بوی گل آورد باد، باده ی گلرنگ کو؟!
منطق بلبل گشاد، چنگ خوش آهنگ کو؟!
آه ز تلخی کام، آن لب شیرین کجاست؟!
داد ز تنگی دل، آن دهن تنگ کو؟!
سوخت ز مشکم دماغ، موی تو را خون چه شد؟!
زد گلم آتش بباغ، خوی تو را جنگ کو؟!
گرنه رهت بسته اند، پای تو در گل چراست؟!
گرنه دلت برده اند، روی تو را رنگ کو؟!
اهل دل، آذر دوان دلشکنان راز پی
بر سر هم ریخته است شیشه بگو سنگ کو؟!
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیباییهای طبیعت و عشق میپردازد. بوی گل و آواز بلبل نشاندهنده عشق و شادابی است، اما در عین حال، تلخی و درد جدایی هم به چشم میخورد. شاعر از لب شیرین و دل تنگی یاد میکند که نشاندهنده احساسات عمیق و پیچیدهی اوست. او به زیبایی موی معشوق اشاره دارد و از آتش عشق و جنگ در باغ دل سخن میگوید. همچنین، اشاراتی به موانع و سختیهای عشق وجود دارد. در نهایت، شاعر به دلهای شکسته و رازهایی که درگیر آنها هستند، پرداخته و از سنگینی این بار میگوید.
هوش مصنوعی: نسیم، عطر گلها را به همراه آورده، اما بادهای به رنگ گل کجاست؟ بلبل از عشق و زیبایی سخن میگوید، اما صدای خوش نوا کجاست؟
هوش مصنوعی: ای کاش تلخی زندگی برطرف میشد؛ آن لبان شیرین و خوشخوان کجا رفتهاند؟ فریاد و نالهام از دل تنگ و سرشار از غم، آن دهان بسته و خاموش کجاست؟
هوش مصنوعی: من به خاطر بوی مشک تو بیتاب و پریشان هستم، اما موی تو چه شده که به خون تبدیل شده است؟! آتش عشق به باغ گلم آسیب زده، پس جنگ خوی تو کجاست؟!
هوش مصنوعی: اگر موانعی وجود دارد که مانع پیشرفت تو شدهاند، چرا پای تو در گل و لای گیر کرده است؟ اگر دل تو را گرفتهاند، چرا رنگ و رونق چهرهات اینگونه کمرنگ شده است؟
هوش مصنوعی: آدمهای عاطفی و حساس، در دلشان شیشهای دارد که به راحتی میشکند. آنها به دنبال سنگی میگردند که این شیشه را بشکند، اما غافل از اینکه دلشکستگی و آزار دیگران، خود راز و دلی پنهان دارد.
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.