ای صبا برگرد امشب گرد سر تاپای او
صد هزاران سجده کن در عشق یک یک جای او
جان ما را زندهٔ جاوید گردانی به قطع
گر نسیمی آوری از زلف عنبرسای او
گر سر انگشت بی حرمت به زلف او بری
دشنهٔ خونین خوری از نرگس شهلای او
پیک راهی تو به شمع روی او منگر بسی
تا نگردی همچو من پروانه نا پروای او
نیست دستوری که آری چهرهٔ او در نظر
کز نظر آزرده گردد چهرهٔ زیبای او
گر تو خواهی کرد کاری صد جهان جان وام کن
پس برافشان جمله بر روی جهان آرای او
جام جم پر آب خضر از دست عیسی چون خورند
همچنان خور شربتی از جام جان افزای او
منتظر بنشستهام تا تحفه آری زودتر
سر به مهرم یک شکر از لعل گوهر زای او
جهد کن تا آن سمن را بر نیازاری به گرد
خاصه آن ساعت که روی آری به خاک پای او
تا نسازی چشم را از خاک پایش توتیا
کی توانی شد به چشم خویشتن بینای او
غسل ناکرده مرو تر دامن آنجا زینهار
زانکه نتوان کرد الا پاک دامن رای او
غسل کن اول به آب دیدهٔ من هفت بار
تا طهارت کرده گردی گرد هفت اعضای او
گر زیان کردی دل و دین در ره او ای فرید
سود تو در هر دو عالم بس بود سودای او



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل از صبا خواستار میشود که به او خبر از محبوبش بیاورد. او در عشق به معشوق خود، به زیبایی زلفها و چهرهی او اشاره میکند و بیان میکند که حتی کوچکترین بیاحترامی نسبت به او عواقب سختی دارد. شاعر همچنین به جانافزایی و تأثیر مثبت عشق معشوق بر زندگی اشاره دارد و میگوید اگر کسی بخواهد در مسیر عشق او قدم بردارد، باید دقت و احتیاط زیادی به خرج دهد. در نهایت، شاعر به اهمیت پاکی و طهارت در نزد معشوق اشاره میکند و میگوید که آراستگی و پاک بودن شرط لازم برای دیدار اوست.
هوش مصنوعی: ای باد صبا، امشب به دور او بچرخ و به خاطر عشقش، صد هزار بار به هر یک از جاهایی که او نشسته، سجده کن.
هوش مصنوعی: اگر تو نسیمی از زلف معطر او به ما برسانی، جان ما همیشه زنده و جاویدان خواهد بود.
هوش مصنوعی: اگر با دست بیاحترامی به زلف او نزدیک شوی، از قاتل بودن چشمان سیاه او که مانند دشنه خونین است، آسیب میبینی.
هوش مصنوعی: به پیامرسانی که به تو میگوید به زیبایی او چشم ندوختی، توجه نکن؛ زیرا اگر زیاد به او نگاه کنی، همانند من به پروانهای که به شمع نزدیک میشود، بیپروا خواهی شد و دچار اشتباه خواهی شد.
هوش مصنوعی: هیچ قانونی وجود ندارد که وقتی چهرهٔ زیبا و دلفریب او را در نظر میگیری، این چهره باعث آزردگی و ناراحتی تو شود.
هوش مصنوعی: اگر تو بخواهی کاری انجامدهی، تمام جان خود را بگذار و به خاطر زیبایی او، همه چیز را فدای او کن.
هوش مصنوعی: جام جم (جامی که دارای دانش و قدرت بینظیر است) که آبی از چشمهٔ خضر دارد، از دست عیسی (پیامبری که میتواند معجزات کند) به همان گونه است که مردم از جامی که جان و زندگی میبخشد، نوشیدن میکنند.
هوش مصنوعی: من منتظر نشستهام تا هدایتی از معشوق به من برسد. به خاطر علاقهای که به او دارم، به من یک شکر (شیرینی) از دندانهای لعلگون (قرمز) او بدهکار است و من امیدوارم که این هدیه هر چه زودتر به من برسد.
هوش مصنوعی: تلاش کن تا آن گلی را که در نظر داری، در آن لحظهٔ خاص که در مقابل پای او (خدا) خم میشوی، آسیب نرسانی.
هوش مصنوعی: برای اینکه بتوانی او را به درستی ببینی، باید چشمات را از خاک پای او بگیری و آن را به توتیا آغشته کنی، در غیر این صورت نمیتوانی خودت را در وجود او ببینی و به حقیقت او پی ببری.
هوش مصنوعی: اگر غسل نکردهای، به آنجا نرو و دامن خود را آلوده نکن، زیرا نمیتوان بدون پاکی و طهارت به رای او (عشق یا اراده او) دست یافت.
هوش مصنوعی: برای پاک شدن از آلودگی و رسیدن به طهارت، ابتدا باید با اشک من هفت بار غسل کنی تا بتوانی هفت عضو بدن او را پاک بشماری.
هوش مصنوعی: اگر در مسیر عشق او دل و دین خود را از دست دادهای، ای فرید، نگران نباش؛ زیرا سود تو از محبت او در هر دو جهان کافی و فراوان است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
سیم اگر پیش سمن لافی زد از سیمای او
سر و باری کیست تا گوید که من، بالای او
بر سر آنست مه، کز آسمان یک شب فتد
با سری در محنت سودای او، در پای او
گیسوی ده پای او، هر تا کز او بار افکنی
[...]
آنکه میگردید رای آسمان بر رای او
خون گری ای آسمان بر رای ملک آرای او
آن سرافرازی که تا او بود در عالم نبود
هیچ مردی را به مردی دست برد رای او
ای دریغا سرو بالایی که چشم کس ندید
[...]
گر مرا صد سر بوَد هر یک پر از سودای او
چون سر زلفش بیفشانم به خاک پای او
چشم ما از گریه شد تاریک چون سازیم جاش
نیست جای چشم روشن خود که باشه جای او
با خیالش مردم چشمم نمیآید به چشم
[...]
بر جگر آبم نماند از آتش سودای او
خاک ره گشتم در این سودا که بوسم پای او
بستم از غیرت در دل را بروی غیر دوست
تا که خلوتخانه چشم دلم شد جای او
دارم از جنت فراغت با رخ جان پرورش
[...]
تا چمن دم زد ز لطف عارض رعنای او
گل گل است از چوب تر خوردن همه اعضای او
گوییا از شیوهٔ قدّش نشانی داد سرو
کز هوس مرغان همی میرند بر بالای او
دید نرگس عارضش را و گلِ فردوس گفت
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال حاشیهای برای این شعر نوشته نشده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.