حرف جورت، همه جا با همه کس خواهم گفت
این حدیثی است که تا هست نفس خواهم گفت!
برد صیادم ازین باغ و ز بیمهری گل
حرفها دارم و در کنج قفس خواهم گفت
تا نماند بسر کوی تو جز من دگری
قصه ی جور تو با اهل هوس خواهم گفت
حال خود، کز پی آن قافله سرگردانم؛
چون بگوشم رسد آواز جرس خواهم گفت
کنم آذر گله از دشمن اگر بینم دوست
نیست گل ورنه دل آزاری خس خواهم گفت



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: عاشق در این غزل از ستم معشوق شکایت میکند و میگوید تا زنده است این شکایت را همه جا بازگو خواهد کرد. او خود را بلبلی میبیند که صیاد از باغ دورش کرده و در قفس از بیمهری گل مینالد. به شکلی زیرکانه، قصهٔ جور معشوق را برای هوسبازان میگوید تا آنان را از کوی یار براند. در پایان، گله از رقیب را به زمانی وامیگذارد که دوباره معشوق را ببیند.
هوش مصنوعی: شکایت از ستم تو را همه جا و برای همه کس بازگو خواهم کرد. این سخنی است که تا زندهام و نفس دارم، از گفتنش دست نمیکشم.
هوش مصنوعی: صیاد مرا از این باغ گرفت و برد. از بیمهری گل سخنهای بسیار در دل دارم و آنها را در گوشهٔ قفس خواهم گفت. شاعر خود را بلبلی اسیر میبیند که از بیوفایی معشوق گله دارد.
هوش مصنوعی: داستان ستمگری تو را برای عاشقان هوسباز و سطحی تعریف میکنم تا بترسند و بگریزند و جز من کسی در کوی تو نماند.
هوش مصنوعی: حال خود را، که در پی آن کاروان سرگردان ماندهام، زمانی بازگو میکنم که صدای زنگ کاروان به گوشم برسد؛ یعنی هنگامی که به کاروان یار نزدیک شوم.
هوش مصنوعی: ای آذر، اگر دوست را ببینم از دشمن و رقیب پیش او گله میکنم. گل اینجا نیست، وگرنه از آزار خار و خس به او شکایت میکردم؛ رقیب همان خس است و معشوق همان گل.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.