در دلم افتاد آتش ساقیا
ساقیا آخر کجائی هین بیا
هین بیا کز آرزوی روی تو
بر سر آتش بماندم ساقیا
بر گیاه نفس بند آب حیات
چند دارم نفس را همچون گیا
چون سگ نفسم نمکساری بیافت
پاک شد تا همچو جان شد پر ضیا
نفس رفت و جان نماند و دل بسوخت
ذرهای نه روی ماند و نه ریا
نفس ما هم رنگ جان شد گوییا
نفس چون مس بود و جان چون کیمیا
زان بمیرانند ما را تا کنند
خاک ما در چشم انجم توتیا
روز روز ماست می در جام ریز
می میجان جام جاماولیا
آسیا پر خون بران از خون چشم
چند گردی گرد خون چون آسیا
خویشتن ایثار کن عطار وار
چند گوئی لا علی و لا لیا



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به شوق و آرزوی وصال معشوقهاش اشاره میکند و از ساقی میخواهد که بیاید تا آتش longing در دلش را فرو نشاند. او از حالتی سرشار از عطش و حسرت سخن میگوید، گویی که نفسش بدون جانش بیمعناست و در آتش عشق میسوزد. در ادامه، شاعر به توصیف دگرگونی نفس و جان پرداخته و از مس و کیمیا بهعنوان نمادهایی از حال و هوای وجود انسانی یاد میکند. او از مشکلات و رنجهای روحانی میگوید و دعوت به ایثار و قربانی کردن خود به قصد رسیدن به حقیقت و معرفت میکند. در نهایت، غزل دعوتی به نوشیدن شراب بهعنوان رمز و راز آرامش و تحول روحی است.
هوش مصنوعی: در دلم شعلهای برپاست و من در انتظار توام، ای ساقی، کجایی؟ بیا و به این انتظار پایان بده.
هوش مصنوعی: بیا که به خاطر آرزوی دیدن روی تو، در آتش اشتیاق سوختهام، ای ساقی.
هوش مصنوعی: من با خیال تو و آرزوهای تو زندگی میکنم، اما نمیدانم چند بار دیگر میتوانم به زندگی ادامه دهم، چراکه حالا مانند گیاهانی هستم که به آب زندگی نیاز دارند.
هوش مصنوعی: نفس من مانند سگی به زمین افتاد و در اثر توبه و پاکی، روشن و نورانی شد و حالتی شبیه به جان پیدا کرد.
هوش مصنوعی: نفس از بین رفت و جان باقی نماند و دل سوخت. هیچ اثری از ظاهر و ظاهر فریبی باقی نمانده است.
هوش مصنوعی: نفس ما به گونهای شده که با جان یکی است، گویی نفس مانند مس است و جان مانند کیمیا که ارزشمند و گرانبهاست.
هوش مصنوعی: ما را به خاطر عشقت میکشند تا اینکه خاک ما را در چشمان ستارهها همچون توتیا (یک نوع داروی شفابخش) قرار دهند.
هوش مصنوعی: امروز روز ماست و باید که شراب در جام بریزیم، چون این شراب جانبخش در جام اولیاء (افراد نزدیک به خدا) است.
هوش مصنوعی: چشمهایت از شدت گریه پر از اشک شده و این اشکها مانند آبی هستند که در آسیا (آسیاب) به گردش درمیآید؛ پس چرا مانند آبلهگردان (یکی از نامهای آسیاب) فقط خود را در غم و اندوه غوطهور میکنی؟
هوش مصنوعی: عطار، خود را فدای عشق و حقیقت کن و چند بار دیگر بگو که من چیزی جز خدا نمیپرستم.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
مهترین و بهترین انبیا
رهنمای اصفیا و اولیا
عشق آن بگزین که جمله انبیا
یافتند از عشق او کار و کیا
جام پر جان کن بیاور ساقیا
بین که می گردد سرم چون آسیا
طبع را اکسیر می پر می کنم
می کنم حاصل از او این کیمیا
هم بدین اکسیر حاصل می شود
[...]
عقل اول نور ختم انبیا
مظهر ذات و صفات کبریا
شیخ عالم، آفتاب اولیا
پیشوای دین، صفی الاصفیا
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۷ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.