر وشکنجه ی پرنده افزون می شود وحتی بدون پا به آسانی نمی تواند با بال از زمین بلند شود وسینه ی او به زمین کشیده می شود تا شاید پرواز کند مانند هواپیمایی است که باند پرواز ندارد یا چرخ زیر را ندارد وپر واز او ممکن نیست .
سینه ی پرنده ی پاشکسته که به خاک مالیده می شود مانند کشتی است که کف او به خشکی لب دریا رسیده است؛ آن کشتی شاید با موجی وارد دریا شود یا اینکه نه همان جا بماند وپرواز پرنده ی بی پا هم همین داستان را دارد .
بابا طاهر خود بهتر پارا برای این شعر گزیده است .

👆☹

گنجور رومیزی