|
غیرفعال و فعال کردن دوبارهٔ حالت چسبانی نوار ابزار به بالای صفحات
|
|
راهنمای نوار ابزار
|
|
پیشخان کاربر
|
|
اشعار و ابیات نشانشدهٔ کاربر
|
|
اعلانهای کاربر
|
|
ادامهٔ مطالعه (تاریخچه)
|
|
خروج از حساب کاربری گنجور
|
|
لغزش به پایین صفحه
|
|
لغزش به بالای صفحه
|
|
لغزش به بخش اطلاعات شعر
|
|
فعال یا غیرفعال کردن لغزش خودکار به خط مرتبط با محل فعلی خوانش
|
|
فعال یا غیرفعال کردن شمارهگذاری خطوط
|
|
کپی نشانی شعر جاری در گنجور
|
|
کپی متن شعر جاری در گنجور
|
|
همرسانی متن شعر جاری در گنجور
|
|
نشان کردن شعر جاری
|
|
ویرایش شعر جاری
|
|
ویرایش خلاصه یا برگردان نثر سادهٔ ابیات شعر جاری
|
|
شعر یا بخش قبلی
|
|
شعر یا بخش بعدی
|
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به وضعیت خود و امیدش به دیدار با شهیدان اشاره میکند. او از نسیم میخواهد که سلامش را به کسی برساند که در دلش امید دارد. شاعر با وجود گناهانی که دارد، از روز قیامت و حس شرمساریاش صحبت میکند و به عشق و محبتش به معشوق اشاره میکند که در آن روز روشناییبخش زندگیاش خواهد بود.
هوش مصنوعی: اگر به خاک شهیدان بروی، هزاران آرزو میتواند برآورده شود، همچنان که امید به آینده نیز میتواند زنده بماند.
هوش مصنوعی: ای نسیم، اگر به منزل سلمی میروی، سلام من را به او برسان.
هوش مصنوعی: هرچند که دشمنانم به من آسیب میزنند، اما باعث خوشحالی من است که در روز قیامت آنان از من شرمنده خواهند بود!
هوش مصنوعی: کسی که من به روشنی او را نمیشناسم، در کلبهام حضور ندارد. میگویم که در روز قیامت، شمع مزار روشن خواهد شد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.